اِشَعْیا ۱۷‏:‏۱‏-‏۱۴

  • پیامی بر ضدّ دمشق ‏(‏۱-‏۱۱‏)‏

  • یَهُوَه قوم‌ها را سرزنش می‌کند ‏(‏۱۲-‏۱۴‏)‏

۱۷  پیامی بر ضدّ دمشق:‏ ‏«شهر دمشق از بین خواهد رفت،‏و به تپه‌ای از ویرانه‌ها تبدیل خواهد شد.‏ ۲  شهرهای عَروعیر متروک خواهند شد.‏گله‌ها در آرامش و بدون هیچ ترسی آنجا خواهند خوابید،‏و کسی آن‌ها را نخواهد ترساند.‏ ۳  شهرهای حصاردار اِفرایِم از بین خواهند رفت.‏پادشاهی دمشق هم سقوط خواهد کرد.‏شکوه باقی‌ماندگان سوری‌ها مثل شکوه اسرائیلیان از بین خواهد رفت.‏»‏یَهُوَه خدای لشکرها این را گفته است.‏ ۴  ‏«در آن روز،‏ شکوه و جلال خاندان یعقوب محو خواهد شد،‏و بدن قوی او ضعیف.‏ ۵  آن وقت،‏ خاندان یعقوب مثل مزرعهٔ گندمی در دشت رِفائیم خواهد شد؛‏مزرعه‌ای که محصول آن برداشت شده،‏و فقط چند خوشهٔ گندم در آن باقی مانده است.‏ ۶  فقط تعداد کمی از آن‌ها باقی خواهد ماند،‏درست مثل وقتی که درخت زیتون را تکان می‌دهند:‏ آن وقت،‏ فقط دو یا سه زیتون رسیده روی بالاترین شاخه باقی می‌ماند،‏و فقط چهار یا پنج زیتون روی شاخه‌های دیگر.‏» یَهُوَه خدای لشکرها این را گفته است.‏ ۷  در آن روز،‏ انسان به آفریدگارش امید خواهد بست و چشم امیدش به خدای مقدّس اسرائیل خواهد بود.‏ ۸  او دیگر به مذبح‌هایی که ساختهٔ دست خودش است امید نخواهد بست و چشم امیدش به بت‌های اَشیره* و مذبح‌های بخور که ساختهٔ انگشتان خودش است نخواهد بود.‏ ۹  در آن روز،‏ شهرهای مستحکم آن‌ها مثل جایی متروک در جنگل خواهند شد،‏و مثل شاخه‌ای خواهند بود که به خاطر اسرائیلیان رها شده است.‏آن شهرها به ویرانه تبدیل خواهند شد.‏ ۱۰  تو* خدایی را که تو را نجات می‌دهد فراموش کرده‌ای؛‏تو خدایی را که مثل صخره و پناهگاه است از یاد برده‌ای.‏ برای همین،‏ در باغ‌های زیبایی که درست می‌کنی،‏نهال‌هایی از سرزمین‌های دیگر* می‌کاری.‏ ۱۱  موقع روز با دقت دور باغ خودت حصار می‌کشی و صبح بذرهایت جوانه می‌زنند،‏اما وقتی به بیماری و درد بی‌درمان دچار می‌شوی،‏هیچ محصولی از آن درو نخواهی کرد.‏ ۱۲  گوش کنید!‏ صدای هیاهوی قوم‌های زیادی شنیده می‌شود؛‏صدایی مثل دریای خروشان!‏ صدای بلند ملت‌ها شنیده می‌شود؛‏صدایی مثل موج‌های بزرگ و پرتلاطم!‏ ۱۳  ملت‌ها با صدایی مثل صدای آب‌های خروشان خواهند آمد.‏ خدا آن‌ها را توبیخ خواهد کرد و آن‌ها به جاهای دور فرار خواهند کرد؛‏مثل کاهی خواهند بود که با باد در هوا پخش می‌شود،‏*و مثل بوتهٔ خاری که با باد به هر طرف می‌رود.‏ ۱۴  وقتی شب می‌شود ترس و وحشت حکمفرماست،‏ و قبل از این که صبح شود،‏ همهٔ دشمنان از بین خواهند رفت.‏ عاقبت غارت‌کنندگان ما همین است؛‏این بلایی است که بر سر آن‌ها خواهد آمد.‏

پاورقی‌ها

رجوع به واژه‌نامه.‏
‏«تو» در زبان عبری مؤنث است و به اورشلیم اشاره دارد.‏
یا:‏ «نهال‌هایی از خدایی بیگانه.‏»‏
یا:‏ «روی کوه در هوا پخش می‌شود.‏»‏