مزمور ۷۹‏:‏۱‏-‏۱۳

مزمور آساف.‏ ۷۹  خدایا،‏ قومها به میراث تو داخل گشته‌اند؛‏معبد مُقدّست را نجس ساخته‌اند،‏و اورشلیم را به ویرانه‌ای بدل کرده‌اند.‏ ۲  اجساد خدمتگزارانت را خوراک مرغان هوا ساخته‌اند،‏و گوشت تن سرسپردگانت را طعمهٔ وحوش زمین گردانیده‌اند.‏ ۳  خون ایشان را همچون آبْ گِرداگرد اورشلیم ریخته‌اند،‏بی‌آنکه کسی باشد که دفنشان کند.‏ ۴  نزد همسایگان رسوا شده‌ایم،‏و مایهٔ تمسخر و ریشخند اطرافیانیم.‏ ۵  تا به کی خداوندا؟‏ آیا تا به ابد خشمگین خواهی بود؟‏تا به کی غیرتت چون آتش خواهد سوزانید؟‏ ۶  غضب خود را بر قومهایی بریز که تو را نمی‌شناسند،‏و بر ممالکی که نام تو را نمی‌خوانند؛‏ ۷  زیرا یعقوب را فرو بلعیده‌اندو منزلگاه او را ویران کرده‌اند.‏ ۸  گناهان پیشینیان را،‏ بر ما به یاد میاور!‏رحمتت به ملاقات ما بشتابد،‏زیرا که بسیار ذلیل گشته‌ایم!‏ ۹  ای خدای نجات ما،‏به‌خاطر جلال نام خود یاریمان ده!‏به‌خاطر نام خود ما را برهانو گناهانمان را کفاره فرما!‏ ۱۰  چرا قومها بگویند:‏‏«خدای ایشان کجاست؟‏»‏بگذار در برابر چشمان ما،‏ قومهاتقاص خون خدمتگزاران تو را پس دهند.‏ ۱۱  نالهٔ اسیران به حضور تو برِسد!‏بر حسب عظمت بازوی خویشجان محکومانِ به مرگ را حفظ فرما!‏ ۱۲  دامن همسایگان ما را،‏ ای خداوندگار،‏هفت چندان از اهانتی که بر تو روا داشته‌اند،‏ پر کن!‏ ۱۳  آنگاه ما که قوم توو گوسفندان چراگاه توییم،‏جاودانه شکرت خواهیم گزارد،‏و نسل اندر نسل ستایش تو را بر زبان خواهیم راند.‏

پاورقی‌ها