مَتّی ۲۳‏:‏۱‏-‏۳۹

  • مانند فَریسیان و علمای دین عمل مکنید ‏(‏۱-‏۱۲‏)‏

  • وای بر علمای دین و فَریسیان ‏(‏۱۳-‏۳۶‏)‏

  • عیسی برای اورشلیم تأسف می‌خورد ‏(‏۳۷-‏۳۹‏)‏

۲۳  آنگاه عیسی خطاب به جمعیت و شاگردانش گفت:‏ ۲  ‏«علمای دین و فَریسیان،‏ خود را بر مسند موسی نشانده‌اند.‏ ۳  از این رو،‏ هر چه به شما می‌گویند،‏ انجام دهید و به جا آورید،‏ اما مثل ایشان عمل مکنید؛‏ زیرا می‌گویند،‏ اما خود به آن عمل نمی‌کنند،‏ ۴  بارهای سنگین را می‌بندند و بر دوش مردم می‌گذارند،‏ اما خود حاضر نیستند،‏ برای حرکت دادن آن حتی انگشتی تکان دهند.‏ ۵  هر کاری که می‌کنند برای این است که توجه مردم را به خود جلب کنند؛‏ آیه‌دان‌های* خود را بزرگ‌تر و حاشیهٔ رداهای خود را پهن‌تر می‌کنند.‏ ۶  آنان دوست دارند در مهمانی‌ها در صدر مجلس بنشینند،‏ در کنیسه‌ها جلوتر از همه جا داشته باشند،‏* ۷  در بازارها مردم به آنان سلام گویند و ‹رَبّی›‏* خطابشان کنند.‏ ۸  اما شما ‹رَبّی› خوانده مشوید؛‏ زیرا تنها یک استاد دارید و همهٔ شما برادرید.‏ ۹  به علاوه هیچ کس را بر زمین ‹پدر›‏* خود مخوانید؛‏ زیرا تنها یک پدر دارید که در آسمان است.‏ ۱۰  همچنین ‹پیشوا› خوانده مشوید؛‏ زیرا تنها یک پیشوا دارید که همان مسیح است.‏ ۱۱  در واقع بزرگ‌ترین در میان شما باید خدمتگزار شما باشد.‏ ۱۲  هر که خود را بزرگ سازد،‏ سرافکنده خواهد شد و هر که خود را فروتن سازد،‏ سرافراز خواهد شد.‏ ۱۳  ‏«وای بر شما،‏ ای علمای دین و فَریسیان،‏ ای ریاکاران!‏ زیرا درِ پادشاهی آسمان‌ها* را به روی مردم می‌بندید؛‏ نه خود داخل می‌شوید و نه می‌گذارید آنانی که می‌خواهند به آن راه یابند،‏ داخل شوند.‏ ۱۴  *‏–‏–‏ ۱۵  ‏«وای بر شما،‏ ای علمای دین و فَریسیان،‏ ای ریاکاران!‏ زیرا دریا و خشکی را طی می‌کنید تا کسی را به کیش* خود درآورید و وقتی درآمد،‏ او را دو برابر بیش از خود سزاوار درّهٔ هِنّوم* می‌سازید.‏ ۱۶  ‏«وای بر شما ای راهنمایان کور که می‌گویید:‏ ‹اگر کسی به معبد سوگند خورَد،‏ سوگندش به حساب نمی‌آید،‏ اما اگر به طلای معبد سوگند خورَد،‏ باید به سوگندش وفا کند.‏› ۱۷  ای نادانان،‏ ای کوران!‏ کدام یک مهم‌تر است،‏ طلای معبد یا خود معبد که آن طلا را تقدیس کرده است؟‏ ۱۸  همچنین می‌گویید:‏ ‹اگر کسی به مذبح سوگند خورَد،‏ سوگندش به حساب نمی‌آید،‏ اما اگر به هدیه‌ای که بر آن است سوگند خورَد،‏ باید به سوگندش وفا کند.‏› ۱۹  ای کوران!‏ کدام یک مهم‌تر است،‏ هدیهٔ روی مذبح یا خود مذبح که آن هدیه را تقدیس کرده است؟‏ ۲۰  بنابراین،‏ آن که به مذبح سوگند می‌خورَد،‏ به مذبح و هر آنچه بر آن است،‏ سوگند می‌خورَد،‏ ۲۱  آن که به معبد سوگند می‌خورَد،‏ به معبد و او که در آن ساکن است،‏ سوگند می‌خورَد ۲۲  و آن که به آسمان سوگند می‌خورَد،‏ به تخت خدا و او که بر آن نشسته است،‏ سوگند می‌خورَد.‏ ۲۳  ‏«وای بر شما،‏ ای علمای دین و فَریسیان،‏ ای ریاکاران!‏ زیرا شما یک‌دهم نعنا،‏ شِوید* و زیره را می‌دهید،‏ اما احکام مهم‌تر شریعت،‏ یعنی عدالت،‏ رحمت و وفاداری را نادیده می‌گیرید.‏ درست است که آن‌ها را می‌بایست رعایت می‌کردید،‏ اما این احکام دیگر را نیز نمی‌بایست نادیده می‌گرفتید.‏ ۲۴  ای راهنمایان کور،‏ شما پشه را با صافی می‌گیرید،‏ اما شتر را می‌بلعید!‏ ۲۵  ‏«وای بر شما،‏ ای علمای دین و فَریسیان،‏ ای ریاکاران!‏ زیرا شما بیرون پیاله و ظرف را پاک می‌کنید،‏ اما درون آن‌ها پر از طمع و ناپرهیزکاری است.‏ ۲۶  ای فَریسی کور،‏ نخست درون پیاله و ظرف را پاک کن تا بیرون آن نیز پاک شود.‏ ۲۷  ‏«وای بر شما،‏ ای علمای دین و فَریسیان،‏ ای ریاکاران!‏ زیرا شما مانند قبرهای سفیدشده‌ای هستید که ظاهرشان واقعاً زیبا به نظر می‌رسد،‏ اما درون آن‌ها پر از استخوان‌های مردگان و هر گونه ناپاکی است.‏ ۲۸  شما نیز خود را در نظر مردم درستکار* جلوه می‌دهید،‏ اما درونتان پر از ریاکاری و قانون‌شکنی است.‏ ۲۹  ‏«وای بر شما،‏ ای علمای دین و فَریسیان،‏ ای ریاکاران!‏ زیرا شما برای انبیا مقبره‌ها می‌سازید و آرامگاه درستکاران* را تزیین می‌کنید ۳۰  و می‌گویید:‏ ‹اگر ما در روزگار پدرانمان بودیم،‏ با آنان در ریختن خون انبیا شریک نمی‌شدیم.‏› ۳۱  به این ترتیب،‏ خود شهادت می‌دهید که پسران قاتلان انبیا هستید.‏ ۳۲  پس آنچه پدرانتان آغاز کردند،‏ شما به اتمام برسانید.‏* ۳۳  ‏«ای مارها و افعی‌زاده‌ها،‏ چگونه از محکوم شدن به درّهٔ هِنّوم* خواهید گریخت؟‏ ۳۴  پس اکنون انبیا،‏ خردمندان و معلّمانی نزد شما می‌فرستم.‏ شما برخی از آنان را خواهید کشت و بر تیر اعدام خواهید کرد و برخی دیگر را در کنیسه‌های خود شلاق خواهید زد و برای آزارشان شهر به شهر تعقیبشان خواهید کرد ۳۵  تا تمام خون درستکارانی* که بر زمین ریخته شده است،‏ به گردن شما باشد؛‏ از خون هابیل درستکار* گرفته تا خون زَکَریا،‏ پسر بِرِخیا همان کسی که او را میان مکان مقدّس معبد و مذبح کشتید.‏ ۳۶  به‌راستی به شما می‌گویم،‏ تمامی این‌ها بر سر این نسل خواهد آمد.‏ ۳۷  ‏«اورشلیم،‏ اورشلیم،‏ ای قاتل انبیا و ای سنگسارکنندهٔ آنانی که نزد تو فرستاده شدند!‏ چند بار خواستم همچون مرغی که جوجه‌هایش را زیر بال‌هایش جمع می‌کند،‏ فرزندان تو را جمع کنم،‏ اما شما مردمان نخواستید!‏ ۳۸  حال،‏ خانهٔ* شما به شما وانهاده شده است.‏* ۳۹  پس به شما می‌گویم،‏ شما از این پس دیگر مرا نخواهید دید تا زمانی که بگویید:‏ ‹متبارک باد آن که به نام یَهُوَه* می‌آید!‏›»‏

