مزمور ۱۴۰‏:‏۱‏-‏۱۳

برای سالار سرایندگان.‏ مزمور داوود.‏ ۱۴۰  خداوندا،‏ مرا از مردمان شریر رهایی ده،‏و از مردان خشونتکار محافظت فرما؛‏ ۲  از آنان که در دلهای خود شرارت را تدبیر می‌کنند،‏و هر روز جنگی برمی‌افروزند.‏ ۳  زبان خود را چون مار تیز می‌کنند،‏و زهر افعی زیر لبهایشان است.‏ سِلاه ۴  خداوندا،‏ مرا از دست شریران نگاه دار،‏و از مردان خشونتکار محافظت فرما،‏که برای لغزانیدن پاهایم تدبیر کرده‌اند.‏ ۵  متکبران برایم دامی نهفته‌اند؛‏بندهای تورشان را گسترده‌اند،‏و بر سر راهم تله‌ها گذاشته‌اند.‏ سِلاه ۶  خداوندا،‏ به تو می‌گویم که «تو خدای من هستی»؛‏ای خداوند،‏ به فریاد التماسم گوش فرا ده.‏ ۷  ای یهوه،‏ خداوندگار من،‏ که قوّتِ نجات من هستی،‏تو سر مرا در روز جنگ محفوظ داشتی.‏ ۸  خداوندا،‏ آرزوهای شریران را برآورده مساز؛‏مگذار در نقشه‌های شریرانهٔ خود کامیاب شوند،‏مبادا سرافراز گردند.‏ سِلاه ۹  و اما سرهای آنان که مرا احاطه‌کرده‌اند،‏به خباثت لبهایشان پوشیده شود.‏ ۱۰  اخگرهای سوزان بر ایشان فرو افتد؛‏در آتش افکنده شوند،‏و در گودالهای پر از لجن بیفتند،‏و هرگز برنخیزند!‏ ۱۱  مگذار مرد بدگو در زمین استوار گردد،‏باشد که بلا به‌سرعت مرد خشونتکار را صید کند.‏ ۱۲  می‌دانم که خداوند ستمدیدگان را دادرسی خواهد کرد،‏و عدالت را برای نیازمندان به اجرا در خواهد آورد.‏ ۱۳  هر آینه پارسایان نام تو را خواهند ستود،‏و صالحان در حضور تو ساکن خواهند شد.‏

پاورقی‌ها