عبرانیان ۹‏:‏۱‏-‏۲۸

۹  عهد نخست،‏ قوانینی برای عبادت داشت و نیز از محرابگاهی زمینی برخوردار بود.‏ ۲  خیمه‌ای بر پا شده بود که در اتاق نخست* آن،‏ چراغدان،‏ میز،‏ و نان حضور قرار داشت؛‏ این مکان ’قُدس‘ خوانده می‌شد.‏ ۳  پشت پردهٔ دوّم نیز اتاقی بود که ’قُدس‌الاقداس‘ نام داشت؛‏ ۴  در این اتاق،‏ مذبح زرّینِ بخور و صندوق عهد قرار داشت که با طلا پوشانیده شده بود.‏ در این صندوق،‏ ظرفِ زرّینِ ’مَنّا‘،‏ عصای هارون که شکوفه آورده بود،‏ و الواح سنگی عهد قرار داده شده بود.‏ ۵  بر بالای صندوق،‏ کروبیانِ ’جلال‘‏* بر جایگاه کفّاره* سایه‌گستر بودند.‏ اکنون جای آن نیست که به شرح جزئیات بپردازیم.‏ ۶  پس از آنکه همه چیز بدین صورت نظام یافت،‏ کاهنان مرتب به اتاق نخست داخل می‌شدند تا خدمت خود را به انجام رسانند.‏ ۷  امّا تنها کاهن اعظم به اتاق دوّم داخل می‌شد،‏ آن هم تنها سالی یک بار،‏ و همیشه نیز خون به همراه داشت تا برای خود و برای گناهانی که قوم ناآگاهانه کرده بودند،‏ تقدیم کند.‏ ۸  روح‌القدس بدین‌گونه نشان می‌دهد که تا زمانی که اتاق* نخست برقرار است،‏ راه ورود به مکان اقدس هنوز ظاهر نشده است.‏ ۹  این نِمادی است از زمان حاضر که در آن،‏ هدایا و قربانیهایی تقدیم می‌شود که قادر نیست وجدان عبادت‌کننده را کاملاً پاک سازد،‏ ۱۰  بلکه تنها به کارِ خوردن و نوشیدن و انجام آداب مختلف شستشوی آیینی می‌آید.‏ اینها تنها تشریفاتی است ظاهری که تا فرا رسیدن زمان اصلاحِ امور ابلاغ شده بود.‏ خون مسیح ۱۱  امّا چون مسیح در مقام کاهن اعظمِ آن امورِ نیکو ظاهر گشت که هم‌اکنون واقع شده‌اند،‏ به خیمه‌ای بزرگتر و کاملتر داخل شد که به دست انسان ساخته نشده است و به دیگر سخن،‏ به این خلقت تعلّق ندارد.‏ ۱۲  و به خون بزها و گوساله‌ها داخل نشد،‏ بلکه یک بار برای همیشه به خون خود به قُدس‌الاقداس داخل شد و رهایی* ابدی را حاصل کرد.‏ ۱۳  زیرا اگر خون بزها و گاوها و پاشیدن خاکسترِ گوساله بر آنان که به لحاظ آیینی ناپاکند،‏ ایشان را تقدیس می‌کند تا به ظاهر پاک باشند،‏ ۱۴  چقدر بیشتر،‏ خون مسیح که به واسطهٔ آن روح جاودانی،‏ خویشتن را بی‌عیب به خدا تقدیم کرد،‏ وجدان ما را از اعمال منتهی به مرگ* پاک خواهد ساخت تا بتوانیم خدای زنده را خدمت کنیم!‏ ۱۵  از همین رو،‏ مسیح واسطهٔ عهدی است جدید،‏ تا فراخواندگان بتوانند میراث جاودانی موعود را دریافت کنند.