لاویان ۶‏:‏۱‏-‏۳۰

۶  خداوند موسی را خطاب کرده،‏ گفت:‏ ۲  ‏«اگر کسی گناه کند و به خداوند خیانت ورزیده،‏ در مورد امانت یا وثیقه یا آنچه دزدیده است همسایهٔ خود را بفریبد،‏ یا مال همسایهٔ خویش را غصب کند،‏ ۳  یا چیز گمشده‌ای را بیابد و دربارهٔ آن دروغ گفته،‏ سوگند دروغ یاد کند،‏ یا مرتکب هر کار دیگری شود که آدمی با انجام آن گناه می‌کند،‏ ۴  از آنجا که گناه ورزیده و تقصیرکار گشته است،‏ باید آنچه را دزدیده یا غصب کرده،‏ یا امانتی را که به او سپرده شده یا چیز گمشده‌ای را که یافته است،‏ باز پس دهد.‏ ۵  همچنین هر چیزی را که درباره‌اش سوگند دروغ یاد کرده است،‏ باید به‌طور کامل باز پس دهد و یک پنجم نیز بر آن افزوده،‏ آن را در روزی که جرمش مُحرز گردد به صاحب مال بازگرداند.‏ ۶  او باید به عنوان قربانیِ جبران خود،‏ بر حسب برآوردِ انجام شده قوچی بی‌عیب از گله به عنوان قربانی جبران نزد کاهن آورده،‏ به حضور خداوند تقدیم کند.‏ ۷  آنگاه کاهن در حضور خداوند برایش کفّاره به جا خواهد آورد،‏ و او در خصوص هرآنچه کرده و با انجامش تقصیرکار شده است،‏ آمرزیده خواهد شد.‏»‏ قانون قربانی تمام‌سوز ۸  خداوند موسی را خطاب کرده،‏ گفت:‏ ۹  ‏«به هارون و پسرانش فرمان داده،‏ بگو:‏ این است قانون قربانی تمام‌سوز:‏ قربانی تمام‌سوز باید تمامی شب تا صبح بر آتشدان مذبح باشد،‏ و آتش مذبح بر آن افروخته بماند.‏ ۱۰  و کاهن جامهٔ کتان خود را بپوشد و زیرجامهٔ کتان خویش را بر تن کند،‏ و سپس خاکستری را که از آتش قربانی تمام‌سوز بر مذبح به جا مانده است،‏ برگیرد و آن را در کنار مذبح بگذارد.‏ ۱۱  آنگاه جامه از تن به درآورده،‏ جامه‌ای دیگر بپوشد و خاکستر را بیرون از اردوگاه به محلی طاهر ببرد.‏ ۱۲  آتشِ روی مذبح باید بر آن افروخته بماند و خاموش نشود.‏ کاهن هر صبحگاه هیزم بر آن بسوزاند و قربانی تمام‌سوز را بر آن بچیند،‏ و چربی قربانی رفاقت را بر آن بسوزاند.‏ ۱۳  آتش باید پیوسته بر مذبح افروخته بماند،‏ و خاموش نشود.‏ قانون هدیهٔ آردی ۱۴  ‏«این است قانون هدیهٔ آردی:‏ پسران هارون آن را در برابر مذبح به حضور خداوند بیاورند.‏ ۱۵  سپس کاهن از آرد مرغوبِ هدیهٔ آردی و روغن آن و نیز تمام کُندری که روی هدیه آردی است یک مشت برگیرد،‏ و به عنوان یادگاری بر مذبح بسوزاند.‏ این است رایحه‌ای خوشایند برای خداوند.‏ ۱۶  بقیهٔ آن را هارون و پسرانش بخورند.‏ بی‌خمیرمایه و در مکانی مقدس خورده شود.‏ آن را در صحن خیمهٔ ملاقات بخورند.‏ ۱۷  هدیهٔ آردی با خمیرمایه پخته نشود.‏ من آن را به عنوان سهم ایشان از هدایای اختصاصی خویش داده‌ام.‏ این همچون قربانی گناه و قربانی جبران،‏ بسیار مقدس است.‏ ۱۸  همهٔ اولاد مذکر از نسل هارون می‌توانند از هدایای اختصاصی خداوند بخورند.‏ این برای شما فریضه‌ای است ابدی در همهٔ نسلهایتان.‏ هر که آنها را لمس کند،‏ مقدس خواهد بود.‏*‏»‏ ۱۹  سپس خداوند موسی را خطاب کرده،‏ گفت:‏ ۲۰  ‏«این است هدیه‌ای که هارون و پسرانش باید در روز مسح او به خداوند تقدیم کنند:‏ یک‌دهم ایفَه* آرد مرغوب به عنوان هدیهٔ آردی دائمی،‏ نیمی از آن در صبح و نیم دیگر در شام.‏ ۲۱  این هدیه باید بر ساج و با روغن تهیه شود.‏ چون آمیخته شد،‏ آن را بیاور و پاره‌های برشته شدهٔ هدیهٔ آردی را به عنوان رایحه‌ای خوشایند به خداوند تقدیم کن.‏ ۲۲  از پسران هارون،‏ آن کاهن که مسح شده است تا جانشین او شود این هدیه را به خداوند تقدیم کند.‏ این است فریضه‌ای ابدی.‏ تمام این هدیه باید سوزانده شود.‏ ۲۳  هر هدیهٔ آردی کاهن باید به تمامی سوزانده شود.‏ آن را نباید خورد.‏»‏ قانون قربانی گناه ۲۴  خداوند موسی را خطاب کرده،‏ گفت:‏ ۲۵  ‏«به هارون و پسرانش بگو:‏ این است قانون قربانی گناه:‏ در جایی که قربانی تمام‌سوز ذبح می‌شود،‏ قربانی گناه نیز باید در حضور خداوند ذبح شود؛‏ این قربانی بسیار مقدس است.‏ ۲۶  کاهنی که آن را به جهت گناه تقدیم می‌کند،‏ آن را بخورد.‏ این قربانی در مکانی مقدس،‏ یعنی در صحن خیمهٔ ملاقات خورده شود.‏ ۲۷  هر که گوشت آن را لمس کند مقدس خواهد بود.‏ هرگاه خون آن بر جامه‌ای پاشیده شود،‏ آنچه را که خون بر آن پاشیده شده است در مکانی مقدس بشوی.‏ ۲۸  ظرف سفالینی که گوشت قربانی در آن پخته شده،‏ شکسته شود؛‏ اما اگر در دیگ برنجین پخته شده،‏ دیگ به‌طور کامل پاک و به آب شسته شود.‏ ۲۹  هر ذکوری از کاهنان می‌تواند از آن بخورد؛‏ این قربانی بسیار مقدس است.‏ ۳۰  اما هیچ قربانی گناه را که خون آن برای کفّاره کردن در قُدس به خیمهٔ ملاقات آورده می‌شود نباید خورد،‏ بلکه به آتش سوزانده شود.‏

پاورقی‌ها

‏۶:‏۱۸ یا:‏ «هر چه آنها را لمس کند،‏ مقدس خواهد شد»؛‏ همچنین در آیهٔ ۲۷.‏
‏۶:‏۲۰ یک ”ایفَه“ تقریباً معادل ۲۲ لیتر است.‏