۲قُرنتیان ۴‏:‏۱‏-‏۱۸

۴  پس چون در نتیجهٔ رحمتی که بر ما شده است از چنین خدمتی برخورداریم،‏ دلسرد نمی‌شویم.‏ ۲  بلکه از روشهای پنهانی و ننگین دوری جسته‌ایم و به فریبکاری توسل نمی‌جوییم و کلام خدا را نیز تحریف نمی‌کنیم،‏ بلکه به‌عکس،‏ با بیانِ آشکار حقیقت،‏ می‌کوشیم در حضور خدا مورد تأیید وجدان همه باشیم.‏ ۳  حتی اگر انجیل ما پوشیده است،‏ بر کسانی پوشیده است که در طریق هلاکتند.‏ ۴  خدای این عصر ذهنهای بی‌ایمانان را کور کرده تا نورِ انجیلِ جلالِ مسیح را که صورت* خداست،‏ نبینند.‏ ۵  زیرا ما خود را موعظه نمی‌کنیم،‏ بلکه عیسی مسیح را به عنوان خداوند موعظه می‌کنیم،‏ و از خودْ تنها به‌خاطر عیسی،‏ و آن هم فقط به عنوان خادم شما سخن می‌گوییم.‏ ۶  زیرا همان خدا که گفت:‏ «نور از میان تاریکی بتابد،‏» نور خود را در دلهای ما تابانید تا شناخت جلال خدا در چهرهٔ مسیح،‏ ما را منوّر سازد.‏ ۷  امّا این گنجینه را در ظروفی خاکی داریم،‏ تا آشکار باشد که این قدرت خارق‌العاده از خداست نه از ما.‏ ۸  ما از هر سو در فشاریم،‏ امّا خُرد نشده‌ایم؛‏ متحیّریم،‏ امّا نومید نیستیم؛‏ ۹  آزار می‌بینیم،‏ امّا وانهاده نشده‌ایم؛‏ بر زمین افکنده شده‌ایم،‏ امّا از پا درنیامده‌ایم.‏ ۱۰  همواره مرگ عیسی را در بدن خود حمل می‌کنیم تا حیات عیسی نیز در بدن ما ظاهر شود.‏ ۱۱  زیرا ما که زنده‌ایم،‏ همواره به‌خاطر عیسی به مرگ سپرده می‌شویم تا حیات او در بدن فانی ما آشکار گردد.‏ ۱۲  پس مرگ در ما عمل می‌کند،‏ امّا حیات در شما.‏ ۱۳  در کتب مقدّس آمده که «ایمان آوردم،‏ پس سخن گفتم.‏» با همین روحِ ایمان،‏ ما نیز ایمان داریم و سخن می‌گوییم.‏ ۱۴  زیرا می‌دانیم او که عیسای خداوند را از مردگان برخیزانید،‏ ما را نیز با عیسی برخیزانیده،‏ با شما به حضور او خواهد آورد.‏ ۱۵  اینها همه به‌خاطر شماست،‏ تا فیضی که شامل حال عدهٔ بیشتر و بیشتری می‌شود،‏ سبب شکرگزاری هر چه بیشتر برای جلال خدا گردد.‏ ۱۶  پس دلسرد نمی‌شویم.‏ هرچند انسانِ ظاهری ما فرسوده می‌شود،‏ انسان باطنی روزبه‌روز تازه‌تر می‌گردد.‏ ۱۷  زیرا رنجهای جزئی و گذرای ما جلالی ابدی برایمان به ارمغان می‌آورد که با آن رنجها قیاس‌پذیر نیست.‏ ۱۸  پس نه بر آنچه دیدنی است،‏ بلکه بر آنچه نادیدنی است چشم می‌دوزیم،‏ زیرا دیدنیها گذرا،‏ امّا نادیدنیها جاودانی است.‏

پاورقی‌ها

‏۴:‏۴ یا ”تصویر“.‏