مَرقُس ۱۶‏:‏۱‏-‏۲۰

۱۶  چون روز شَبّات گذشت،‏ مریم مَجدَلیّه و سالومه و مریم،‏ مادر یعقوب،‏ حنوط خریدند تا بروند و بدن عیسی را تدهین کنند.‏ ۲  پس در نخستین روز هفته،‏ سحرگاهان،‏ هنگام طلوع آفتاب،‏ به سوی مقبره روانه شدند.‏ ۳  آنها به یکدیگر می‌گفتند:‏ «چه کسی سنگ را برای ما از جلوی مقبره خواهد غلتانید؟‏» ۴  امّا چون نگریستند،‏ دیدند آن سنگ که بسیار بزرگ بود،‏ از جلوی مقبره به کناری غلتانیده شده است.‏ ۵  چون وارد مقبره شدند،‏ جوانی را دیدند که بر سمت راست نشسته بود و ردایی سفید بر تن داشت.‏ از دیدن او هراسان شدند.‏ ۶  جوان به ایشان گفت:‏ «مترسید.‏ شما در جستجوی عیسای ناصری هستید که بر صلیبش کشیدند.‏ او برخاسته است؛‏ اینجا نیست.‏ جایی که پیکر او را نهاده بودند،‏ بنگرید.‏ ۷  حال،‏ بروید و به شاگردان او و به پطرس بگویید که او پیش از شما به جلیل می‌رود؛‏ در آنجا او را خواهید دید،‏ چنانکه پیشتر به شما گفته بود.‏» ۸  پس زنان بیرون آمده،‏ از مقبره گریختند،‏ زیرا لرزه بر تنشان افتاده بود و حیران بودند.‏ آنها به هیچ‌کس چیزی نگفتند،‏ چرا که می‌ترسیدند.‏ ۹  چون عیسی در سحرگاه نخستین روز هفته برخاست،‏ نخست بر مریم مَجدَلیّه که از او هفت دیو بیرون کرده بود،‏ ظاهر شد.‏ ۱۰  مریم نیز رفت و به یاران او که در ماتم و زاری بودند،‏ خبر داد.‏ ۱۱  امّا آنها چون شنیدند که عیسی زنده شده و مریم او را دیده است،‏ باور نکردند.‏ ۱۲  پس از آن،‏ عیسی با سیمایی دیگر بر دو تن از ایشان که به مزارع می‌رفتند،‏ ظاهر شد.‏ ۱۳  آن دو بازگشتند و دیگران را از این امر آگاه ساختند،‏ امّا سخن ایشان را نیز باور نکردند.‏ ۱۴  سپس عیسی بر آن یازده تن،‏ در حالی که به غذا نشسته بودند،‏ ظاهر شد و آنها را به سبب بی‌ایمانی و سختدلیشان توبیخ کرد،‏ زیرا سخن کسانی را که او را پس از رستاخیزش دیده بودند،‏ باور نکردند.‏ ۱۵  آنگاه بدیشان فرمود:‏ «به سرتاسر جهان بروید و خبر خوش* را به همهٔ خلایق موعظه کنید.‏ ۱۶  هر که ایمان آوَرَد و تعمید گیرد،‏ نجات خواهد یافت.‏ امّا هر که ایمان نیاورد،‏ محکوم خواهد شد.‏ ۱۷  و این آیات همراه ایمانداران خواهد بود:‏ به نام من دیوها را بیرون خواهند کرد و به زبانهای تازه سخن خواهند گفت ۱۸  و مارها را با دستهایشان خواهند گرفت،‏ و هر گاه زهری کُشنده بنوشند،‏ گزندی به آنها نخواهد رسید،‏ و دستها بر بیماران خواهند نهاد و آنها شفا خواهند یافت.‏»‏ ۱۹  عیسای خداوند پس از آنکه این سخنان را بدیشان فرمود،‏ به آسمان بالا برده شد و به دست راست خدا بنشست.‏ ۲۰  پس ایشان بیرون رفته،‏ در همه جا موعظه می‌کردند،‏ و خداوند با ایشان عمل می‌کرد و کلام خود را با آیاتی که همراه ایشان بود،‏ ثابت می‌نمود.‏*

پاورقی‌ها

‏۱۶:‏۱۵ ”خبر خوش“ یا ”انجیل“.‏
‏۱۶:‏۲۰ آیات ۹ تا ۲۰ در شمارِ اندکی از نسخه‌های قدیمی وجود ندارد،‏ ولی در اکثر نسخه‌ها و در نوشته‌های قدیمی‌ترین آبای کلیسا یافت می‌شود.‏