مَتّی ۱۲‏:‏۱‏-‏۵۰

۱۲  در آن زمان،‏ عیسی در روز شَبّات از میان مزارع گندم می‌گذشت.‏ شاگردان او به علت گرسنگی شروع به چیدن خوشه‌های گندم و خوردن آنها کردند.‏ ۲  فَریسیان چون این را دیدند به او گفتند:‏ «نگاه کن،‏ شاگردانت کاری انجام می‌دهند که در روز شَبّات جایز نیست.‏» ۳  پاسخ داد:‏ «مگر نخوانده‌اید که داوود چه کرد،‏ آنگاه که خود و یارانش گرسنه بودند؟‏ ۴  به خانهٔ خدا درآمد و خود و یارانش نان حضور را خوردند،‏ هرچند خوردن آن برای او و یارانش جایز نبود،‏ زیرا فقط کاهنان بدان مجاز بودند.‏ ۵  یا مگر در تورات نخوانده‌اید که در روزهای شَبّات،‏ کاهنان در معبد،‏ حرمتِ شَبّات را نگاه نمی‌دارند،‏ و با این همه بی‌گناهند؟‏ ۶  به شما می‌گویم کسی* در اینجاست که بزرگتر از معبد است!‏ ۷  اگر مفهوم این کلام را درک می‌کردید که ”رحمت را می‌پسندم،‏ نه قربانی را،‏“ دیگر بی‌گناهان را محکوم نمی‌کردید.‏ ۸  زیرا پسر انسان صاحب* شَبّات است.‏»‏ شفای مرد علیل ۹  سپس آن مکان را ترک گفت و به کنیسهٔ آنان درآمد.‏ ۱۰  در کنیسه مردی بود که یک دستش خشک شده بود.‏ از عیسی پرسیدند:‏ «آیا شفا دادن در روز شَبّات جایز است؟‏» این را گفتند تا بهانه‌ای برای متهم کردن او بیابند.‏ ۱۱  او بدیشان گفت:‏ «اگر یکی از شما گوسفندی داشته باشد و آن گوسفند در روز شَبّات در چاهی بیفتد،‏ آیا آن را نمی‌گیرد و از چاه بیرون نمی‌آورد؟‏ ۱۲  حال،‏ انسان چقدر باارزشتر از گوسفند است!‏ پس نیکویی کردن در روز شَبّات جایز است.‏» ۱۳  سپس به آن مرد گفت:‏ «دستت را دراز کن!‏» او دستش را دراز کرد و آن دست،‏ مانند دست دیگرش سالم شد.‏ ۱۴  امّا فَریسیان بیرون رفتند و با هم مشورت کردند که چگونه او را بکشند.‏ خادم برگزیدهٔ خدا ۱۵  چون عیسی از این امر آگاه شد،‏ آن مکان را ترک گفت.‏ امّا عدهٔ بسیاری از پی او رفتند و او جمیع ایشان را شفا بخشید ۱۶  و ایشان را قدغن فرمود که او را شهرت ندهند.‏ ۱۷  این واقع شد تا گفتهٔ اِشعیای نبی به انجام رسد که:‏ ۱۸  ‏«این است خادم من که او را برگزیده‌ام،‏محبوب من که جانم از او خشنود است.‏روح خود را بر وی خواهم نهادو او عدالت را به قومها اعلام خواهد داشت.‏ ۱۹  نزاع نخواهد کرد و فریاد نخواهد زد؛‏و کسی صدایش را در کوچه‌ها نخواهد شنید.‏ ۲۰  نیِ خُرد شده را نخواهد شکستو فتیلهٔ نیم‌سوخته را خاموش نخواهد کرد،‏تا عدالت را به پیروزی رساند.‏ ۲۱  نام او مایهٔ امید برای همهٔ قومها خواهد بود.‏»‏ عیسی و بِعِلزِبول ۲۲  آنگاه مردی دیوزده را که کور و لال بود نزدش آوردند و عیسی او را شفا داد،‏ به گونه‌ای که توانست ببیند و سخن بگوید.‏ ۲۳  پس آن جماعت همه در شگفت شدند و گفتند:‏ «آیا این مرد همان پسر داوود نیست؟‏» ۲۴  امّا چون فَریسیان این را شنیدند،‏ گفتند:‏ «به یاری بِعِلزِبول،‏ رئیس دیوهاست که دیوها را بیرون می‌کند و بس!‏» ۲۵  عیسی افکار آنان را دریافت و بدیشان گفت:‏ «هر حکومتی که بر ضد خود تجزیه شود،‏ نابود خواهد شد،‏ و هر شهر یا خانه‌ای که بر ضد خود تجزیه شود،‏ پابرجا نخواهد ماند.‏ ۲۶  اگر شیطان،‏ شیطان را بیرون کند،‏ بر ضد خود تجزیه شده است؛‏ پس چگونه حکومتش پابرجا خواهد ماند؟‏ ۲۷  و اگر من به یاری بِعِلزِبول دیوها را بیرون می‌کنم،‏ شاگردان شما به یاری که آنها را بیرون می‌کنند؟‏ پس ایشان خودْ داوران شما خواهند بود.‏ ۲۸  امّا اگر من به واسطهٔ روح خدا دیوها را بیرون می‌کنم،‏ یقین بدانید که پادشاهی خدا بر شما وارد آمده است.