پیدایش ۱۳‏:‏۱‏-‏۱۸

۱۳  پس اَبرام با همسرش،‏ و هرآنچه داشت،‏ و لوط،‏ از مصر به نِگِب رفت.‏ ۲  و اَبرام از احشام و نقره و طلا بسیار دولتمند بود.‏ ۳  او از نِگِب طی منازل کرده،‏ تا بِیت‌ئیل کوچ کرد،‏ تا آنجا که خیمه‌اش در آغاز بود،‏ میان بِیت‌ئیل و عای،‏ ۴  همان جا که نخستین بار مذبحی ساخته بود.‏ در آنجا اَبرام نام خداوند را خواند.‏ ۵  لوط نیز،‏ که با اَبرام همراه بود،‏ گله‌و رمه و خیمه‌ها داشت.‏ ۶  و زمین برای سکونت آنها در یک جا کافی نبود،‏ چراکه دارایی‌شان آنقدر زیاد بود که نمی‌توانستند با هم ساکن شوند.‏ ۷  و میان شبانان مواشی اَبرام و شبانان مواشی لوط جدال درگرفت.‏ در آن هنگام،‏ کنعانیان و فِرِزّیان در آن سرزمین ساکن بودند.‏ ۸  پس اَبرام به لوط گفت:‏ «میان من و تو،‏ و میان شبانان من و شبانان تو جدال نباشد،‏ زیرا ما برادریم.‏ ۹  آیا تمامی این سرزمین پیش روی تو نیست؟‏ التماس دارم از من جدا شوی.‏ اگر تو به جانب چپ روی،‏ من به جانب راست خواهم رفت،‏ و اگر تو به جانب راست روی،‏ من به جانب چپ خواهم رفت.‏» ۱۰  آنگاه لوط چشمانش را برافراشت و دید که سراسر وادی اردن به سمت صوعَر،‏ همچون باغ خداوند و سرزمین مصر،‏ پرآب است.‏ این پیش از آن بود که خداوند سُدوم و عَمورَه را نابود کند.‏ ۱۱  پس لوط سراسر وادی اردن را برای خود برگزید و به جانب شرق کوچید.‏ و آنها از یکدیگر جدا شدند:‏ ۱۲  اَبرام در سرزمین کنعان اقامت گزید،‏ اما لوط در شهرهای وادی ساکن شد و خیمهٔ خویش را تا سُدوم نقل کرد.‏ ۱۳  اما مردمان سُدوم شریر بودند و بسیار به خداوند گناه می‌ورزیدند.‏ ۱۴  پس از آن که لوط از اَبرام جدا شد،‏ خداوند به اَبرام گفت:‏ «اکنون تو چشمان خویش را برافراز و از جایی که هستی به سوی شمال و جنوب و شرق و غرب بنگر،‏ ۱۵  زیرا سراسر این سرزمین را که می‌بینی تا ابد به تو و نسل تو خواهم بخشید.‏ ۱۶  نسل تو را همچون غبار زمین می‌گردانم،‏ چنانکه اگر کسی بتواند غبار زمین را بشمارد،‏ نسل تو را نیز می‌توان شمرد.‏ ۱۷  برخیز و در طول و عرض زمین بگرد،‏ زیرا آن را به تو خواهم داد.‏» ۱۸  پس اَبرام خیمهٔ خود را نقل کرد و رفته،‏ نزدیک بلوط مَمری در حِبرون ساکن شد،‏ و در آنجا مذبحی برای خداوند بنا کرد.‏

پاورقی‌ها