اِشَعْیا ۱۰‏:‏۱‏-‏۳۴

  • خدا قوم اسرائیل را تنبیه می‌کند ‏(‏۱-‏۴‏)‏

  • آشور،‏ چوب خدا برای تنبیه اسرائیل ‏(‏۵-‏۱۱‏)‏

  • مجازات آشور ‏(‏۱۲-‏۱۹‏)‏

  • باقی‌ماندگان خاندان یعقوب برمی‌گردند ‏(‏۲۰-‏۲۷‏)‏

  • خدا آشور را داوری می‌کند ‏(‏۲۸-‏۳۴‏)‏

۱۰  وای بر کسانی که به ضرر دیگران قانون وضع می‌کنند،‏کسانی که مرتب احکام ظالمانه صادر می‌کنند!‏ ۲  آن‌ها به شکایت فقیران رسیدگی نمی‌کنند،‏حق مظلومان قوم مرا زیر پا می‌گذارند،‏اموال بیوه‌زنان را تصاحب می‌کنند،‏و یتیمان* را غارت می‌کنند!‏ ۳  در روز حسابرسی* چه کار خواهید کرد؟‏روزی که از دوردست دشمنی برای نابودی‌تان می‌آید!‏ به چه کسی پناه خواهید برد؟‏ثروتتان* را کجا پنهان خواهید کرد؟‏ ۴  در آن روز هیچ کاری نمی‌توانید بکنید،‏جز این که بین اسیران زانو بزنید یا کشته شوید و بین جسدها بیفتید!‏ خدا به خاطر همهٔ نافرمانی‌های قومش،‏ هنوز از آن‌ها خشمگین است،‏و دستش را که برای تنبیه بلند کرده بود،‏ هنوز پایین نیاورده است.‏ ۵  ‏«نگاه کنید،‏ آشوری‌ها می‌آیند!‏من برای ابراز خشمم،‏ از آن‌ها به عنوان چوب تنبیه استفاده می‌کنم،‏و چوبدستی‌شان برای مجازات کسانی است که من محکوم کرده‌ام!‏ ۶  من آن‌ها را به ضدّ قومی می‌فرستم که به من پشت کردند،‏*به ضدّ مردمی که مرا خشمگین کردند.‏به آن‌ها فرمان خواهم داد که تا جای ممکن،‏ این قوم سرکش را غارت کنند،‏و آن‌ها را مثل گل و لای خیابان‌ها لگدمال کنند.‏ ۷  اما آشوری‌ها نمی‌خواهند این کار را بکنند،‏و در دلشان نقشهٔ دیگری کشیده‌اند.‏خواست دلشان این است که ملت‌های زیادی را محو و نابود کنند،‏نه فقط تعداد کمی.‏ ۸  پادشاه آشور با غرور و تکبّر می‌گوید،‏‏‹مگر همهٔ امیران من پادشاه نیستند؟‏ ۹  مگر کَلنو مثل کَرکِمیش نیست؟‏ مگر حَمات مثل اَرفاد نیست؟‏ مگر سامره مثل دمشق نیست؟‏ ۱۰  من سرزمین‌هایی را که خدایان بی‌ارزش دارند تسخیر کرده‌ام؛‏سرزمین‌هایی که بیشتر از اورشلیم و سامره بت داشتند!‏ ۱۱  همان کاری را که با سامره و خدایان بی‌ارزشش کردم،‏با اورشلیم و بت‌هایش هم خواهم کرد!‏›‏ ۱۲  ‏«وقتی یَهُوَه کارش با صَهیون و اورشلیم تمام شود،‏ پادشاه آشور را به خاطر گستاخی و غرور و تکبّری که از چشم‌های او می‌بارد،‏ مجازات خواهد کرد؛‏ ۱۳  چون پادشاه آشور می‌گوید:‏‏‹من همهٔ این کارها را با حکمت و قدرت خودم خواهم کرد،‏چون خیلی دانا هستم.‏ من سرزمین ملت‌ها را تصرّف خواهم کرد.‏بعد گنج‌هایشان را غارت می‌کنم،‏و مثل یک قهرمان شجاع ساکنانشان را از پا درمی‌آورم.‏ ۱۴  مثل مردی که دستش را به طرف لانهٔ پرندگان دراز می‌کند،‏من هم برای غارت ثروت ملت‌ها،‏ دستم را دراز خواهم کرد.‏مثل کسی که تخم‌های رهاشدهٔ پرندگان را جمع می‌کند،‏من هم تمام ملت‌های روی زمین را جمع خواهم کرد.‏ همهٔ آن‌ها مثل پرندگان بی‌دفاعی خواهند بود که نه بال‌بال می‌زنند و نه جیک‌جیک می‌کنند.‏›»‏ ۱۵  آیا تبر به خودش می‌بالد که از هیزم‌شکن مهم‌تر است؟‏ آیا ارّه به خودش می‌بالد که از نجّار مهم‌تر است؟‏ آیا چوبدستی است که انسان را تکان می‌دهد یا انسان چوبدستی را؟‏ آیا عصا است که انسان را بلند می‌کند یا انسان عصا را؟‏ ۱۶  بنابراین،‏ یَهُوَه خدای لشکرها و سَرور حقیقی،‏مردان قوی‌هیکل* آشور را لاغر و ضعیف خواهد کرد،‏و شکوه آشور را با آتش از بین خواهد برد.