لاویان ۲۴‏:‏۱‏-‏۲۳

۲۴  خداوند موسی را خطاب کرده،‏ گفت:‏ ۲  ‏«بنی‌اسرائیل را فرمان بده که برای چراغ،‏ روغن خالص از زیتونِ فشُرده نزد تو بیاورند تا چراغ پیوسته روشن بماند.‏ ۳  هارون چراغ را بیرونِ حجابِ صندوقِ شهادت در خیمهٔ ملاقات،‏ از شامگاه تا بامداد پیوسته در حضور خداوند بیاراید.‏ این است فریضهٔ ابدی در همهٔ نسلهایتان.‏ ۴  او باید چراغهای چراغدانِ طلای ناب را پیوسته در حضور خداوند بیاراید.‏ نان مقدس ۵  ‏«آرد مرغوب برگیر و دوازده قرص نان از آن بپز؛‏ برای هر قرص،‏ دو دهم ایفَه* آرد باشد.‏ ۶  آنها را در دو ردیف شش‌تایی بر میز طلای ناب به حضور خداوند قرار بده.‏ ۷  بر هر ردیف،‏ کُندرِ ناب بگذار،‏ تا به همراهِ نان،‏ به عنوان یادگاری و هدیهٔ اختصاصی به خداوند تقدیم شود.‏ ۸  هارون باید آن را هر روز شَبّات،‏ پیوسته در حضور خداوند بچیند؛‏ این عهدی ابدی از جانبِ بنی‌اسرائیل است،‏ ۹  و از آنِ هارون و پسرانش خواهد بود تا آن را در مکانی مقدس بخورند،‏ زیرا از میان هدایای اختصاصی خداوند،‏ برای او بسیار مقدس خواهد بود؛‏ این است فریضه‌ای ابدی.‏»‏ مجازات کفر ۱۰  روزی پسر زنی اسرائیلی که پدرش مصری بود،‏ به میان بنی‌اسرائیل بیرون رفت،‏ و میان پسرِ زنِ اسرائیلی و مردی اسرائیلی نزاعی در اردوگاه درگرفت.‏ ۱۱  پسری که مادرش اسرائیلی بود ناسزاگویان،‏ نام مقدس* را کفر گفت؛‏ پس او را نزد موسی آوردند.‏ مادر او شِلومیت نام داشت،‏ دخترِ دِبْری از قبیلهٔ دان.‏ ۱۲  پس او را در حبس گذاشتند،‏ تا کلام خداوند بر آنان معلوم گردد.‏ ۱۳  آنگاه خداوند موسی را خطاب کرده،‏ گفت:‏ ۱۴  ‏«آن کس را که ناسزا گفته است از اردوگاه بیرون ببر،‏ و همهٔ کسانی که شنیدند بر سر وی دست بگذارند،‏ و تمام جماعت او را سنگسار کنند.‏ ۱۵  بنی‌اسرائیل را خطاب کرده،‏ بگو:‏ هر که خدای خود را ناسزا گوید،‏ باید متحمل گناه خود شود.‏ ۱۶  هر که نام خداوند را کفر گوید باید حتماً کشته شود؛‏ تمام جماعت باید او را سنگسار کنند.‏ هرگاه کسی نام مقدس را کفر گوید باید کشته شود،‏ خواه غریب و خواه بومی.‏ ۱۷  ‏«هر که جانِ انسانی را بگیرد،‏ باید حتماً کشته شود.‏ ۱۸  هر که جان چارپایی را بگیرد،‏ باید عوض دهد:‏ جان در عوض جان.‏ ۱۹  اگر کسی به همسایهٔ خود آسیب رسانَد،‏ با وی همان شود که خود کرده است:‏ ۲۰  شکستگی به عوض شکستگی،‏ چشم به عوض چشم،‏ دندان به عوض دندان؛‏ به همان‌گونه که به آن شخص آسیب رسانیده است،‏ باید به او رسانیده شود.‏ ۲۱  هر که چارپایی را بکشد باید برای آن عوض دهد،‏ و هر که انسانی را بکشد باید کشته شود.‏ ۲۲  برای غریب و بومی،‏ شما را یک قانون باشد،‏ زیرا من یهوه خدای شما هستم.‏»‏ ۲۳  آنگاه موسی با بنی‌اسرائیل سخن گفت،‏ و آنان شخصی را که ناسزا گفته بود از اردوگاه بیرون برده،‏ به سنگ سنگسار کردند.‏ پس بنی‌اسرائیل چنانکه خداوند به موسی فرمان داده بود،‏ عمل نمودند.‏

پاورقی‌ها

‏۲۴:‏۵ یک ”ایفَه“ تقریباً معادل ۲۲ لیتر است.‏
‏۲۴:‏۱۱ در اصل عبری،‏ واژهٔ ”مقدس“ نیامده است؛‏ همچنین در آیهٔ ۱۶.‏