۲قُرنتیان ۶‏:‏۱‏-‏۱۸

۶  در مقام همکاران خدا،‏ از شما استدعا داریم که فیض خدا را بیهوده نیافته باشید.‏ ۲  زیرا خدا می‌گوید:‏ ‏«در زمان لطف خود،‏ تو را اجابت کردمو در روز نجات،‏ یاری‌ات دادم.‏»‏ هان،‏ اکنون زمان لطف خداست؛‏ هان،‏ امروز روز نجات است.‏ مشقّات پولس ۳  ما در هیچ چیز سبب لغزش کسی نمی‌شویم،‏ تا خدمتمان ملامت کرده نشود،‏ ۴  بلکه در هر چیز شایستگی خود را نشان می‌دهیم،‏ آن‌گونه که از خادمان خدا انتظار می‌رود:‏ با بردباریِ بسیار در زحمات،‏ در سختیها،‏ در تنگناها،‏ ۵  در تازیانه‌ها،‏ در زندانها،‏ در هجوم خشمگین مردم،‏ در کار سخت،‏ در بی‌خوابی،‏ و در گرسنگی؛‏ ۶  با پاکی،‏ با معرفت،‏ با صبر،‏ با مهربانی،‏ با روح‌القدس،‏ با محبت بی‌ریا،‏ ۷  با راستگویی،‏ با قدرت خدا،‏ با اسلحهٔ پارسایی به دست راست و چپ؛‏ ۸  در عزّت و ذلّت،‏ و بدنامی و نیکنامی.‏ گویی گمراه‌کننده،‏ امّا حقیقت را می‌گوییم؛‏ ۹  گویی گمنام،‏ امّا شناخته شده‌ایم؛‏ گویی در حال مرگ،‏ امّا هنوز زنده‌ایم؛‏ گویی دستخوش مجازات،‏ امّا از پا درنیامده‌ایم؛‏ ۱۰  گویی غمگین،‏ امّا همواره شادمانیم؛‏ گویی فقیر،‏ امّا بسیاری را دولتمند می‌سازیم؛‏ گویی بی‌چیز،‏ امّا صاحب همه چیزیم.‏ ۱۱  ای قرنتیان،‏ ما بی‌پرده با شما سخن گفتیم و دل خود را بر شما گشودیم.‏ ۱۲  ما محبت خود را از شما دریغ نمی‌داریم.‏ شمایید که مِهر خود را از ما دریغ می‌کنید.‏ ۱۳  با شما همچون فرزندانم سخن می‌گویم؛‏ شما نیز دل خود را بر ما بگشایید.‏ پرهیز از هم‌یوغ شدن با بی‌ایمانان ۱۴  زیر یوغ ناموافق با بی‌ایمانان مروید،‏ زیرا پارسایی و شرارت را چه پیوندی است و نور و ظلمت را چه رفاقتی؟‏ ۱۵  مسیح و بِلیعال* را چه توافقی است و مؤمن و بی‌ایمان را چه شباهتی؟‏ ۱۶  و معبد خدا و بتها را چه سازگاری است؟‏ زیرا ما معبد خدای زنده‌ایم.‏ چنانکه خدا می‌گوید:‏ ‏«بین آنها سکونت خواهم گزیدو در میانشان راه خواهم رفت،‏و من خدای ایشان خواهم بودو آنان قوم من خواهند بود.‏»‏ ۱۷  پس،‏ خداوند می‌گوید:‏‏«از میان ایشان بیرون آیید و جدا شوید.‏هیچ چیز نجس را لمس مکنیدو من شما را خواهم پذیرفت.‏»‏ ۱۸  ‏«من شما را پدر خواهم بودو شما مرا پسران و دختران خواهید بود،‏خداوندِ قادر مطلق می‌گوید.‏»‏

پاورقی‌ها

‏۶:‏۱۵ ”بِلیعال“ یکی از نامهای شیطان است.‏