۲پِطرُس ۲‏:‏۱‏-‏۲۲

۲  امّا در میان قوم،‏ انبیای دروغین نیز بودند،‏ همان‌گونه که در میان شما نیز معلّمان دروغین خواهند بود که پنهانی بدعتهای مهلک خواهند آورد و حتی سَروری را که ایشان را خریده،‏ انکار خواهند کرد و این‌گونه،‏ هلاکتی سریع بر خود فرو خواهند آورد.‏ ۲  بسیاریْ فجور ایشان را پیروی خواهند کرد،‏ و به سبب آنان راه حق مذمّت خواهد شد.‏ ۳  ایشان از طمع،‏ با توسل به سخنان فریبنده،‏ از شما بهره‌کشی خواهند کرد.‏ امّا محکومیتشان که از دیرباز رقم خورده،‏ بی‌کار ننشسته و نابودی‌شان نخوابیده است!‏ ۴  زیرا اگر خدا بر فرشتگانی که گناه ورزیدند رحم نکرد،‏ بلکه ایشان را به تَه هاویه* افکند و در سیاهچالهای تاریک محبوس کرد تا برای داوری نگاه داشته شوند؛‏ ۵  و اگر بر دنیای قدیم نیز رحم نکرد،‏ بلکه بر آن عالَمِ بی‌دینان توفان فرستاد و تنها نوح،‏ آن واعظِ پارسایی را،‏ با هفت تن دیگر محفوظ داشت؛‏ ۶  و اگر شهرهای سُدوم و عَمورَه را خاکستر نمود و به نابودی محکوم کرد و عبرتی ساخت از سرانجام بی‌دینی،‏ ۷  و لوطِ پارسا را که از فجور بی‌دینان به ستوه آمده بود،‏ رهایی بخشید -‏ ۸  زیرا آن مردِ پارسا هر روزه در میان ایشان به سر می‌برد و روحِ پارسایش از دیدن و شنیدن کردار قبیحشان در عذاب بود -‏ ۹  پس خداوند می‌داند چگونه پارسایان را از آزمایشها برهاند و گنهکاران را برای مکافاتِ روز داوری نگاه دارد،‏* ۱۰  بخصوص آنان را که در پی تمایلاتِ فاسدِ نَفْس* خویشند و اقتدار خداوند را خوار می‌شمارند.‏* اینان چنان گستاخند و متکبّر که از اهانت به بزرگان آسمانی پروایی ندارند؛‏ ۱۱  حال آنکه حتی فرشتگان که از قدرت و اقتدار بیشتر نیز برخوردارند،‏ هرگز به هنگام اعلام محکومیتِ خداوند بر این بزرگان،‏ اهانتشان نمی‌کنند.‏* ۱۲  در مقابل،‏ اینان در اموری اهانت می‌ورزند که از آن هیچ شناختی ندارند.‏ آنان همچون وحوش عاری از شعورند که تنها تابع غرایز خویشند و زاده شده‌اند تا به دام افتند و هلاک گردند.‏ پس بسان وحوش نیز هلاک خواهند شد ۱۳  و در سزای آن بدی که کرده‌اند،‏ بد خواهند دید.‏ تفریح اینان عیش و عشرت در روز روشن است.‏ لکه‌های ننگی هستند که حتی به هنگام شرکت در ضیافت با شما،‏ از غرقه شدن در لذات فریبندهٔ خویش دست برنمی‌کشند.‏ ۱۴  چشمانی دارند پر از زنا که از گناه کردن سیر نمی‌شود.‏ این ملعونان،‏ سست‌مایگان را اغوا می‌کنند و در طمع‌ورزی بسی چیره‌دستند!‏ ۱۵  راهِ راست را ترک گفته و با در پیش گرفتن راه بَلعام بن بِعور* که مزد ناراستی را دوست می‌داشت،‏ گمراه گشته‌اند.‏ ۱۶  امّا بَلعام به سبب بدکرداری‌اش از زبان الاغی توبیخ شد.‏ حیوان بی‌زبان همانند انسان سخن گفت و بر دیوانگی نبی لگام زد.‏ ۱۷  این معلّمان دروغین،‏ چشمه‌هایی بی‌آب و بخارهایی رانده از تندبادند که تاریکی مطلق برایشان مقرر است.‏ ۱۸  زیرا سخنان تکبّرآمیز و باطل می‌گویند و با بهره‌جویی از تمایلات نَفْس و شهوت‌انگیزی،‏ کسانی را که به‌تازگی از چنگ گمراهان رسته‌اند،‏ اغوا می‌کنند.‏ ۱۹  بدیشان وعدهٔ آزادی می‌دهند،‏ حال آنکه خود بندهٔ فسادند؛‏ چه،‏ آدمی بندهٔ هر آن چیز است که بر او مسلط است.‏ ۲۰  زیرا آنان که با شناخت خداوند و نجات‌دهندهٔ ما عیسی مسیح،‏ از فساد دنیا رَستند،‏ اگر باز بدان گرفتار و مغلوب آیند،‏ سرانجامشان بدتر از آغاز خواهد بود.‏ ۲۱  بهتر آن می‌بود که از آغاز،‏ راه پارسایی را نمی‌شناختند،‏ تا اینکه پس از شناختن،‏ از حکم مقدّسی که بدیشان سپرده شد،‏ روی برتابند.‏ ۲۲  پس آنان مصداق این مَثَلِ راستین‌اند که:‏ ‏«سگ به قی خود بازمی‌گردد»،‏ و ‏«خوکِ شسته شده،‏ به غلتیدن در گِل.‏»‏

پاورقی‌ها

‏۲:‏۴ در اصل یونانی:‏ ”تارتاروس“.‏
‏۲:‏۹ یا:‏ «.‏.‏.‏ و گنهکاران را تا روز داوری،‏ تحت مجازات نگاه دارد».‏
‏۲:‏۱۰ یا ”جسم“.‏
‏۲:‏۱۰ یا:‏ «هر اقتداری را خوار می‌شمارند».‏
‏۲:‏۱۱ یا:‏ «به هنگام اعلامِ محکومیت ایشان در پیشگاه خداوند،‏ اهانتشان نمی‌کنند» یا «در پیشگاه خداوند اتهامات اهانت‌آمیز بر این بزرگان نمی‌زنند».‏
‏۲:‏۱۵ ”بِعور“ یا ”بُصور“.‏