مَتّی ۲۳‏:‏۱‏-‏۳۹

۲۳  آنگاه عیسی خطاب به مردم و شاگردان خود چنین گفت:‏ ۲  ‏«علمای دین و فَریسیان بر مسند موسی نشسته‌اند.‏ ۳  پس آنچه به شما می‌گویند،‏ نگاه دارید و به جا آورید؛‏ امّا همچون آنان عمل نکنید!‏ زیرا آنچه تعلیم می‌دهند،‏ خود به جا نمی‌آورند.‏ ۴  بارهای توانفرسا را می‌بندند و بر دوش مردم می‌گذارند،‏ امّا خود حاضر نیستند برای حرکت دادن آن حتی انگشتی تکان دهند.‏ ۵  هر چه می‌کنند برای آن است که مردم آنها را ببینند:‏ آیه‌دان‌های* خود را بزرگتر و دامن ردای خویش را پهنتر می‌سازند.‏ ۶  دوست دارند در ضیافتها بر صدر مجلس بنشینند و در کنیسه‌ها بهترین جای را داشته باشند،‏ ۷  و مردم در کوچه و بازار آنها را سلام گویند و ’استاد‘ خطاب کنند.‏ ۸  امّا شما ’استاد‘ خوانده مشوید،‏ زیرا تنها یک استاد دارید،‏ و همهٔ شما برادرید.‏ ۹  هیچ‌کس را نیز بر روی زمین ’پدر‘ مخوانید ،‏زیرا تنها یک پدر دارید که در آسمان است.‏ ۱۰  و نیز ’معلم‘ خوانده مشوید،‏ زیرا فقط یک معلم دارید که مسیح است.‏ ۱۱  آن که در میان شما از همه بزرگتر است،‏ خدمتگزار شما خواهد بود.‏ ۱۲  زیرا هر که خود را بزرگ سازد،‏ پست خواهد شد و هر که خویشتن را فروتن سازد،‏ سرافراز خواهد گردید.‏ ۱۳  ‏«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار!‏ شما درِ پادشاهی آسمان را به روی مردم می‌بندید؛‏ نه خود داخل می‌شوید و نه می‌گذارید کسانی که در راهند،‏ داخل شوند.‏ [‏ ۱۴  ‏«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار!‏ شما از سویی خانهٔ بیوه‌زنان را غارت می‌کنید و از دیگر سو،‏ برای تظاهر،‏ دعای خود را طول می‌دهید.‏ از همین رو،‏ مکافاتتان بسی سخت‌تر خواهد بود.‏]‏ ۱۵  ‏«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار!‏ شما دریا و خشکی را درمی‌نوردید تا یک نفر را به دین خود بیاورید و وقتی چنین کردید،‏ او را دو چندان بدتر از خود،‏ فرزند جهنم می‌سازید.‏ ۱۶  ‏«وای بر شما ای راهنمایان کور که می‌گویید:‏ ”اگر کسی به معبد سوگند خورَد باکی نیست،‏ امّا اگر به طلای معبد سوگند خورَد،‏ باید به سوگند خود وفا کند.‏“ ۱۷  ای نابخردانِ کور!‏ کدام برتر است؟‏ طلا یا معبدی که طلا را تقدیس می‌کند؟‏ ۱۸  و نیز می‌گویید:‏ ”اگر کسی به مذبح سوگند خورَد،‏ باکی نیست،‏ امّا اگر به هدیه‌ای که بر آن گذاشته می‌شود سوگند خورَد،‏ باید به سوگند خود وفا کند.‏“ ۱۹  ای کوران!‏ کدام برتر است؟‏ هدیه یا مذبحی که هدیه را تقدیس می‌کند؟‏ ۲۰  پس،‏ کسی که به مذبح سوگند می‌خورد،‏ همانا به مذبح و هرآنچه بر آن است سوگند خورده است.‏ ۲۱  و هر که به معبد سوگند می‌خورد،‏ به معبد و به آن که در آن ساکن است سوگند خورده است.