رومیان ۵‏:‏۱‏-‏۲۱

  • از طریق مسیح با خدا آشتی داده شدیم ‏(‏۱-‏۱۱‏)‏

  • مرگ از طریق آدم و حیات از طریق مسیح ‏(‏۱۲-‏۲۱‏)‏

    • گناه و مرگ شیوع یافت ‏(‏۱۲‏)‏

    • یک عمل عادلانه ‏(‏۱۸‏)‏

۵  پس حال که بر پایهٔ ایمان درستکار* شمرده شده‌ایم،‏ بیایید از طریق سَرورمان عیسی مسیح با خدا در صلح بمانیم.‏* ۲  ما از طریق او بر پایهٔ ایمان،‏ به لطفی دست یافته‌ایم که اکنون در آن استواریم.‏ پس بیایید شادی کنیم؛‏* زیرا امید داریم در جلالی شریک شویم که از خداست.‏ ۳  نه فقط این،‏ بلکه بیایید در سختی‌ها نیز شادی کنیم؛‏* زیرا می‌دانیم که سختی با خود پایداری به بار می‌آورد،‏ ۴  پایداری سبب می‌شود که مورد تأیید خدا قرار گیریم؛‏ مورد تأیید خدا بودن امید را حاصل می‌کند ۵  و این امید به سرخوردگی نمی‌انجامد؛‏ زیرا خدا از طریق روح‌القدس که به ما بخشیده است،‏ محبت خود را در دل‌های ما ریخته است.‏ ۶  در واقع هنگامی که هنوز ضعیف* بودیم،‏ مسیح در زمانی که مقرّر شده بود،‏ جان خود را برای گناهکاران داد.‏ ۷  به‌ندرت کسی یافت می‌شود که جان خود را برای انسانی درستکار* بدهد،‏ ولی ممکن است کسی جرأت کند که برای انسانی نیکو جان خود را بدهد.‏ ۸  اما خدا ارزش محبت خود را این گونه به ما ثابت می‌کند که وقتی هنوز گناهکار بودیم،‏ مسیح جان خود را برای ما داد.‏ ۹  پس حال که از طریق خون او درستکار* شمرده شده‌ایم،‏ چقدر بیشتر مطمئن هستیم که توسط او از غضب الٰهی نجات خواهیم یافت!‏ ۱۰  زیرا اگر زمانی که دشمن بودیم،‏ از طریق مرگ پسرش با خدا آشتی داده شدیم،‏ چقدر بیشتر حال که با او در آشتی هستیم،‏ اطمینان داریم که از طریق حیات مسیح نجات خواهیم یافت.‏ ۱۱  نه تنها این مایهٔ شادی ماست،‏ بلکه از طریق سَرورمان عیسی مسیح که توسط او آشتی داده شده‌ایم،‏ از داشتن رابطه با خدا نیز شادی می‌کنیم.‏ ۱۲  پس،‏ گناه از طریق یک انسان وارد دنیا شد و از طریق گناه مرگ آمد و از آنجا که همه گناه کردند،‏ مرگ در میان همهٔ انسان‌ها شیوع یافت؛‏ ۱۳  زیرا گناه پیش از شریعت در دنیا وجود داشت،‏ اما وقتی شریعتی نباشد،‏ گناه برای کسی به حساب نمی‌آید.‏ ۱۴  با این حال،‏ مرگ از آدم تا موسی بر همگان پادشاهی کرد،‏ حتی بر کسانی که گناهشان همچون تخطّی آدم نبود.‏ آدم از بعضی جهات به آن کسی شباهت داشت که می‌بایست می‌آمد.‏ ۱۵  اما عطیهٔ خدا با آن نافرمانی تفاوت دارد؛‏ زیرا اگر با نافرمانی یک انسان بسیاری مردند،‏ چقدر بیشتر لطف خدا و عطیهٔ او که از طریق لطف یک انسان،‏ یعنی عیسی مسیح فراهم شد،‏ به‌فراوانی نصیب بسیاری گردید!‏ ۱۶  همچنین،‏ نتیجه‌ای که از این عطیه حاصل می‌شود با پیامد گناه آن انسان متفاوت است؛‏ زیرا حکمی که بعد از یک نافرمانی صادر شد،‏ محکومیت بود،‏ اما عطیه‌ای که بعد از نافرمانی‌های بسیار فراهم شد،‏ موجب گشت که بسیاری درستکار* شمرده شوند.‏ ۱۷  پس اگر با نافرمانی یک انسان،‏ مرگ از طریق او پادشاهی کرد،‏ چقدر بیشتر کسانی که لطف عظیم خدا و عطیهٔ درستکار* شمرده شدن را به دست آورده‌اند،‏ از طریق آن انسان دیگر،‏ یعنی عیسی مسیح،‏ حیات داشته،‏ پادشاهی خواهند کرد!‏ ۱۸  پس همان طور که در نتیجهٔ یک نافرمانی همه گونه انسان‌ها محکوم شدند،‏ در نتیجهٔ یک عمل عادلانه* نیز همه گونه انسان‌ها درستکار* شمرده می‌شوند تا حیات یابند؛‏ ۱۹  زیرا همان طور که از طریق نافرمانی یک انسان بسیاری گناهکار شدند،‏ همچنین از طریق اطاعت یک انسان نیز بسیاری درستکار* خواهند شد.‏ ۲۰  حال وقتی شریعت به میان آمد،‏ نافرمانی افزایش یافت.‏ اما جایی که گناه زیاد شد،‏ لطف الٰهی نیز بمراتب بیشتر گردید.‏ ۲۱  با چه هدفی؟‏ تا همان طور که گناه همراه با مرگ پادشاهی کرد،‏ لطف الٰهی نیز از طریق عدالت* پادشاهی کند و حیات جاویدان را توسط سَرورمان عیسی مسیح به ارمغان آورد.‏

پاورقی‌ها

یا:‏ «عادل».‏
یا احتمالاً:‏ «از طریق سَرورمان عیسی مسیح از صلح با خدا برخورداریم».‏
یا احتمالاً:‏ «پس ما شادی می‌کنیم».‏
یا احتمالاً:‏ «بلکه در سختی‌ها نیز شادی می‌کنیم».‏
یا:‏ «گناهکار».‏
یا:‏ «عادل».‏
یا:‏ «عادل».‏
یا:‏ «عادل».‏
یا:‏ «عادل».‏
یا:‏ «یک عمل درست».‏
یا:‏ «عادل».‏
یا:‏ «عادل».‏
یا:‏ «معیارهای درست خدا».‏