مَتّی ۱۳‏:‏۱‏-‏۵۸

۱۳  همان روز،‏ عیسی از خانه بیرون آمد و کنار دریا بنشست.‏ ۲  امّا چنان جماعت بزرگی او را احاطه کردند که سوار قایقی شد و بنشست،‏ در حالی که مردم در ساحل ایستاده بودند.‏ ۳  سپس بسیار چیزها با مَثَلها برایشان بیان کرد.‏ گفت:‏ «روزی برزگری برای بذرافشانی بیرون رفت.‏ ۴  چون بذر می‌پاشید،‏ برخی در راه افتاد و پرندگان آمدند و آنها را خوردند.‏ ۵  برخی دیگر بر زمین سنگلاخ افتاد که خاک چندانی نداشت؛‏ پس زود سبز شد،‏ چرا که خاک کم‌عمق بود.‏ ۶  امّا چون خورشید برآمد،‏ بسوخت و چون ریشه نداشت،‏ خشکید.‏ ۷  برخی میان خارها افتاد،‏ و خارها نمو کرده،‏ آنها را خفه کرد.‏ ۸  امّا بقیهٔ بذرها بر زمین نیکو افتاد و بار آورد:‏ بعضی صد برابر،‏ بعضی شصت و بعضی سی.‏ ۹  هر که گوش دارد،‏ بشنود.‏»‏ ۱۰  آنگاه شاگردان نزد او آمده،‏ پرسیدند:‏ «چرا با این مردم با مَثَلها سخن می‌گویی؟‏» ۱۱  پاسخ داد:‏ «درک رازهای پادشاهی آسمان به شما عطا شده است،‏ امّا نه به آنان.‏ ۱۲  زیرا به آن که دارد،‏ بیشتر داده خواهد شد تا به‌فراوانی داشته باشد،‏ و از آن که ندارد،‏ همان که دارد نیز گرفته خواهد شد.‏ ۱۳  از این رو با ایشان به مَثَلها سخن می‌گویم،‏ زیرا:‏ ‏«می‌نگرند،‏ امّا نمی‌بینند؛‏گوش می‌کنند،‏ امّا نمی‌شنوند و نمی‌فهمند.‏ ۱۴  نبوّت اِشعیا در مورد آنها تحقق می‌یابد که می‌گوید:‏‏«”به گوش خود خواهید شنید،‏ امّا هرگز نخواهید فهمید؛‏به چشم خود خواهید دید،‏ امّا هرگز درک نخواهید کرد.‏ ۱۵  زیرا دل این قوم سخت شده،‏گوشهایشان سنگین گشته،‏و چشمان خود را بسته‌اند،‏مبادا با چشمانشان ببینند،‏و با گوشهایشان بشنوندو در دلهای خود بفهمندو بازگشت کنند و من شفایشان بخشم.‏“‏ ۱۶  امّا خوشا به حال چشمان شما که می‌بینند و گوشهای شما که می‌شنوند.‏ ۱۷  آمین،‏ به شما می‌گویم،‏ بسیاری از انبیا و پارسایان مشتاق بودند آنچه را شما می‌بینید،‏ ببینند و ندیدند،‏ و آنچه را شما می‌شنوید،‏ بشنوند و نشنیدند.‏ ۱۸  ‏«پس شما معنی مَثَل برزگر را بشنوید:‏ ۱۹  هنگامی که کسی کلام پادشاهی آسمان را می‌شنود امّا آن را درک نمی‌کند،‏ آن شَریر* می‌آید و آنچه را در دل او کاشته شده،‏ می‌رباید.‏ این همان بذری است که در راه کاشته شد.‏ ۲۰  و امّا بذری که بر زمین سنگلاخ افتاد کسی است که کلام را می‌شنود و بی‌درنگ آن را با شادی می‌پذیرد،‏ ۲۱  امّا چون در خود ریشه ندارد،‏ تنها اندک زمانی دوام می‌آورَد.‏ وقتی به سبب کلام،‏ سختی یا آزاری بروز می‌کند،‏ در دم می‌افتد.‏* ۲۲  بذری که در میان خارها کاشته شد،‏ کسی است که کلام را می‌شنود،‏ امّا نگرانیهای این دنیا و فریبندگی ثروت،‏ آن را خفه می‌کند و بی‌ثمر می‌سازد.