اِرْمیا ۱۲:۱-۱۷
۱۲ ای یَهُوَه، هر وقت شکایتم را به حضورت میآورم،و دربارهٔ امور قضایی با تو صحبت میکنم، عادلانه رفتار میکنی.+
پس چرا شریران در زندگی موفق میشوند،+و خیانتکاران هیچ نگرانیای ندارند؟
۲ تو آنها را مثل نهال کاشتی؛
ریشه دادهاند، رشد کردهاند و میوه به بار آوردهاند.
آنها همیشه دربارهٔ تو صحبت میکنند، ولی عمق افکارشان از تو دور است.*+
۳ اما ای یَهُوَه، تو مرا خوب میشناسی + و مرا میبینی؛تو دلم را محک زدهای و دیدهای که با تو همدل هستم.+
شریران را مثل گوسفندانی که برای سر بریدن میبرند جدا کن،و برای روز کشتار کنار بگذار.
۴ این سرزمین تا کی باید اینقدر خشک باشد؟گیاهان دشتها تا کی باید اینقدر پژمرده باشند؟+
به خاطر کارهای شریرانهٔ ساکنان این سرزمین،حیوانات وحشی و پرندگان نابود میشوند،
چون آن ساکنان میگویند: «او نمیبیند که چه به سرمان میآید.»
۵ اگر از دویدن با مردان پیاده خسته شوی،چطور میتوانی با اسبها مسابقه دهی؟+
شاید در سرزمینی امن و آرام احساس امنیت داشته باشی،ولی در جنگلهای انبوه اردن چه کار خواهی کرد؟
۶ به تو خیانت کردهاند،حتی برادران و خانوادهات.*
آنها با داد و فریاد از تو شکایت کردهاند.+
حتی اگر چیزهای خوب به تو بگویند،به آنها اعتماد نکن.
۷ من خانهام را ترک کردهام + و قوم برگزیدهام* را به حال خودشان گذاشتهام،+
و قوم بسیار عزیزم را به دست دشمنانشان تسلیم کردهام.+
۸ قوم برگزیدهام* مثل شیر جنگل بر من غرّش میکنند،
و مخالف من شدهاند.
برای همین از آنها بیزار شدهام.
۹ قوم برگزیدهام* برایم مثل یک پرندهٔ شکاری رنگارنگ شدهاند؛پرندهای که بقیهٔ پرندگان شکاری از هر طرف به آن حمله میکنند.+
ای حیوانات وحشی، جمع شوید؛بیایید و بخورید.+
۱۰ تعداد زیادی از شبانان، باغ انگورم را خراب کردهاند،+و سرزمینم را لگدمال کردهاند.+
آنها سرزمین زیبا و دوستداشتنیام را به بیابانی خشک تبدیل کردهاند.
۱۱ سرزمینم ویران شده،
به زمینی خشک* تبدیل شده،+و جلوی من خالی از سکنه شده است.
تمام سرزمینم ویران شده،اما کسی از آن درس عبرت نمیگیرد.*+
۱۲ دشمنان ویرانگر از راههای بیابانی هجوم آوردهاند،چون شمشیر یَهُوَه همهٔ مردم را از یک طرف سرزمین تا طرف دیگر آن از بین میبرد.+
هیچ کس صلح و آرامش ندارد.
۱۳ گندم کاشتهاند، ولی خار درو کردهاند؛+
زحمت زیادی کشیدهاند، اما هیچ فایدهای نداشته است.
به خاطر آتش خشم یَهُوَه،محصولشان باعث سرافکندگیشان خواهد شد.
۱۴ یَهُوَه میگوید: «همسایگان شریر قوم من اسرائیل، به سرزمینی که به عنوان میراث به آنها دادم حمله کردهاند.+ برای همین، آنها را از سرزمین قومم بیرون میکنم + و همین طور خاندان یهودا را از میانشان ریشهکن خواهم کرد.
۱۵ ولی بعد از آن، دوباره به آنها رحم خواهم کرد و هر کدامشان را به زمین* و مملکت خودشان برمیگردانم.
۱۶ اگر این قومهای بیگانه، راه و رسم قوم مرا خوب یاد بگیرند و به اسم من قسم بخورند و بگویند، ‹به حیات یَهُوَه قسم!› (همان طور که قبلاً به قوم من یاد داده بودند که به اسم بَعَل قسم بخورند) آن وقت، آنها در میان قوم من موفق و کامیاب خواهند شد.
۱۷ اما اگر ملتی نخواهد از من اطاعت کند، من آن ملت را کاملاً ریشهکن و نابود خواهم کرد.» این گفتهٔ یَهُوَه است.+
