مکاشفه ۷‏:‏۱‏-‏۱۷

۷  پس از آن،‏ دیدم چهار فرشته در چهارگوشهٔ زمین ایستاده‌اند و چهار بادِ زمین را بازمی‌دارند تا بر خشکی و دریا و هیچ درختی نوزند.‏ ۲  آنگاه فرشته‌ای دیگر دیدم که از محل طلوعِ آفتاب سر می‌زد و مُهر خدای زنده با او بود.‏ و به بانگ بلند به آن چهار فرشته که قدرت آسیب رساندن به خشکی و دریا به آنها داده شده بود،‏ ندا داد که:‏ ۳  ‏«پیش از آنکه بر پیشانی بندگان خدایمان مُهر زنیم،‏ به خشکی و دریا و درختان آسیب نرسانید.‏» ۴  آنگاه شنیدم که شمار مُهرشدگان صد و چهل و چهار هزار تن از کل قبایل بنی‌اسرائیل بود.‏ ۵  از قبیلهٔ یهودا دوازده هزار تن مُهر شدند،‏ از قبیلهٔ رِئوبین،‏ دوازده هزار تن،‏ از قبیلهٔ جاد،‏ دوازده هزار تن،‏ ۶  از قبیلهٔ اَشیر،‏ دوازده هزار تن،‏ از قبیلهٔ نَفتالی،‏ دوازده هزار تن،‏ از قبیلهٔ مَنَسی،‏ دوازده هزار تن،‏ ۷  از قبیلهٔ شَمعون،‏ دوازده هزار تن،‏ از قبیلهٔ لاوی،‏ دوازده هزار تن،‏ از قبیلهٔ یِساکار،‏ دوازده هزار تن،‏ ۸  از قبیلهٔ زِبولون،‏ دوازده هزار تن،‏ از قبیلهٔ یوسف،‏ دوازده هزار تن،‏ و از قبیلهٔ بِنیامین دوازده هزار تن.‏ گروه بی‌شمار نجات‌یافتگان ۹  پس از آن نظر کردم و اینک جماعتی عظیم از هر ملت و طایفه و قوم و زبان پیش روی خود دیدم که هیچ‌کس آنان را نمی‌توانست شماره کند و همه پیش تخت و در پیشگاه بره ایستاده بودند.‏ همگان ردای سفید بر تن داشتند و شاخهٔ نخل به دست.‏ ۱۰  آنان به بانگ بلند ندا در دادند که:‏ ‏«نجات از آن خدای ماست،‏که بر تخت نشسته؛‏و از آنِ بره است.‏»‏ ۱۱  و همهٔ فرشتگان،‏ گرداگرد تخت و گرداگرد پیران و چهار موجود زنده ایستادند؛‏ و همه در پیشگاه تخت روی بر زمین نهادند و خدا را پرستش کرده،‏ ۱۲  گفتند:‏ ‏«آمین!‏ستایش و جلالو حکمت و سپاس و اکرامو قدرت و تواناییخدای ما را باد،‏ تا ابد.‏آمین!‏»‏ ۱۳  آنگاه یکی از آن پیران از من پرسید:‏ «اینان که ردای سفید به تن دارند کیانند و از کجا آمده‌اند؟‏» ۱۴  جواب دادم:‏ «این را تو می‌دانی،‏ سرورم.‏» و او گفت:‏ «اینان همان کسانند که از عذاب عظیم برگذشته‌اند و رداهای خود را در خون بره شسته‌اند و سفید کرده‌اند.‏ ۱۵  هم از این روست که:‏ ‏«اینان در پیشگاه تخت خدایندو شبانه‌روز او را در معبدش خدمت می‌کنند؛‏و آن تخت‌نشین،‏ خیمهٔ خود را بر آنان می‌گستراند.‏ ۱۶  و دیگر هرگز گرسنه نخواهند شد،‏و هرگز تشنه نخواهند گردید،‏و دیگر تابش خورشید به رویشان نخواهد بارید،‏و نه تابش هیچ گرمای سوزان دیگر.‏ ۱۷  زیرا که بره از مرکز تختْ شبان آنان خواهد بود،‏و آنان را به چشمه‌های آب حیات رهنمون خواهد شد.‏و خدا هر قطره اشکی را از چشم آنان خواهد سترد.‏»‏

پاورقی‌ها