۱قُرنتیان ۴‏:‏۱‏-‏۲۱

۴  پس همگان باید به ما به دیدهٔ خادمان مسیح و مباشرانی بنگرند که رازهای خدا* به آنان به امانت سپرده شده است.‏ ۲  و حال انتظاری که از مباشر می‌رود این است که امین باشد.‏ ۳  امّا برای من قضاوت شما یا قضاوت هر دادگاه انسانی دیگر چندان مهم نیست.‏ من حتی خود نیز دربارهٔ خویشتن قضاوت نمی‌کنم.‏ ۴  زیرا در خود عیبی نمی‌بینم،‏ امّا این مرا بی‌گناه نمی‌سازد.‏ بلکه خداوند است که دربارهٔ من قضاوت می‌کند.‏ ۵  پس دربارهٔ هیچ چیز پیش از وقت قضاوت نکنید تا اینکه خداوند بیاید.‏ او آنچه را که اکنون در تاریکیْ نهان است،‏ در روشنایی عیان خواهد کرد و نیّتهای دلها را آشکار خواهد ساخت.‏ آنگاه تشویق و تمجید هر کس از خود خدا خواهد بود.‏ ۶  ای برادران،‏ من این تشبیهات را به‌خاطر شما دربارهٔ خود و آپولس به کار بردم تا شما از ما معنی این گفته را بیاموزید که:‏ «از آنچه نوشته شده است،‏ فراتر نروید.‏» تا هیچ‌یک از شما به یکی در مقابل دیگری نبالد.‏ ۷  زیرا چه کسی تو را متفاوت انگاشته* است؟‏ چه داری که به تو بخشیده نشده باشد؟‏ و اگر به تو بخشیده شده است،‏ پس چرا چنان فخر می‌کنی که گویی چنین نیست؟‏ ۸  گویی شما هم‌اکنون به هرآنچه می‌خواستید،‏ رسیده‌اید!‏ گویی هم‌اکنون دولتمند شده‌اید!‏ و پادشاهی می‌کنید،‏ آن هم بدون ما!‏ و کاش که براستی پادشاهی می‌کردید تا ما هم با شما پادشاهی می‌کردیم!‏ ۹  زیرا من بر این اندیشه‌ام که خدا ما رسولان را همچون اسیرانِ محکوم به مرگ در آخرِ صف رژه‌روندگان به نمایش گذاشته است.‏ ما تماشاگه تمامی جهان،‏ چه آدمیان و چه فرشتگانیم.‏ ۱۰  ما به‌خاطر مسیح جاهلیم،‏ امّا شما در مسیح حکیمید!‏ ما ضعیفیم،‏ امّا شما قوی هستید!‏ ما خوار و حقیریم،‏ امّا شما محترمید!‏ ۱۱  ما تا همین دَم گرسنه و تشنه‌ایم،‏ و جامه‌هایمان مندرس است.‏ کتک خورده و آواره‌ایم.‏ ۱۲  با دسترنج خود معاشمان را تأمین می‌کنیم.‏ چون لعنمان کنند،‏ برکت می‌طلبیم؛‏ و چون آزار بینیم،‏ تحمّل می‌کنیم؛‏ ۱۳  وقتی ناسزا می‌شنویم،‏ با مهربانی پاسخ می‌دهیم.‏ تا همین دَم،‏ ما به تُفالهٔ دنیا و زبالهٔ همه چیز بدل گشته‌ایم.‏ ۱۴  این را نمی‌نویسم تا شما را شرمنده سازم،‏ بلکه تا چون فرزندان دلبندم هشدارتان دهم.‏ ۱۵  زیرا حتی اگر در مسیح هزاران معلّم داشته باشید،‏ امّا پدرانِ بسیار ندارید،‏ چرا که من به واسطهٔ انجیل در مسیحْ عیسی پدر شما شدم.‏ ۱۶  پس از شما تمنا دارم از من سرمشق بگیرید.‏ ۱۷  از همین رو تیموتائوس را نزدتان فرستادم،‏ او را که فرزند محبوب من است و امین در خداوند.‏ او شیوهٔ زندگی مرا در مسیحْ عیسی به شما یادآور خواهد شد،‏ چنانکه آن را در همهٔ کلیساها در هر جا تعلیم می‌دهم.‏ ۱۸  برخی با این گمان که من دیگر نزدتان نخواهم آمد،‏ گستاخ شده‌اند.‏ ۱۹  امّا به خواست خدا به‌زودی نزدتان می‌آیم و نه فقط سخن این گستاخان را،‏ بلکه قدرتشان را نیز در خواهم یافت.‏ ۲۰  زیرا پادشاهی خدا به حرف نیست،‏ بلکه در قدرت است.‏ ۲۱  کدام‌یک را ترجیح می‌دهید؟‏ با چوب نزدتان بیایم یا با محبت و روحی ملایم؟‏

پاورقی‌ها

‏۴:‏۱ منظور حقایق مکشوف الهی است.‏
‏۴:‏۷ یا ”ساخته“.‏