یوشَع ۱۳‏:‏۱‏-‏۳۳

۱۳  یوشَع پیر و سالخورده شد،‏ و خداوند به او گفت:‏ «تو پیر و سالخورده شده‌ای و هنوز زمین بسیار برای تصرف باقی مانده است.‏ ۲  این است زمینی که باقی مانده:‏ تمامی مناطق فلسطینیان و جِشوریان،‏ ۳  از نهر شیحور در شرقِ مصر تا سرحد عِقرون در شمال،‏ که از آنِ کنعانیان شمرده می‌شود،‏ یعنی قلمرو پنج حاکم فلسطینی در غزه،‏ اَشدود،‏ اَشقِلون،‏ جَت و عِقرون،‏ و سرزمین عَوّیان.‏ ۴  و در جنوب،‏ تمامی سرزمین کنعانیان،‏ و مِعارَه که از آنِ صیدونیان است،‏ تا اَفیق و تا سرحد اَموریان،‏ ۵  و سرزمین جِبالیان و تمامی نواحی شرق لبنان،‏ از بَعَل‌جاد در کوهپایهٔ حِرمون تا لِبوحَمات؛‏* ۶  تمامی ساکنان نواحی مرتفع از لبنان تا مِسرِفوت‌مایِم،‏ یعنی همهٔ صیدونیان.‏ من خودْ آنان را از پیش روی بنی‌اسرائیل بیرون خواهم راند؛‏ اما تو بنا بر فرمانی که به تو داده‌ام،‏ زمین را به حکم قرعه میان اسرائیل به ملکیت تقسیم کن.‏ ۷  پس حال این سرزمین را میان نُه قبیله و نیم‌قبیلهٔ مَنَسی به ملکیت تقسیم نما.‏»‏ تقسیم سرزمینهای شرق اردن ۸  رِئوبینیان و جادیان همراه با نیمِ دیگر قبیلهٔ مَنَسی مِلک خویش را که موسی در آن سوی اردن به سمت مشرق به ایشان داده بود دریافت کردند،‏ همان‌گونه که موسی خدمتگزار خداوند بدیشان بخشیده بود:‏ ۹  از عَروعیر در کنارهٔ وادی اَرنون و شهری که در وسط وادی قرار دارد و تمامی فلاتِ میدِبا تا دیبون؛‏ ۱۰  و همهٔ شهرهای سیحون پادشاه اَموریان که در حِشبون سلطنت می‌کرد،‏ تا سرحد عَمّونیان؛‏ ۱۱  نیز جِلعاد،‏ سرزمین جِشوریان و مَعَکیان،‏ تمامی کوه حِرمون و تمامی باشان تا سَلِخَه؛‏ ۱۲  و سرتاسر مملکت عوج در باشان،‏ که در عَشتاروت و اِدرِعی سلطنت می‌کرد و تنها فرد باقیمانده از رِفائیان بود.‏ موسی آنها را شکست داده و از سرزمینشان بیرون رانده بود.‏ ۱۳  اما بنی‌اسرائیل جِشوریان و مَعَکیان را بیرون نراندند.‏ پس ایشان تا به امروز در میان اسرائیل ساکنند.‏ ۱۴  موسی تنها به قبیلهٔ لاوی هیچ مِلکی نداد.‏ هدایای اختصاصیِ تقدیمی به یهوه خدای اسرائیل،‏ میراث ایشان است،‏ چنانکه بدیشان گفته بود.‏ ۱۵  موسی به قبیلهٔ رِئوبین بر حسب طوایف ایشان میراث بخشید.‏ ۱۶  قلمرو ایشان از عَروعیر در کنارهٔ وادی اَرنون بود و شهر واقع در وسط وادی و سرتاسر فلاتی که در جوار میدِبا است،‏ ۱۷  با حِشبون و تمامی شهرهایش که در فلات است یعنی دیبون،‏ باموت‌بَعَل،‏ بِیت‌بَعَل‌مِعون،‏ ۱۸  یَهصَه،‏ قِدیموت،‏ میفَعَت،‏ ۱۹  قَریه‌تایِم،‏ سِبمَه،‏ صِرِت‌شاخار که بر تپهٔ وادی بود،‏ ۲۰  بِیت‌فِعور،‏ سراشیبی کوه پیسگاه و بِیت‌یِشیموت،‏ ۲۱  یعنی تمامی شهرهای فلات و سرتاسر مملکت سیحون پادشاه اَموریان که در حِشبون سلطنت می‌کرد.‏ موسی او و حاکمان مِدیان را شکست داده بود،‏ یعنی اِوی،‏ راقِم،‏ صور،‏ حور و رِبَع،‏ و نیز امیران سیحون را که در آن سرزمین می‌زیستند.‏ ۲۲  در میان آنانی که به شمشیر کشته شدند،‏ بنی‌اسرائیل بَلعام پسر بِعور را نیز که فالگیری می‌کرد،‏ کشتند.‏ ۲۳  سرحد رِئوبینیان،‏ اردن و کناره‌اش بود.‏ این شهرها و روستاهایشان،‏ میراث رِئوبینیان بود بر حسب طوایفشان.‏ ۲۴  موسی به قبیلهٔ جاد بر حسب طوایف ایشان میراث بخشید.‏ ۲۵  قلمرو ایشان یَعزیر بود و تمامی شهرهای جِلعاد و نصف سرزمین عَمّونیان تا عَروعیر که در مقابل رَبَّه است،‏ ۲۶  و از حِشبون تا رامَت‌مِصفِه و بِطونیم،‏ و از مَحَنایِم تا سرحد دِبیر،‏ ۲۷  و در وادی بِیت‌هارام،‏ بِیت‌نِمراه،‏ سُکّوت،‏ صافون و بقیهٔ مملکت سیحون پادشاه حِشبون،‏ اردن و کناره‌هایش،‏ تا انتهای دریای کِنِرِت* در آن سوی اردن به سمت شرق.‏ ۲۸  این شهرها و روستاهایشان،‏ میراث جادیان بود بر حسب طوایفشان.‏ ۲۹  موسی به نیم‌قبیلهٔ مَنَسی نیز میراث بخشید که برای نیم‌قبیلهٔ مَنَسی بر حسب طوایفشان تعیین شد.‏ ۳۰  حدود ایشان از مَحَنایِم بود،‏ و تمامی باشان یعنی سرتاسر مملکت عوج پادشاه باشان،‏ تمامی روستاهای یائیر در باشان یعنی شصت شهر،‏ ۳۱  و نصف جِلعاد،‏ و عَشتاروت و اِدرِعی،‏ شهرهای مملکت عوج در باشان را شامل می‌شد.‏ این شهرها برای نسل ماکیر،‏ پسر مَنَسی بود،‏ یعنی برای نیمی از نسل ماکیر بر حسب طوایفشان.‏ ۳۲  اینهاست آنچه موسی در دشتهای موآب،‏ در آن سوی اردن،‏ در شرق اَریحا به ملکیت تقسیم کرد.‏ ۳۳  اما موسی به قبیلهٔ لاوی هیچ میراثی نداد؛‏ یهوه خدای اسرائیل،‏ اوست میراث ایشان،‏ چنانکه بدیشان گفته بود.‏

پاورقی‌ها

‏۱۳:‏۵ یا:‏ ”مدخلِ حَمات“.‏
‏۱۳:‏۲۷ منظور همان ”دریای جلیل“ است.‏