اِرْمیا ۳۳‏:‏۱‏-‏۲۶

  • ‏«من شفا و سلامتی را به این شهر برمی‌گردانم» ‏(‏۱-‏۱۳‏)‏

  • امنیت تحت حکمرانی ‹پادشاهی عادل› ‏(‏۱۴-‏۱۶‏)‏

  • عهدی که خدا با داوود و کاهنان بست ‏(‏۱۷-‏۲۶‏)‏

    • عهدی که خدا با روز و شب بست ‏(‏۲۰‏)‏

۳۳  وقتی اِرْمیا هنوز در حیاط نگهبانان + در حبس بود،‏ یَهُوَه برای بار دوم به او پیام داد و گفت:‏ ۲  ‏«یَهُوَه،‏ خدایی که زمین را ساخت؛‏ یَهُوَه،‏ خدایی که آن را شکل داد و استوار کرد؛‏ او که نامش یَهُوَه است می‌گوید:‏ ۳  ‏‹مرا صدا کن و من به تو جواب خواهم داد و با کمال میل چیزهایی را به تو می‌گویم که بزرگ و غیر قابل درک هستند و تو از آن‌ها بی‌خبر هستی.‏›»‏+ ۴  ‏«من که یَهُوَه خدای اسرائیل هستم،‏ دربارهٔ خانه‌های این شهر و قصرهای پادشاهان یهودا که خراب شده‌اند تا از مصالح آن‌ها برای دفاع در مقابل محاصره* و شمشیر دشمن استفاده شود،‏+ ۵  و دربارهٔ کسانی که برای جنگ با کلدانیان می‌آیند و دربارهٔ این خانه‌ها که با جسدهای کسانی پر می‌شوند که من از روی خشم و غضبم نابود می‌کنم،‏ یعنی کسانی که کارهای شریرانه‌شان باعث شد تا من رویم را از این شهر برگردانم،‏ می‌گویم:‏ ۶  ‏‹من شفا و سلامتی را به این شهر برمی‌گردانم + و ساکنانش را شفا می‌دهم و آن‌ها صلح و امنیت را به فراوانی خواهند دید.‏+ ۷  من اسیران یهودا و اسرائیل را برمی‌گردانم + و مثل گذشته از آن‌ها یک ملت خواهم ساخت.‏+ ۸  من آن‌ها را از همهٔ گناهانی که به من کرده‌اند،‏ پاک خواهم کرد + و همهٔ خطاها و گناهانی را که نسبت به من مرتکب شده‌اند،‏ خواهم بخشید.‏+ ۹  این شهر با نامش در حضور همهٔ ملت‌های روی زمین مایهٔ شادی،‏ افتخار و شکوه من خواهد بود.‏ آن ملت‌ها دربارهٔ خوبی‌هایی* که من به قومم خواهم کرد،‏ خواهند شنید + و به خاطر صلح و آرامش و تمام خوبی‌هایی که نصیب قومم خواهم کرد،‏ از وحشت خواهند لرزید.‏›»‏+ ۱۰  یَهُوَه می‌گوید:‏ «در این سرزمین که شما درباره‌اش می‌گویید بیابانی بی‌آب و علف است و هیچ انسان و حیوانی در آن نیست و در کوچه‌های خالی شهرهای یهودا و اورشلیم که هیچ انسان یا حیوانی در آن‌ها زندگی نمی‌کند،‏ دوباره این صداها شنیده خواهد شد:‏ ۱۱  صدای جشن و پایکوبی + و آواز شادی عروس و داماد و صدای کسانی که می‌گویند:‏ «یَهُوَه خدای لشکرها را شکر و سپاس گویید،‏ چون یَهُوَه نیکوست + و محبت پایدارش* جاودانی است!‏»‏+ یَهُوَه می‌گوید:‏ «آن‌ها قربانی‌های شکرگزاری را به خانهٔ یَهُوَه خواهند آورد،‏+ چون من کسانی را که از این سرزمین به اسارت برده شدند دوباره برمی‌گردانم و همه چیز مثل اول می‌شود.