‏ زیرا اکنون مرگی رخ داده که آنان را از گناهانی که در متن عهد نخست واقع شد،‏ رهایی می‌بخشد.‏ ۱۶  زیرا در هر عهدی،‏* لازم است مرگِ عاملی که عهد را رسمیت می‌بخشد* به میان آید،‏ ۱۷  زیرا هر عهدی تنها بر اساس چنین مرگی ارزش قانونی می‌یابد؛‏ چون تا زمانی که عاملِ رسمیت بخشنده به عهد زنده است،‏ آن عهد اعتباری ندارد.‏ ۱۸  از همین رو،‏ حتی عهد نخست نیز بدون خون،‏ قابل اجرا نبود.‏ ۱۹  آن هنگام که موسی هر یک از احکام شریعت را به تمامی قوم اعلام کرد،‏ خون گوساله‌ها را گرفته،‏ همراه با آب و پشم قرمز و شاخه‌های زوفا،‏ بر طومار و همهٔ قوم پاشید ۲۰  و گفت:‏ «این است خون عهدی که خدا شما را به نگاه داشتنش حکم فرموده است.‏» ۲۱  همچنین آن خون را بر خیمه و بر هرآنچه در آیینهای آن به کار می‌رفت،‏ پاشید.‏ ۲۲  در حقیقت،‏ بنا بر شریعت،‏ تقریباً همه چیز به وسیلهٔ خون پاک می‌شود و بدون ریختن خون،‏ آمرزشی نیست.‏ ۲۳  پس می‌بایست شبیه چیزهای آسمانی با این قربانیها پاک شود،‏ امّا اصل آنها با قربانیهایی بهتر از اینها.‏ ۲۴  زیرا مسیح به محرابگاهی داخل نشد که ساختهٔ دست بشر و تنها شبیه محرابگاه حقیقی باشد،‏ بلکه به خودِ آسمان داخل شد تا اکنون به نمایندگی از ما در حضور خدا ظاهر شود.‏ ۲۵  و نیز به آنجا داخل نشد تا خویشتن را بارها چون قربانی تقدیم کند،‏ همانند کاهن اعظم که هر ساله به قُدس‌الاقداس داخل می‌شود،‏ آن هم با خونی که خون خودش نیست.‏ ۲۶  زیرا در این صورت،‏ مسیح می‌بایست از زمان آفرینش جهان،‏ بارها رنج کشیده باشد.‏ امّا او اکنون یک بار برای همیشه در نقطهٔ اوج تمامی اعصار* ظاهر شد تا با قربانی خود،‏ گناه را از میان بردارد.‏ ۲۷  همان‌گونه که برای انسان یک بار مردن و پس از آن داوری مقرر است،‏ ۲۸  مسیح نیز پس از آنکه یک بار قربانی شد تا گناهان بسیاری را بر دوش کِشد،‏ دیگر بار ظاهر خواهد شد،‏ نه برای رفع گناه،‏ بلکه تا آنان را که مشتاقانه چشم به راه اویند،‏ نجات بخشد.‏

پاورقی‌ها

‏۹:‏۲ یا:‏ ”اتاق بیرونی“.‏
‏۹:‏۵ منظور حضور پر جلال خدا است.‏
‏۹:‏۵ یا:‏ ”تخت رحمت“.‏
‏۹:‏۸ یا ”خیمه“.‏
‏۹:‏۱۲ اصل یونانی این واژه در بسیاری مواقع حاوی مفهوم رهانیدن بردگان اسیر با پرداخت بها است؛‏ همچنین در آیهٔ ۱۵.‏
‏۹:‏۱۴ یا:‏ ”از مراسم بیهوده“.‏
‏۹:‏۱۶ یا ”وصیتی“؛‏ همچنین در آیهٔ ۱۷.‏
‏۹:‏۱۶ یا:‏ ”مرگ وصیت‌کننده“؛‏ همچنین در آیهٔ ۱۷.‏
‏۹:‏۲۶ یا:‏ ”در پایان تمامی اعصار“.‏