‏ ۲۲  و هر که به آسمان سوگند می‌خورد،‏ به تخت خدا و به آن که بر آن نشسته است سوگند خورده است.‏ ۲۳  ‏«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار!‏ شما از نعناع و شِوید و زیره ده‌یک می‌دهید،‏ امّا احکام مهمترِ شریعت را که همانا عدالت و رحمت و امانت است،‏ نادیده می‌گیرید.‏ اینها را می‌بایست به جای می‌آوردید و آنها را نیز فراموش نمی‌کردید.‏ ۲۴  ای راهنمایان کور!‏ شما پشه را صافی می‌کنید،‏ امّا شتر را فرو می‌بلعید!‏ ۲۵  ‏«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار!‏ شما بیرون پیاله و بشقاب را پاک می‌کنید،‏ امّا درون آن مملو از طمع و ناپرهیزی است.‏ ۲۶  ای فَریسی کور،‏ نخست درون پیاله و بشقاب را پاک کن که بیرونش نیز پاک خواهد شد.‏ ۲۷  ‏«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار!‏ شما همچون گورهایی هستید سفیدکاری شده که از بیرون زیبا به نظر می‌رسند،‏ امّا درون آنها پُر است از استخوانهای مردگان و انواع نجاسات!‏ ۲۸  به همین‌سان،‏ شما نیز خود را به مردم پارسا می‌نمایید،‏ امّا در باطن مملو از ریاکاری و شرارتید.‏ ۲۹  ‏«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار!‏ شما برای پیامبران مقبره می‌سازید و آرامگاه پارسایان را می‌آرایید ۳۰  و می‌گویید:‏ ”اگر در روزگار پدران خود بودیم،‏ هرگز در کشتن پیامبران با ایشان شریک نمی‌شدیم.‏“ ۳۱  بدین‌سان،‏ بر ضد خود شهادت می‌دهید که فرزندانِ قاتلانِ پیامبرانید.‏ ۳۲  حال که چنین است،‏ پس آنچه را پدرانتان آغاز کردند،‏ شما به کمال رسانید!‏ ۳۳  ای ماران!‏ ای افعی‌زادگان!‏ چگونه از مجازات جهنم خواهید گریخت؟‏ ۳۴  چرا که من انبیا و حکیمان و علما نزد شما می‌فرستم و شما برخی را خواهید کشت و بر صلیب خواهید کشید،‏ و برخی را در کنیسه‌های خود تازیانه خواهید زد و شهر به شهر تعقیب خواهید کرد.‏ ۳۵  پس،‏ همهٔ خون پارسایان که بر زمین ریخته شده است،‏ از خون هابیلِ پارسا گرفته تا خون زکریا بن بَرَخیا،‏ که او را بین محرابگاه و مذبح کشتید،‏ بر گردن شما خواهد بود.‏ ۳۶  آمین،‏ به شما می‌گویم،‏ همهٔ اینها دامنگیر این نسل خواهد شد.‏ ۳۷  ‏«ای اورشلیم،‏ ای اورشلیم،‏ ای قاتلِ پیامبران و سنگسارکنندهٔ رسولانی که نزد تو فرستاده می‌شوند!‏ چند بار خواستم همچون مرغی که جوجه‌هایش را زیر بالهای خویش جمع می‌کند،‏ فرزندان تو را گِرد آورم،‏ امّا نخواستی!‏ ۳۸  اینک خانهٔ شما به خودتان ویران واگذاشته می‌شود.‏ ۳۹  زیرا به شما می‌گویم که از این پس مرا نخواهید دید تا روزی که بگویید:‏ ”مبارک است آن که به نام خداوند می‌آید.‏“»‏

پاورقی‌ها

‏۲۳:‏۵ بستهٔ چرمی محتوی آیات کتاب آسمانی که به بازو یا پیشانی می‌بستند.‏