پاورقی‌ها

جعبهٔ کوچکی که یهودیان در آن چهار بخش کوتاه از شریعت را قرار می‌دادند و برای دور کردن بلا،‏ بر پیشانی یا به بازوی چپ خود می‌بستند.‏
یا:‏ «بهترین جا را داشته باشند».‏
یا:‏ «استاد» عنوانی برای احترام به معلّمان یهودی؛‏ رجوع به واژه‌نامه‏.‏
در اینجا منظور عیسی از «پدر» عنوانی تشریفاتی یا مذهبی است،‏ مثل،‏ پدر روحانی.‏
رجوع به واژه‌نامه‏:‏ «پادشاهی خدا».‏
چون این آیه در برخی از دست‌نوشته‌های کهن موجود نیست،‏ جزو نوشته‌های الهامی محسوب نمی‌شود.‏
یا:‏ «آیین؛‏ دین».‏
رجوع به واژه‌نامه‏.‏
یا:‏ «شِبِت».‏
یا:‏ «عادل».‏
یا:‏ «عادلان».‏
تحت‌اللفظی:‏ «پس،‏ پیمانهٔ پدرانتان را پر کنید».‏
رجوع به واژه‌نامه‏.‏
یا:‏ «عادلانی».‏
یا:‏ «عادل».‏
منظور معبد است.‏
یا احتمالاً:‏ «ویران وانهاده شده است».‏
رجوع به واژه‌نامه‏.‏