نِحِمیا ۸‏:‏۱‏-‏۱۸

۸  آنگاه تمامی قوم همچون یک تن در میدانِ مقابل دروازهٔ آب گرد آمدند.‏ آنان به عِزرای کاتب گفتند که کتاب شریعت موسی را که خداوند به اسرائیل امر فرموده بود،‏ بیاورد.‏ ۲  پس در نخستین روز از ماه هفتم،‏ عِزرای کاهن تورات را به حضور جماعتی از مردان و زنان و همهٔ کسانی که می‌توانستند آنچه را می‌شنوند درک کنند،‏ بیاورْد.‏ ۳  او از سپیده‌دم تا نیمروز،‏ در حالی که روی به سوی میدانِ مقابل دروازهٔ آب داشت،‏ آن را در حضور مردان و زنان و تمامی کسانی که می‌توانستند درک کنند،‏ قرائت کرد.‏ و تمامی قوم به کتاب تورات گوش فرا دادند.‏ ۴  عِزرای کاتب بر منبر چوبینی که برای همین کار ساخته شده بود،‏ بایستاد.‏ کنار او،‏ بر جانب راستش مَتّیتیا،‏ شِمَع،‏ عَنایا،‏ اوریا،‏ حِلقیا و مَعَسیا،‏ و بر جانب چپش فِدایاه،‏ میشائیل،‏ مَلکیا،‏ حاشوم،‏ حَشبَدّانَه،‏ زکریا و مِشُلّام ایستاده بودند.‏ ۵  آنگاه عِزرا کتاب را در برابر چشمان تمامی قوم گشود،‏ زیرا بالاتر از همهٔ مردم بود.‏ و چون آن را گشود،‏ همهٔ مردم ایستادند.‏ ۶  عِزرا،‏ یهوه خدای عظیم را متبارک خواند و تمامی مردم با دستهایی برافراشته،‏ در پاسخ گفتند:‏ «آمین!‏ آمین!‏» سپس خم شدند و روی بر زمین نهاده،‏ خداوند را پرستش کردند.‏ ۷  در همان حال که قوم بر جای خود ایستاده بودند،‏ یِشوعَ،‏ بانی،‏ شِرِبیا،‏ یامین،‏ عَقّوب،‏ شَبِتای،‏ هودیا،‏ مَعَسیا،‏ قِلیطا،‏ عَزَریا،‏ یوزاباد،‏ حانان و فِلایا،‏ که از لاویان بودند،‏ مردم را در درک تورات یاری می‌دادند.‏ ۸  آنان از کتاب،‏ یعنی از تورات خدا،‏ می‌خواندند و آن را توضیح داده،‏ مفهومش را بیان می‌کردند تا مردم آنچه را که قرائت می‌شد،‏ دریابند.‏ ۹  نِحِمیا،‏ که فرماندار بود،‏ و عِزرای کاهن و کاتب،‏ و لاویانی که قوم را در درک تورات یاری می‌دادند،‏ به تمامی مردم گفتند:‏ «امروز برای یهوه خدای شما روزی مقدس است،‏ پس ماتم و زاری مکنید.‏» زیرا تمامی قوم به هنگام شنیدن کلمات تورات،‏ می‌گریستند.‏ ۱۰  آنگاه نِحِمیا* بدیشان گفت:‏ «بروید و خوراکهای لذیذ بخورید و شربتها بنوشید و سهم‌ها برای آنان که چیزی مهیا نکرده‌اند بفرستید،‏ چراکه امروز برای خداوندگار ما مقدس است.‏ اندوهگین مباشید،‏ زیرا شادی خداوند،‏ قوّت شماست.‏» ۱۱  لاویان همهٔ مردم را آرام کرده،‏ می‌گفتند:‏ «خاموش باشید،‏ زیرا امروز روزی مقدس است؛‏ اندوهگین مباشید.‏» ۱۲  پس تمامی قوم رفتند تا بخورند و بیاشامند و سهم‌ها بفرستند و شادی عظیم کنند،‏ زیرا کلامی را که بدیشان بیان شده بود درک کردند.‏ برگزاری جشن آلاچیقها ۱۳  در روز دوّم،‏ سران خاندانهای تمامی قوم همراه با کاهنان و لاویان نزد عِزرای کاتب گرد آمدند تا کلمات تورات را فرا گیرند.‏ ۱۴  آنان به این نوشته در تورات برخوردند که خداوند به واسطهٔ موسی فرمان داده بود که بنی‌اسرائیل باید در عیدِ ماه هفتم،‏ در آلاچیقها ساکن شوند،‏ ۱۵  و اینکه باید در همهٔ شهرهای خویش و در اورشلیم اعلان کنند و ندا در داده،‏ بگویند:‏ «به تپه‌ها بیرون رفته،‏ شاخه‌های زیتون و شاخه‌های زیتون وحشی و شاخه‌های آس و شاخه‌های نخل و شاخه‌های درختان پربرگ با خود بیاورید و با آنها،‏ بنا بر آنچه نوشته شده است،‏ آلاچیق بسازید.‏» ۱۶  پس مردم بیرون رفته،‏ آنها را آوردند و هر یک بر بامِ خانهٔ خویش و در حیاط خود و در صحنهای خانهٔ خدا و در میدانِ کنار دروازهٔ آب و میدان کنارِ دروازهٔ اِفرایِم،‏ برای خویشتن آلاچیقها ساختند.‏ ۱۷  تمامی جماعتی که از اسارت بازگشته بودند،‏ آلاچیقها ساخته،‏ در آنها ساکن شدند،‏ زیرا از روزگار یوشَع پسر نون تا آن روز،‏ بنی‌اسرائیل چنین نکرده بودند.‏ پس شادی بس عظیمی رخ نمود.‏ ۱۸  عِزرا* هر روزه،‏ از روز نخست تا روز آخر،‏ از کتاب تورات خدا قرائت می‌کرد.‏ آنان عید را هفت روز برگزار کردند،‏ و در روز هشتم،‏ بر حسب قوانین،‏ گردهم‌آییِ مخصوص بر پا شد.‏

پاورقی‌ها

‏۸:‏۱۰ در عبری:‏ ”او“.‏
‏۸:‏۱۸ در عبری:‏ ”او“.‏