مزمور ۱۳۹‏:‏۱‏-‏۲۴

برای سالار سرایندگان.‏ مزمور داوود.‏ ۱۳۹  خداوندا،‏ تو مرا آزموده و شناخته‌ای.‏ ۲  تو از نشستن و برخاستنم آگاهی،‏و اندیشه‌هایم را از دور می‌دانی.‏ ۳  تو راه رفتن و آرمیدنم را سنجیده‌ای،‏و با همهٔ راههایم آشنایی.‏ ۴  حتی پیش از آنکه سخنی بر زبانم آیدتو،‏ ای خداوند،‏ به تمامی از آن آگاهی.‏ ۵  از پیش و از پس احاطه‌ام کرده‌ای،‏و دست خویش را بر من نهاده‌ای.‏ ۶  چنین دانشی برایم بس شگفت‌انگیز است،‏و چنان والا که بدان نتوانم رسید.‏ ۷  از روح تو کجا بروم؟‏از حضور تو کجا بگریزم؟‏ ۸  اگر به آسمان فرا روم،‏ تو آنجایی،‏و اگر در هاویه بستر بگسترم،‏ تو آنجا نیز هستی!‏ ۹  اگر بر بالهای سحر پرواز کنم،‏و در دوردست‌ترین کرانهای دریا قرار گزینم،‏ ۱۰  حتی آنجا نیز دست تو مرا راهنما خواهد بود،‏و دست راستت مرا خواهد گرفت.‏ ۱۱  اگر گویم:‏ «بی‌گمان تاریکی مرا پنهان خواهد کرد،‏و نورِ گرداگردم به شب بدل خواهد شد»،‏ ۱۲  اما حتی تاریکی نیز نزد تو تاریک نیست،‏بلکه شب همچون روزْ روشن است؛‏چراکه تاریکی و روشنایی نزد تو یکسان است.‏ ۱۳  زیرا باطن مرا تو آفریدی؛‏تو مرا در رَحِم مادرم در هم تنیدی.‏ ۱۴  تو را سپاس می‌گویم،‏ زیرا عجیب و مَهیب ساخته شده‌ام؛‏اعمال تو شگفت‌انگیزند،‏جان من این را نیک می‌داند.‏ ۱۵  استخوانبندی‌ام از تو پنهان نبود،‏چون در نهان ساخته می‌شدم.‏آنگاه که در ژرفای زمین تنیده می‌شدم،‏ ۱۶  دیدگانت کالبد شکل ناگرفتهٔ مرا می‌دید.‏همهٔ روزهایی که برایم رقم زده شددر کتاب تو ثبت گردید،‏پیش از آنکه هیچ‌یک هنوز پدید آمده باشد.‏ ۱۷  خدایا،‏ اندیشه‌های تو برایم* چه ارجمند است!‏جملهٔ آنها چه عظیم است!‏ ۱۸  اگر بخواهم آنها را برشمارم،‏از دانه‌های شن فزونتر است.‏وقتی که بیدار می‌شوم،‏هنوز با توام.‏ ۱۹  خدایا،‏ کاش که شریران را می‌کشتی!‏ای مردمان خون‌ریز،‏ از من دور شوید!‏ ۲۰  اینان به نیت بد از تو سخن می‌گویند؛‏دشمنانت نام تو را به باطل می‌برند.‏ ۲۱  خداوندا،‏ آیا از آنان که از تو نفرت دارند،‏ متنفر نیستم،‏و از آنان که علیه تو برمی‌خیزند،‏ کراهت ندارم؟‏ ۲۲  آری،‏ با نفرت کامل از آنان متنفرم،‏و ایشان را دشمن خویش می‌شمارم.‏ ۲۳  خدایا مرا بیازما و دلم را بشناس؛‏مرا امتحان کن و دغدغه‌هایم را بدان.‏ ۲۴  ببین که آیا در من راه اندوهبار هست،‏و به راه جاودانی* هدایتم فرما.‏

پاورقی‌ها

‏۱۳۹:‏۱۷ یا:‏ ”دربارهٔ من“.‏
‏۱۳۹:‏۲۴ یا:‏ ”راه قدیمی“؛‏ رجوع کنید به اِرمیا ۶:‏۱۶‏.‏