‏ ۲۹  به‌علاوه،‏ چگونه کسی می‌تواند به خانهٔ مردی نیرومند درآید و اموالش را غارت کند،‏ مگر این که نخست آن مرد را ببندد.‏ سپس می‌تواند خانهٔ او را غارت کند.‏ ۳۰  هر که با من نیست،‏ بر ضد من است،‏ و هر که با من جمع نکند،‏ پراکنده می‌سازد.‏ ۳۱  پس به شما می‌گویم،‏ هر نوع گناه و کفری که انسان مرتکب شود،‏ آمرزیده می‌شود،‏ امّا کفر به روح آمرزیده نخواهد شد.‏ ۳۲  هر که سخنی بر ضد پسر انسان گوید،‏ آمرزیده شود،‏ امّا هر که بر ضد روح‌القدس سخن گوید،‏ نه در این عصر و نه در عصر آینده،‏ آمرزیده نخواهد شد.‏ ۳۳  ‏«اگر میوهٔ نیکو می‌خواهید،‏ درخت شما باید نیکو باشد،‏ زیرا درخت بد میوهٔ بد خواهد داد.‏* درخت را از میوه‌اش می‌توان شناخت.‏ ۳۴  ای افعی‌زادگان،‏ شما که بدسیرت هستید،‏ چگونه می‌توانید سخن نیکو بگویید؟‏ زیرا زبان از آنچه دل از آن لبریز است،‏ سخن می‌گوید.‏ ۳۵  شخص نیک،‏ از خزانهٔ نیکوی دل خود نیکویی برمی‌آوَرَد و شخص بد،‏ از خزانهٔ بد دل خود،‏ بدی.‏ ۳۶  امّا به شما می‌گویم که مردم برای هر سخن پوچ که بر زبان برانند،‏ در روز داوری حساب خواهند داد.‏ ۳۷  زیرا با سخنان خود تبرئه خواهید شد و با سخنان خود محکوم خواهید گردید.‏»‏ درخواست آیتی از عیسی ۳۸  آنگاه عده‌ای از علمای دین و فَریسیان به او گفتند:‏ «استاد،‏ می‌خواهیم آیتی از تو ببینیم.‏» ۳۹  پاسخ داد:‏ «نسل شرارت‌پیشه و زناکار آیتی می‌خواهند!‏ امّا آیتی بدیشان داده نخواهد شد،‏ جز آیت یونس نبی.‏ ۴۰  زیرا همان‌گونه که یونس سه روز و سه شب در شکم ماهیِ بزرگی بود،‏ پسر انسان نیز سه روز و سه شب در دل زمین خواهد بود.‏ ۴۱  مردم نینوا در روز داوری با این نسل بر خواهند خاست و محکومشان خواهند کرد،‏ زیرا آنها در اثر موعظهٔ یونس توبه کردند،‏ و حال آنکه کسی بزرگتر از یونس اینجاست.‏ ۴۲  ملکهٔ جنوب در روز داوری با این نسل بر خواهد خاست و محکومشان خواهد کرد،‏ زیرا او از آن سوی دنیا آمد تا حکمت سلیمان را بشنود،‏ و حال آنکه کسی بزرگتر از سلیمان اینجاست.‏ ۴۳  ‏«هنگامی که روح پلید از کسی بیرون می‌آید،‏ به مکانهای خشک و بایر می‌رود تا جایی برای استراحت بیابد،‏ امّا نمی‌یابد.‏ ۴۴  پس می‌گوید ”به خانه‌ای که از آن آمدم،‏ بازمی‌گردم.‏“ امّا چون به آنجا می‌رسد و خانه را خالی و رُفته و آراسته می‌یابد،‏ ۴۵  می‌رود و هفت روح بدتر از خود را نیز می‌آورد و همگی داخل می‌شوند و در آنجا سکونت می‌گزینند.‏ در نتیجه،‏ سرانجام آن شخص بدتر از حالت نخست او می‌شود.‏ عاقبت این نسل شریر نیز چنین خواهد بود.‏»‏ مادر و برادران عیسی ۴۶  در همان حال که عیسی با مردم سخن می‌گفت،‏ مادر و برادرانش بیرون ایستاده بودند و می‌خواستند با وی گفتگو کنند.‏ ۴۷  پس شخصی به او خبر داد که:‏ «مادر و برادرانت بیرون ایستاده‌اند و می‌خواهند با تو گفتگو کنند.‏» ۴۸  پاسخ داد:‏ «مادر من کیست؟‏ و برادرانم چه کسانی هستند؟‏» ۴۹  سپس با دست خود به سوی شاگردانش اشاره کرد و گفت:‏ «اینانند مادر و برادران من!‏ ۵۰  زیرا هر که ارادهٔ پدر مرا که در آسمان است به جای آوَرَد،‏ برادر و خواهر و مادر من است.‏»‏

پاورقی‌ها

‏۱۲:‏۶ یا ”چیزی“؛‏ همچنین در آیات ۴۱ و ۴۲.‏
‏۱۲:‏۸ یا ”خداوند“.‏
‏۱۲:‏۳۳ ترجمهٔ تحت‌اللفظی آیه چنین است:‏ «یا درخت را نیکو سازید و میوه‌اش را نیکو؛‏ و یا درخت را بد سازید و میوه‌اش را بد».‏