مزمور ۴۸‏:‏۱‏-‏۱۴

سرود.‏ مزمور پسران قورَح.‏ ۴۸  خداوند،‏ بزرگ استو بسیار درخورِ ستایش؛‏در شهر خدای ما،‏در کوه مقدس خویش.‏ ۲  کوه صَهیون،‏زیبا در بلندایش،‏شادمانی تمامی جهان است.‏همچون بلندترین ارتفاعات صفون* است،‏آن شهر پادشاهِ بزرگ!‏ ۳  خدا در دژهای آن است،‏او خود را چون قلعهٔ بلند شناسانیده.‏ ۴  هان پادشاهان به هم پیوستندو با هم پیش آمدند؛‏ ۵  اما چون آن را دیدند،‏* مبهوت گشتند،‏و هراسان گریختند!‏ ۶  لرزه بر ایشان مستولی شد،‏و درد شدید همچون زنی که می‌زاید.‏ ۷  تو کشتیهای تَرشیش رابه باد شرقی در هم شکستی.‏ ۸  چنانکه شنیده بودیم،‏ به چشم خود دیدیم،‏در شهر خداوندِ لشکرها؛‏در شهر خدای ما،‏که خدا تا به ابد استوارش خواهد ساخت.‏ سِلاه ۹  خدایا،‏ در اندرون معبد تودر محبتت تأمل می‌کنیم.‏ ۱۰  ستایش تو،‏ خدایا،‏ همچون آوازهٔ نامت،‏تا به کرانهای زمین می‌رسد؛‏و دست راستت آکنده از عدالت است.‏ ۱۱  کوه صَهیون شادمان باشدو شهرهای* یهودا مسرور گردنداز داوریهای تو.‏ ۱۲  صَهیون را طواف کنید و گرداگردش گام زنید!‏بُرجهایش را بشمارید.‏ ۱۳  سنگرهایش را ملاحظه کنید،‏و در دژهایش تأمل نمایید،‏تا برای نسل آینده بازگویید!‏ ۱۴  زیرا این است خدا،‏ خدای ما،‏ تا ابدال‌آباد،‏او ما را تا به مرگ* رهبری خواهد کرد.‏

پاورقی‌ها

‏۴۸:‏۲ یا ”شمال“.‏
‏۴۸:‏۵ اشاره به حضور خداوند همچون ”دژ“،‏ در آیهٔ ۳ است.‏
‏۴۸:‏۱۱ در عبری ”دختران“.‏
‏۴۸:‏۱۴ یا:‏ ”تا ابد“.‏