۱قُرنتیان ۸‏:‏۱‏-‏۱۳

۸  و امّا در خصوص خوراک تقدیمی به بتها:‏ می‌دانیم که «همهٔ ما اشخاص دانایی هستیم.‏» امّا دانش مایهٔ تکبّر است،‏ حال آنکه محبت،‏ بنا می‌کند.‏ ۲  آن که گمان می‌کند چیزی می‌داند،‏ هنوز چنانکه باید نمی‌داند.‏ ۳  امّا آن که خدا را دوست می‌دارد،‏ نزد او شناخته شده است.‏ ۴  پس در خصوص خوردن خوراک تقدیمی به بتها،‏ می‌دانیم که در این جهان «بت چیزی نیست،‏» و «به‌جز یک خدا،‏ خدایی دیگر نیست.‏» ۵  زیرا هرچند هستند آنان که خدایان خوانده می‌شوند،‏ چه در زمین و چه در آسمان -‏ چنانکه به‌واقع نیز مردمان را ’خدایانِ‘ بسیار و ’خداوندانِ‘ بسیار است -‏ ۶  امّا ما را تنها یک خداست،‏ یعنی پدر،‏ که همه چیز از اوست و ما برای او هستیم؛‏ و تنها یک خداوند است،‏ یعنی عیسی مسیح،‏ که همه چیز به واسطهٔ او پدید آمده و ما به واسطهٔ او هستیم.‏ ۷  امّا همه را این معرفت نیست.‏ زیرا بعضی تا کنون چنان به بتها خو کرده‌اند که هنوز هم اگر چنین خوراکهایی بخورند،‏ می‌پندارند آن خوراک به‌واقع تقدیم بتها شده است؛‏ و از آنجا که وجدانشان ضعیف است،‏ مُلَوّث می‌شود.‏ ۸  ‏«خوراک،‏ ما را به خدا نزدیک نمی‌سازد»؛‏ نه با نخوردن بدتر می‌شویم،‏ نه با خوردن بهتر.‏ ۹  امّا مواظب باشید اختیار شما باعث لغزش ضعیفان نشود.‏ ۱۰  زیرا اگر کسی که وجدانی ضعیف دارد،‏ تو را که در این باره از معرفت برخورداری،‏ نشسته به غذا در بتخانه‌ای ببیند،‏ آیا او نیز ترغیب نمی‌شود خوراک تقدیمی به بتها را بخورد؟‏ ۱۱  بدین‌گونه،‏ معرفت تو باعث هلاکت آن برادر ضعیف می‌شود که مسیح به‌خاطرش مرد.‏ ۱۲  وقتی این چنین به برادران خود گناه می‌کنید و به وجدان ضعیفشان صدمه می‌رسانید،‏ همانا به مسیح گناه می‌کنید.‏ ۱۳  از این رو،‏ اگر خوراک سبب لغزش برادرم می‌شود،‏ تا ابد گوشت نخواهم خورد تا باعث لغزش او نشوم.‏

پاورقی‌ها