‏ ۲۳  امّا بذری که در زمین نیکو کاشته شد کسی است که کلام را می‌شنود و آن را می‌فهمد و بارور شده،‏ صد،‏ شصت یا سی برابر ثمر می‌آورد.‏»‏ مَثَل علفهای سمّی ۲۴  عیسی مَثَل دیگری نیز برایشان آورد:‏ «پادشاهی آسمان همانند مردی است که در مزرعهٔ خود بذرِ خوب پاشید.‏ ۲۵  امّا هنگامی که مردمان در خواب بودند،‏ دشمن وی آمد و در میان گندم،‏ علفِ هرز کاشت و رفت.‏ ۲۶  چون گندم سبز شد و خوشه آورد،‏ علف هرز نیز ظاهر شد.‏ ۲۷  غلامان صاحبخانه نزد او رفتند و گفتند:‏ ”آقا،‏ مگر تو بذر خوب در مزرعه‌ات نکاشتی؟‏ پس علف هرز از کجا آمد؟‏“ ۲۸  در جواب گفت:‏ ”این کارِ دشمن است.‏“ غلامان از او پرسیدند:‏ ”آیا می‌خواهی برویم و آنها را جمع کنیم؟‏“ ۲۹  گفت:‏ ”نه!‏ اگر بخواهید علفهای هرز را جمع کنید،‏ ممکن است گندم را نیز با آنها از ریشه برکنید.‏ ۳۰  بگذارید هر دو تا فصل درو با هم نمو کنند.‏ در آن زمان به دروگران خواهم گفت که نخست علفهای هرز را جمع کرده دسته کنند تا سوزانده شود،‏ سپس گندمها را گرد آورده،‏ به انبار من بیاورند.‏“»‏ مَثَل دانهٔ خردل و مَثَل خمیرمایه ۳۱  عیسی برای آنها مَثَلی دیگر آورد:‏ «پادشاهی آسمان همچون دانهٔ خردلی است که کسی آن را گرفت و در مزرعه‌اش کاشت.‏ ۳۲  با اینکه دانهٔ خردل از همهٔ دانه‌ها کوچکتر است،‏ امّا چون می‌روید بزرگتر از همهٔ گیاهان باغ شده،‏ به درختی بدل می‌شود،‏ چندان که پرندگان آسمان آمده،‏ در شاخه‌هایش آشیانه می‌سازند.‏»‏ ۳۳  سپس برایشان مَثَلی دیگر آورده،‏ گفت:‏ «پادشاهی آسمان همچون خمیرمایه‌ای است که زنی برگرفت و با سه کیسهٔ بزرگ* آرد مخلوط کرد تا تمام خمیر وَرآمد.‏»‏ ۳۴  عیسی همهٔ این مطالب را با مَثَلها برای جماعت بیان کرد و بدون مَثَل به آنها هیچ نگفت.‏ ۳۵  این واقع شد تا کلام نبی به انجام رسد که گفته بود:‏ ‏«دهان خود را به مَثَلها خواهم گشود،‏و آنچه را از آغاز جهان مخفی مانده است،‏ بیان خواهم کرد.‏»‏ شرح مَثَل علفهای هرز ۳۶  سپس عیسی جمعیت را ترک گفت و به داخل خانه رفت.‏ آنگاه شاگردانش نزد او آمدند و گفتند:‏ «مَثَل علفهای هرز مزرعه را برای ما شرح بده.‏» ۳۷  او در پاسخ گفت:‏ «شخصی که بذر خوب در مزرعه می‌کارد،‏ پسر انسان است.‏ ۳۸  مزرعه،‏ این جهان است؛‏ و بذر خوب،‏ فرزندان پادشاهی آسمانند.‏ علفهای هرز،‏ فرزندان آن شَریرند؛‏ ۳۹  و دشمنی که آنها را می‌کارد،‏ ابلیس است.‏ فصل درو،‏ پایان این عصر* است؛‏ و دروگران،‏ فرشتگانند.‏ ۴۰  همان‌گونه که علفهای هرز را جمع کرده در آتش می‌سوزانند،‏ در پایان این عصر نیز چنین خواهد شد.