۱قُرنتیان ۴‏:‏۱‏-‏۲۱

  • کارگزار باید امین باشد ‏(‏۱-‏۵‏)‏

  • تواضع خادمان مسیحی ‏(‏۶-‏۱۳‏)‏

    • ‏«از آنچه نوشته شده است فراتر مروید» ‏(‏۶‏)‏

    • مسیحیان در میدان نمایش ‏(‏۹‏)‏

  • پولُس به فرزندان روحانی‌اش توجه دارد ‏(‏۱۴-‏۲۱‏)‏

۴  هر کس باید ما را خدمتگزاران* مسیح و کارگزارانی* بشمارد که رازهای مقدّس خدا به ایشان سپرده شده است.‏ ۲  البته،‏ از کارگزار انتظار می‌رود که امین باشد.‏ ۳  حال برای من اهمیت چندانی ندارد که مورد قضاوت شما یا دادگاهی انسانی قرار گیرم.‏ در واقع من حتی در مورد خودم قضاوت نمی‌کنم؛‏ ۴  زیرا در خود عیبی هم نمی‌بینم.‏ با این حال،‏ این ثابت نمی‌کند که درستکار* باشم،‏ بلکه یَهُوَه* است که در مورد من قضاوت می‌کند.‏ ۵  پس پیش از زمان مقرّر،‏ یعنی تا زمان آمدن سَرور،‏ در مورد هیچ چیز قضاوت مکنید.‏ او آنچه را در تاریکی نهان است،‏ روشن خواهد ساخت و نیّت‌های دل‌ها را آشکار خواهد نمود.‏ آنگاه خدا هر کس را همان قدر که شایستگی دارد،‏ مورد تحسین قرار خواهد داد.‏ ۶  حال ای برادران،‏ در گفته‌هایم،‏ خود و آپولُس را نمونه آوردم تا شما فایده ببرید و این اصل را بیاموزید که «از آنچه نوشته شده است فراتر مروید» تا مغرور نشوید و یکی را برتر از دیگری ندانید.‏ ۷  زیرا چه کسی تو را از دیگری متفاوت ساخته است؟‏ به‌راستی،‏ چه داری که به تو عطا نشده باشد؟‏ پس حال که به تو عطا شده است،‏ چرا به گونه‌ای فخر می‌کنی که گویی به تو عطا نشده است؟‏ ۸  مگر هم‌اکنون به همهٔ خواسته‌های خود رسیده‌اید!‏ مگر هم‌اکنون ثروتمند شده‌اید!‏ مگر بدون ما حکمرانی را در مقام پادشاه آغاز کرده‌اید!‏ ای کاش که پادشاهی را آغاز کرده بودید تا ما نیز با شما در مقام پادشاه حکمرانی می‌کردیم!‏ ۹  به نظرم می‌آید که خدا ما رسولان را همچون کسانی که به مرگ محکوم شده‌اند،‏ به نمایش گذاشته است؛‏ همچون کسانی که آنان را در آخر به میدان نمایش می‌آورند؛‏ زیرا ما در میدان نمایش دنیا و در معرض تماشای انسان‌ها و فرشتگان قرار گرفته‌ایم.‏ ۱۰  شما می‌گویید،‏ ما به خاطر پیروی از مسیح نادانیم،‏ اما شما در اتحاد با مسیحْ دانا!‏ ما ضعیفیم،‏ اما شما قوی!‏ ما خواریم،‏ اما شما محترم!‏ ۱۱  تاکنون گرسنگی و تشنگی کشیده‌ایم،‏ لباس‌هایمان کهنه و فرسوده بوده است،‏* مورد ضرب و شتم قرار گرفته‌ایم،‏* بی‌خانمان بوده‌ایم،‏ ۱۲  با دست‌های خود کار کرده،‏ زحمت کشیده‌ایم.‏ همچنین وقتی مورد اهانت قرار می‌گیریم،‏ برکت می‌طلبیم؛‏ وقتی آزار می‌بینیم،‏ با بردباری تحمّل می‌کنیم؛‏ ۱۳  وقتی به ما افترا می‌زنند،‏ با ملایمت پاسخ می‌دهیم؛‏ تاکنون ما زبالهٔ دنیا و تفالهٔ همه چیز محسوب شده‌ایم.‏ ۱۴  من این‌ها را به شما نمی‌نویسم تا شرمسارتان کنم،‏ بلکه می‌خواهم همچون فرزندان عزیزم به شما پند دهم؛‏ ۱۵  زیرا اگر در خدمت به مسیح ۱۰٬۰۰۰ معلّم* هم داشته باشید،‏ قطعاً پدران بسیار ندارید.‏ در واقع من در خدمت به مسیحْ عیسی،‏ با بشارت دادن به شما،‏ پدرتان شده‌ام.‏ ۱۶  پس،‏ از شما استدعا می‌کنم که مرا سرمشق قرار دهید.‏ ۱۷  به همین خاطر،‏ تیموتائوس را که فرزند عزیز من و در خدمت به مسیح وفادار است،‏ نزد شما می‌فرستم.‏ او شیوه‌هایی را* به شما یادآوری خواهد کرد که من در خدمت به مسیحْ عیسی به کار می‌گیرم؛‏ شیوه‌هایی که در همه جا و در هر جماعتی تعلیم می‌دهم.‏ ۱۸  برخی مغرور شده‌اند،‏ چون تصوّر می‌کنند که من نزد شما نمی‌آیم.‏ ۱۹  اما اگر یَهُوَه* بخواهد به‌زودی نزد شما خواهم آمد.‏ دلیل آمدن من،‏ آگاهی یافتن از سخنان آن افراد مغرور نیست،‏ بلکه می‌خواهم بدانم که آیا از قدرت خدا برخوردارند یا خیر.‏ ۲۰  زیرا آنچه پادشاهی خدا را در زندگی شخص آشکار می‌کند،‏ سخنان او نیست،‏ بلکه وجود قدرت خدا در زندگی اوست.‏ ۲۱  کدام را ترجیح می‌دهید،‏ با چوب نزدتان بیایم،‏ یا با محبت و روحی ملایم؟‏

پاورقی‌ها

یا:‏ «زیردستان».‏
یا:‏ «مباشرانی»؛‏ منظور خدمتگزاری است که سرپرستی امور خانهٔ ارباب خود را بر عهده دارد.‏
یا:‏ «عادل».‏
رجوع به واژه‌نامه‏.‏
تحت‌اللفظی:‏ «برهنه بوده‌ایم».‏
یا:‏ «مورد بدرفتاری قرار گرفته‌ایم».‏
واژهٔ یونانی که در اینجا به کار رفته است به کسی اشاره دارد که از فرزندان مراقبت و محافظت می‌کرد.‏
تحت‌اللفظی:‏ «طریق‌های مرا».‏
رجوع به واژه‌نامه‏.‏