اِرْمیا ۲۱‏:‏۱‏-‏۱۴

  • یَهُوَه درخواست صِدِقیا را رد می‌کند ‏(‏۱-‏۷‏)‏

  • مردم باید بین مرگ و زندگی یکی را انتخاب کنند ‏(‏۸-‏۱۴‏)‏

۲۱  وقتی که صِدِقیای پادشاه،‏+ فَشحور + پسر مَلکیا و صَفَنیای کاهن + را که پسر مَعَسیا بود پیش اِرْمیا فرستاد،‏ پیامی از طرف یَهُوَه به اِرْمیا رسید.‏ آن‌ها از اِرْمیا چنین درخواست کردند:‏ ۲  ‏«لطفاً از یَهُوَه بپرس که چه بر سرمان می‌آید،‏ چون نِبوکَدنَصَّر،‏* پادشاه بابِل به ما اعلام جنگ کرده است!‏+ شاید یَهُوَه یکی از معجزه‌هایش را برایمان انجام دهد و باعث شود که او عقب‌نشینی کند.‏»‏+ ۳  اِرْمیا به آن‌ها گفت که به صِدِقیا بگویند:‏ ۴  ‏«یَهُوَه خدای اسرائیل می‌گوید:‏ ‹من کاری می‌کنم که سلاح‌های جنگی‌ای را که در دست دارید به ضدّ خودتان استفاده کنید؛‏ سلاح‌هایی که با آن‌ها با پادشاه بابِل + و کلدانیانی می‌جنگید که بیرون دیوارهای شهر،‏ شما را محاصره کرده‌اند.‏ بعد آن‌ها را به مرکز شهر می‌آورم.‏ ۵  من خودم با دست نیرومند + و پرقدرتم و با خشم و غضب زیاد به ضدّ شما می‌جنگم.‏+ ۶  تمام ساکنان این شهر را چه انسان و چه حیوان از بین خواهم برد.‏ آن‌ها از یک بیماری وحشتناک خواهند مرد.‏›»‏+ ۷  یَهُوَه می‌گوید:‏ «بعد از آن،‏ صِدِقیا پادشاه یهودا و خدمتگزارانش و مردم شهر را که از آن بیماری وحشتناک و از شمشیر و قحطی جان سالم به در می‌برند،‏ تسلیم پادشاه بابِل نِبوکَدنَصَّر* و دشمنانی که قصد جانشان را دارند،‏ خواهم کرد.‏+ او به آن‌ها رحم نخواهد کرد و بدون هیچ دلسوزی و گذشتی،‏ آن‌ها را با شمشیر خواهد کشت.‏+ ۸  ‏«به این مردم بگو که یَهُوَه چنین می‌گوید:‏ ‹دو راه پیش روی شما می‌گذارم،‏ راه زنده ماندن و راه مرگ.‏ ۹  هر کسی که در این شهر بماند،‏ با شمشیر،‏ قحطی و بیماری از بین خواهد رفت.‏ اما هر کسی که از این شهر بیرون برود و تسلیم کلدانیانی که شما را محاصره کرده‌اند بشود،‏ زنده خواهد ماند و جان خودش را به غنیمت خواهد برد.‏›»‏+ ۱۰  یَهُوَه می‌گوید:‏ «من تصمیم گرفته‌ام* که به مردم این شهر خوبی نکنم بلکه بلا بر سرشان بیاورم.‏+ پادشاه بابِل این شهر را تسخیر خواهد کرد + و آن را به آتش خواهد کشید.‏»‏+ ۱۱  ای خاندان پادشاه یهودا،‏ به پیام یَهُوَه گوش دهید!‏ ۱۲  ای خاندان داوود،‏ یَهُوَه می‌گوید:‏ ‏«هر روز صبح،‏ عادلانه داوری کنید،‏و کسی را که از او دزدی شده،‏ از دست کلاهبرداران نجات بدهید،‏+وگرنه به خاطر کارهای شریرانه‌تان،‏خشم من مثل آتش،‏ شعله‌ور خواهد شد؛‏+آتشی که هیچ کس نمی‌تواند آن را خاموش کند.‏»‏+ ۱۳  یَهُوَه می‌گوید:‏ «ای ساکن دشت،‏ ای صخرهٔ زمین هموار،‏من به ضدّ تو هستم!‏»‏ و اما شما که می‌گویید،‏ «کیست که بتواند به ما حمله کند؟‏ کیست که بتواند به خانه‌های ما هجوم بیاورد؟‏ ۱۴  من شما را به خاطر کارهایتان مجازات خواهم کرد،‏+چون سزاوارش هستید.‏» این گفتهٔ یَهُوَه است.‏ ‏«من جنگل او را به آتش خواهم کشیدتا هر چه در اطرافش است بسوزد.‏»‏+

پاورقی‌ها

تحت‌اللفظی:‏ «نِبوکَدرَصَّر.‏» املای دیگر اسم نِبوکَدنَصَّر.‏
تحت‌اللفظی:‏ «نِبوکَدرَصَّر.‏» املای دیگر اسم نِبوکَدنَصَّر.‏
یا:‏ «من رویم را از این شهر برگردانده‌ام.‏»‏