یعقوب ۴‏:‏۱‏-‏۱۷

  • دوست دنیا مشوید ‏(‏۱-‏۱۲‏)‏

    • در برابر ابلیس بایستید ‏(‏۷‏)‏

    • به خدا نزدیک شوید ‏(‏۸‏)‏

  • هشدار در مورد فخرفروشی ‏(‏۱۳-‏۱۷‏)‏

    • ‏«اگر یَهُوَه بخواهد» ‏(‏۱۵‏)‏

۴  عامل جنگ و جدال‌ها در میان شما چیست؟‏ آیا عامل آن امیال نفسانی‌تان نیست که دائماً در شما* کشمکش ایجاد می‌کند؟‏ ۲  شما حسرت چیزی را می‌خورید،‏ اما آن را به دست نمی‌آورید.‏ شما قتل می‌کنید* و طمع می‌ورزید،‏* اما نمی‌توانید به آنچه می‌خواهید،‏ دست یابید.‏ شما جنگ می‌کنید و جدال به راه می‌اندازید.‏ در واقع،‏ چون درخواست نمی‌کنید،‏ نمی‌یابید.‏ ۳  وقتی درخواست می‌کنید نیز آن را به دست نمی‌آورید؛‏ زیرا با نیّت بد درخواست می‌کنید،‏ چون می‌خواهید آن را صرف امیال نفسانی خود کنید.‏ ۴  ای زناکاران،‏* آیا نمی‌دانید که دوستی با دنیا دشمنی با خداست؟‏ پس هر که می‌خواهد دوست دنیا باشد،‏ خود را دشمن خدا می‌سازد.‏ ۵  یا آیا گمان می‌کنید بی‌دلیل است که نوشته‌های مقدّس می‌گوید:‏ «روحیهٔ حسادت که در ماست،‏ همواره در حسرت همه چیز است»؟‏ ۶  اما لطفی که او می‌بخشد،‏ از این روحیه بزرگ‌تر است.‏ چنان که در نوشته‌های مقدّس نیز گفته شده است:‏ «خدا با متکبّران مخالفت می‌کند،‏ اما لطف خود را نصیب فروتنان می‌سازد.‏»‏ ۷  از این رو،‏ خود را به خدا تسلیم کنید،‏ اما در برابر ابلیس بایستید و او از شما خواهد گریخت.‏ ۸  به خدا نزدیک شوید و او به شما نزدیک خواهد شد.‏ ای گناهکاران،‏ دست‌های خود را پاک کنید و ای دودلان،‏ دل‌های خود را طاهر سازید.‏ ۹  محنت بکشید و ماتم و گریه کنید.‏ بگذارید خنده‌تان به عزا تبدیل شود و شادی‌تان به یأس.‏ ۱۰  خود را در برابر یَهُوَه* فروتن سازید و او شما را سرافراز خواهد نمود.‏ ۱۱  برادران،‏ دیگر ضدّ یکدیگر سخن مگویید.‏ آن که ضدّ برادری سخن می‌گوید یا برادر خود را محکوم* می‌کند،‏ در واقع ضدّ شریعت* سخن می‌گوید و شریعت را محکوم* می‌کند.‏ حال اگر شریعت را محکوم می‌کنی،‏ به جا آورندهٔ شریعت نیستی،‏ بلکه داور آن هستی.‏ ۱۲  تنها یکی قانونگذار و داور است،‏ همان که قادر است نجات بخشد یا هلاک کند.‏ اما تو کیستی که همسایهٔ خود را محکوم* می‌کنی؟‏ ۱۳  ای شما که می‌گویید:‏ «امروز یا فردا به این شهر سفر خواهیم کرد،‏ یک سال آنجا خواهیم ماند،‏ تجارت خواهیم کرد و سود کلان خواهیم برد.‏» ۱۴  شما حتی از فردای زندگی خود باخبر نیستید.‏ همچون مِهی هستید که مدتی کوتاه پدیدار می‌شود و سپس ناپدید می‌گردد.‏ ۱۵  در واقع شما باید بگویید:‏ «اگر یَهُوَه* بخواهد،‏ زنده خواهیم ماند و این کار یا آن کار را خواهیم کرد.‏» ۱۶  اما گستاخانه به خود می‌بالید و از بابت آن فخر می‌کنید.‏ همهٔ این گونه فخرفروشی‌ها شریرانه است.‏ ۱۷  پس اگر کسی بداند که چه کاری درست است و با این حال آن را انجام ندهد،‏ مرتکب گناه شده است.‏

پاورقی‌ها

تحت‌اللفظی:‏ «در اعضای شما».‏
یا:‏ «نفرت می‌ورزید»؛‏ به اول یوحنا ۳:‏۱۵ رجوع شود.‏
یا:‏ «حسادت می‌ورزید».‏
منظور کسانی است که به خدا خیانت می‌کنند و به او وفادار نیستند.‏
رجوع به واژه‌نامه‏.‏
یا:‏ «قضاوت».‏
ظاهراً در اینجا منظور از «شریعت» کل احکام خداست.‏
یا:‏ «قضاوت».‏
یا:‏ «قضاوت».‏
رجوع به واژه‌نامه‏.‏