مکاشفه ۱۴‏:‏۱‏-‏۲۰

  • برّه و ۱۴۴٬۰۰۰ نفر ‏(‏۱-‏۵‏)‏

  • پیام‌هایی از سه فرشته ‏(‏۶-‏۱۲‏)‏

    • فرشته‌ای در دل آسمان با بشارتی جاودان ‏(‏۶،‏ ۷‏)‏

  • خوشا به حال آنان که در اتحاد با سَرور می‌میرند ‏(‏۱۳‏)‏

  • دو دروی محصول زمین ‏(‏۱۴-‏۲۰‏)‏

۱۴  آنگاه نظر کردم و برّه را دیدم که بر کوه صهیون ایستاده است و ۱۴۴٬۰۰۰ نفر همراه او هستند که نام او و نام پدر او بر پیشانی‌شان نوشته شده است.‏ ۲  صدایی از آسمان شنیدم،‏ صدایی همچون آب‌های خروشان و رعد بلند؛‏ صدایی که شنیدم مانند صدای خوانندگانی بود که بر چنگ‌هایشان بنوازند و بخوانند.‏ ۳  به نظر می‌رسید که سرودی تازه می‌سرایند؛‏ سرودی در پیشگاه تخت و در برابر آن چهار موجود زنده و پیران.‏ همچنین هیچ کس نمی‌توانست آن سرود را کاملاً فرا گیرد،‏ جز آن ۱۴۴٬۰۰۰ نفر که از زمین خریده شده بودند.‏ ۴  اینان همان کسانی هستند که خود را با زنان آلوده نکردند،‏ آری باکره‌اند.‏ اینان همان کسانی هستند که هر جا برّه می‌رود،‏ همچنان او را دنبال می‌کنند و از میان انسان‌ها خریده شدند تا به عنوان نوبر به خدا و برّه تقدیم شوند.‏ ۵  هیچ فریبی در دهانشان یافت نشد؛‏ اینان بی‌عیب هستند.‏ ۶  فرشته‌ای دیگر دیدم که در دل آسمان* پرواز می‌کرد و بشارتی جاودان داشت تا آن را به ساکنان زمین،‏ از هر ملت و طایفه و زبان و قوم اعلام کند.‏ ۷  او با صدای بلند می‌گفت:‏ «از خدا بترسید و او را جلال دهید؛‏ زیرا ساعت داوری او فرا رسیده است.‏ پس او را بپرستید؛‏ او را که آسمان،‏ زمین،‏ دریا و چشمه‌های آب را آفرید.‏»‏ ۸  فرشتهٔ دومی به دنبال او آمد و گفت:‏ «سقوط کرده است!‏ بابِل* بزرگ سقوط کرده است،‏ آن که تمام ملت‌ها را واداشت تا از شراب شهوت،‏* آری،‏ از شراب زناکاری* او بنوشند!‏»‏ ۹  فرشتهٔ سومی به دنبال آن دو آمد و با صدای بلند گفت:‏ «اگر کسی وحش و مجسمهٔ آن را بپرستد و بر پیشانی یا دست او علامتی گذاشته شود،‏ ۱۰  او نیز از شراب خشم خدا خواهد نوشید؛‏ یعنی شراب رقیق‌نشده که در جام غضب خدا ریخته شده است.‏ او در برابر چشمان فرشتگانِ مقدّس و برّه با آتش و گوگرد عذاب داده خواهد شد ۱۱  و از آتشی که آنان را عذاب می‌دهد،‏ همیشه و تا ابد دود برمی‌خیزد.‏ کسی که وحش و مجسمه‌اش را می‌پرستد و کسی که علامت نام آن بر او گذاشته می‌شود،‏ روز و شب آرامی نخواهد داشت.‏ ۱۲  در اینجاست که مقدّسان باید پایداری کنند؛‏ کسانی که احکام خدا را حفظ می‌کنند و در ایمان به عیسی استوارند.‏»‏ ۱۳  سپس صدایی از آسمان شنیدم که گفت:‏ «بنویس:‏ خوشا به حال مردگانی که از این پس در اتحاد با سَرور می‌میرند.‏ روح می‌گوید،‏ آری،‏ بگذار از زحماتشان آرامی گیرند،‏ چون اعمالشان فراموش نخواهد شد.‏»‏* ۱۴  آنگاه نگاه کردم و ابری سفید دیدم که کسی شبیه به پسر انسان بر آن نشسته بود و تاجی طلایی بر سر و داسی تیز در دست داشت.‏ ۱۵  فرشته‌ای دیگر از مکان مقدّس معبد بیرون آمد و با صدای بلند خطاب به آن کس که بر ابر نشسته بود،‏ گفت:‏ «داس خود را به کار گیر و محصول را درو کن؛‏ زیرا ساعت آن رسیده است که محصول درو شود و محصول زمین کاملاً رسیده است.‏» ۱۶  آنگاه او که بر ابر نشسته بود داسش را در زمین فرو برد و محصول زمین درو شد.‏ ۱۷  همچنین فرشته‌ای دیگر از مکان مقدّس معبد که در آسمان است،‏ بیرون آمد.‏ او نیز داسی تیز در دست داشت.‏ ۱۸  فرشته‌ای دیگر نیز از مذبح بیرون آمد که بر آتش اقتدار داشت.‏ او با صدای بلند به آن فرشته‌ای که داسی تیز در دست داشت،‏ گفت:‏ «داس تیز خود را بردار و خوشه‌های انگور را از تاک زمین جمع کن؛‏ زیرا انگورهایش رسیده است.‏» ۱۹  آنگاه آن فرشته،‏ داس خود را در زمین فرو برد و تاک زمین و انگورهای آن را جمع کرد و آن‌ها را در چَرخُشتِ* بزرگ خشم خدا ریخت.‏ ۲۰  انگورها را بیرون شهر در چَرخُشت لگدکوب کردند و از آن چَرخُشت،‏ رودی از خون بیرون آمد که طولش حدود ۳۰۰ کیلومتر* بود و ارتفاع آن تا به افسار اسب‌ها می‌رسید.‏

پاورقی‌ها

یا:‏ «در هوا؛‏ بالای سر»؛‏ واژهٔ یونانی که «دل آسمان» ترجمه شده است به بخشی از آسمان اشاره دارد که پرندگان در آن پرواز می‌کنند.‏
این نام در یونانی مؤنث است و به صورت مجازی به یک زن اشاره دارد.‏
یا:‏ «خشم».‏
به یونانی پُرنیا؛‏ رجوع به واژه‌نامه‏:‏ «اعمال نامشروع جنسی».‏
تحت‌اللفظی:‏ «چون اعمالشان با آنان می‌رود».‏
حوضی که در آن انگور می‌ریزند و با فشردن انگورها آب آن را می‌گیرند.‏
تحت‌اللفظی:‏ «۱۶۰۰ اِستادیون» ؛‏ یک اِستادیون معادل ۱۸۵ متر بود.‏