‏ ۱۷  ‏«نور اسرائیل» آتش خواهد شد؛‏خدای مقدّس اسرائیل،‏ شعلهٔ آتش خواهد شد؛‏آتشی شعله‌ور که علف‌های هرز و بوته‌های خار آشور را در یک روز خواهد سوزاند.‏ ۱۸  او تمام شکوه جنگل‌ها و باغ‌های آشور را از بین خواهد برد؛‏همان طور که یک بیماری سخت،‏ شخص را از پا درمی‌آورد.‏ ۱۹  درختانی که در جنگل‌های آشور باقی خواهند ماند،‏آنقدر کم خواهند بود که یک پسربچه می‌تواند آن‌ها را بشمارد.‏ ۲۰  در آن روز،‏ باقی‌ماندگان اسرائیلو بازماندگان خاندان یعقوب،‏دیگر به کسی که به آن‌ها حمله کرد،‏ تکیه نخواهند کرد؛‏بلکه به یَهُوَه خدای مقدّس اسرائیل تکیه خواهند کرد،‏و به او وفادار خواهند ماند.‏ ۲۱  فقط تعداد کمی از خاندان یعقوب باقی خواهند ماند،‏و به طرف خدای قدرتمند خواهند برگشت.‏ ۲۲  ای اسرائیل،‏با این که افراد قومت مثل شن‌های ساحل زیاد هستند،‏فقط تعداد کمی باقی خواهند ماند و خواهند برگشت.‏ برای آن‌ها نابودی در نظر گرفته شده،‏و مجازاتی عادلانه مثل سیل بر آن‌ها جاری خواهد شد؛‏ ۲۳  چون یَهُوَه خدای لشکرها و حاکم متعال مصمم است در تمام سرزمین نابودی بیاورد،‏و حتماً این کار را خواهد کرد.‏ ۲۴  برای همین،‏ یَهُوَه خدای لشکرها و حاکم متعال می‌گوید:‏ «ای قوم من که در صَهیون ساکنید،‏ از آشوری‌ها که شما را با چوب می‌زدند و مثل مصریان با چوبدستی به شما ظلم می‌کردند نترسید،‏ ۲۵  چون مجازات شما بعد از مدت کوتاهی تمام می‌شود و آن وقت آتش خشم من آشوری‌ها را نابود خواهد کرد.‏ ۲۶  من،‏ یَهُوَه خدای لشکرها،‏ همان طور که مِدیانیان را کنار صخرهٔ عُرِب شکست دادم،‏ شلاق را برای تنبیه آشوری‌ها بلند خواهم کرد.‏ من همان طور که مصریان را در مقابل دریا شکست دادم،‏ چوبدستی‌ام را برای آشوری‌ها بلند خواهم کرد.‏ ۲۷  در آن روز،‏ باری که آن‌ها بر دوشتان گذاشتند،‏و یوغی که بر گردنتان قرار دادند،‏ برداشته خواهد شد،‏و آن یوغ به خاطر روغن* خواهد شکست.‏»‏ ۲۸  آن‌ها به عَیّات حمله کرده‌اند،‏از مِغرون هم عبور کرده‌اند،‏و در مِکماش وسایلشان را زمین گذاشته‌اند.‏ ۲۹  آن‌ها از گذرگاه رود عبور کرده‌اند،‏و شب را در جِبَع مانده‌اند.‏مردم رامه از ترس می‌لرزند و مردم جِبعه که شهر شائول است،‏ پا به فرار می‌گذارند.‏ ۳۰  ای دختر جَلّیم،‏ گریه کن و فریاد بزن!‏ ای لَیشه و ای عَناتوتِ بیچاره،‏ گریه و زاری کنید!‏ ۳۱  مردم مَدمینه فرار کرده‌اند.‏ ساکنان جِبیم به دنبال پناهگاهند.‏ ۳۲  آشوری‌ها همین امروز در نوب توقف خواهند کرد.‏ آن‌ها مشتشان را به طرف کوهی که شهر* صَهیون روی آن است،‏یعنی به طرف تپهٔ اورشلیم تکان خواهند داد.‏ ۳۳  یَهُوَه خدای لشکرها و سَرور حقیقی،‏شاخه‌ها را قطع می‌کند و آن‌ها با صدای بلند به زمین می‌افتند؛‏بلندترین درختان قطع می‌شوند،‏و پرشکوه‌ترین درختان به زمین می‌افتند.‏ ۳۴  او بوته‌های جنگل‌ها را با تبر قطع خواهد کرد.‏درختان لبنان به دست شخصی پرقدرت به زمین خواهند افتاد.‏

پاورقی‌ها

یا:‏ «بچه‌هایی که پدر ندارند.‏»‏
یا:‏ «مجازات.‏»‏
یا:‏ «شکوهتان.‏»‏
یا:‏ «که مرتد هستند.‏»‏
تحت‌اللفظی:‏ «چاق.‏»‏
احتمالاً به روغنی اشاره می‌کند که پادشاهان اسرائیل با آن مسح می‌شدند یا روغنی که جِدعون و ۳۰۰ جنگجویش برای مشعل‌هایشان استفاده کردند.‏
تحت‌اللفظی:‏ «دختر.‏»‏