‏»‏ ۱۲  ‏«در اطراف تمام شهرهای این سرزمین که بیابانی بی‌آب و علف است و هیچ انسان یا حیوانی در آن نیست،‏ دوباره چراگاه‌هایی خواهد بود تا گله‌های چوپانان در آنجا استراحت کنند.‏»‏+ این گفتهٔ یَهُوَه خدای لشکرهاست.‏ ۱۳  یَهُوَه می‌گوید:‏ «در شهرهایی که در مناطق کوهستانی و در دشت‌ها و در جنوب هستند،‏ در سرزمین بنیامین،‏ در مناطق اطراف اورشلیم + و در شهرهای یهودا،‏+ چوپانان دوباره گوسفندانشان را خواهند شمرد.‏»‏ ۱۴  یَهُوَه می‌گوید:‏ «روزهایی می‌رسد که به قولی* که دربارهٔ خاندان اسرائیل و خاندان یهودا داده‌ام،‏ عمل می‌کنم.‏+ ۱۵  در آن روزها و در آن زمان،‏ کاری می‌کنم که پادشاه عادلی از نسل داوود بیاید*+ و او عدل و انصاف را در این سرزمین برقرار خواهد کرد.‏+ ۱۶  در آن روزها،‏ مردم یهودا نجات پیدا می‌کنند + و اهالی اورشلیم در امنیت ساکن می‌شوند + و این شهر ‹یَهُوَه عدالت ماست› نامیده خواهد شد.‏»‏+ ۱۷  چون یَهُوَه می‌گوید:‏ «همیشه کسی از نسل داوود بر تخت پادشاهی خاندان اسرائیل خواهد نشست،‏+ ۱۸  و همیشه کسی از لاویانِ کاهن در حضور من خواهد بود تا قربانی‌های سوختنی و قربانی‌های دیگر تقدیم کند و هدیه‌های غلّه‌ای بسوزاند.‏»‏ ۱۹  یَهُوَه دوباره به اِرْمیا پیام داد و گفت:‏ ۲۰  ‏«یَهُوَه می‌گوید،‏ ‹اگر می‌توانستید عهدی را که من با روز و شب بسته‌ام بشکنید و وقت معین روز و شب را تغییر دهید،‏+ ۲۱  آن وقت عهد من هم با خادمم داوود شکسته می‌شد + تا پسری نداشته باشد که بر تخت پادشاهی او بنشیند + و حکمرانی کند؛‏ همین طور عهد من با لاویانِ کاهن هم که خادمانم هستند،‏ شکسته می‌شد.‏+ ۲۲  همان طور که لشکرهای آسمانی و شن‌های ساحل دریا آنقدر زیادند که کسی نمی‌تواند آن‌ها را بشمارد،‏ نسل بنده‌ام داوود و لاویانِ خدمتگزارم را هم زیاد می‌کنم.‏›»‏ ۲۳  یَهُوَه دوباره به اِرْمیا پیام داد و گفت:‏ ۲۴  ‏«آیا به گفتهٔ این مردم توجه نکرده‌ای که می‌گویند،‏ ‹یَهُوَه دو خاندانی را که انتخاب کرده بود،‏ رد خواهد کرد›؟‏ آن‌ها به قوم من بی‌احترامی می‌کنند و آن‌ها را به عنوان یک ملت قبول ندارند.‏»‏ ۲۵  یَهُوَه می‌گوید:‏ «درست همان طور که عهد من با روز و شب شکسته نمی‌شود + و قوانینی که برای آسمان و زمین گذاشتم + تغییر نمی‌کنند،‏ ۲۶  به همین صورت،‏ نسل یعقوب و بنده‌ام داوود را هرگز ترک نمی‌کنم و از نسل او حاکمانی بر نسل ابراهیم،‏ اسحاق و یعقوب حکمرانی خواهند کرد؛‏ چون اسیرانشان را جمع می‌کنم و آن‌ها را برمی‌گردانم + و به آن‌ها دلسوزی نشان خواهم داد.‏»‏+

پاورقی‌ها

یا:‏ «خاکریزهای محاصره.‏»‏
یا:‏ «نیکویی‌هایی.‏»‏
یا:‏ «وعدهٔ خوبی.‏»‏
تحت‌اللفظی:‏ «برای داوود شاخه‌ای عادل خواهم رویاند.‏»‏