‏ ۴۱  پسر انسان فرشتگان خود را خواهد فرستاد و آنها هر چه را که باعث گناه می‌شود و نیز تمام بدکاران را از پادشاهی او جمع خواهند کرد ۴۲  و آنها را در کورهٔ آتش خواهند افکند،‏ جایی که گریه و دندان به دندان ساییدن خواهد بود.‏ ۴۳  آنگاه پارسایان در پادشاهی پدر خود،‏ همچون خورشید خواهند درخشید.‏ هر که گوش دارد،‏ بشنود.‏ مَثَل گنج پنهان و مروارید نفیس ۴۴  ‏«پادشاهی آسمان همچون گنجی است پنهان در دل زمین که شخصی آن را می‌یابد،‏ سپس دوباره پنهانش می‌کند و از شادمانی می‌رود و آنچه دارد،‏ می‌فروشد و آن زمین را می‌خرد.‏ ۴۵  ‏«همچنین پادشاهی آسمان مانند تاجری است جویای مرواریدهای نفیس.‏ ۴۶  پس چون مروارید بسیار باارزشی می‌یابد،‏ می‌رود و آنچه دارد،‏ می‌فروشد و آن مروارید را می‌خرد.‏ مَثَل تور ماهیگیری ۴۷  ‏«و باز پادشاهی آسمان مانند توری است که به دریا افکنده می‌شود و همه‌گونه ماهی داخل آن می‌گردد.‏ ۴۸  هنگامی که تور پر می‌شود،‏ آن را به ساحل می‌کشند.‏ سپس می‌نشینند و خوبها را در سبد جمع می‌کنند،‏ امّا بدها را دور می‌اندازند.‏ ۴۹  در پایان این عصر نیز چنین خواهد بود.‏ فرشتگان خواهند آمد و بدکاران را از میان درستکاران بیرون خواهند کشید ۵۰  و آنها را در کورهٔ آتش خواهند افکند،‏ جایی که گریه و دندان به دندان ساییدن خواهد بود.‏»‏ ۵۱  سپس پرسید:‏ «آیا همهٔ این مطالب را درک کردید؟‏» پاسخ دادند:‏ «بله!‏» ۵۲  عیسی فرمود:‏ «پس،‏ هر عالِمِ دین که دربارهٔ پادشاهی آسمان تعلیم گرفته باشد،‏ همچون صاحبخانه‌ای است که از خزانهٔ خود چیزهای نو و کهنه بیرون می‌آورد.‏»‏ بی‌ایمانی مردم ناصره ۵۳  چون عیسی این مَثَلها را به پایان رسانید،‏ آن مکان را ترک گفت ۵۴  و به شهر خود رفته،‏ در کنیسه به تعلیم مردم پرداخت.‏ مردم در شگفت شده،‏ می‌پرسیدند:‏ «این مرد چنین حکمت و قدرتِ انجام معجزات را از کجا کسب کرده است؟‏ ۵۵  مگر او پسر آن نجّار نیست؟‏ مگر نام مادرش مریم نیست؟‏ و برادرانش یعقوب و یوسف و شَمعون و یهودا نیستند؟‏ ۵۶  مگر همهٔ خواهرانش در میان ما زندگی نمی‌کنند؟‏ پس این چیزها را از کجا کسب کرده است؟‏» ۵۷  پس به نظرشان ناپسند آمد.‏ امّا عیسی به آنان گفت:‏ «نبی بی‌حرمت نباشد جز در شهر خود و خانهٔ خویش!‏» ۵۸  و در آنجا به‌علت بی‌ایمانی ایشان،‏ معجزات زیادی نکرد.‏

پاورقی‌ها

‏۱۳:‏۱۹ منظور از ”آن شَریر“،‏ شیطان است؛‏ همچنین در آیهٔ ۳۸.‏ نگاه کنید به مَرقُس ۴:‏۱۵ و لوقا ۸:‏۱۲‏.‏
‏۱۳:‏۲۱ یا:‏ «لغزش می‌خورَد».‏
‏۱۳:‏۳۳ در یونانی:‏ ”سه ساتا“ که احتمالاً حجمی معادل ۲۲ لیتر بود.‏
‏۱۳:‏۳۹ یا ”دنیا“؛‏ همچنین در آیهٔ ۴۰ و ۴۹.‏