عبرانیان ۱۲‏:‏۱‏-‏۲۹

۱۲  پس چون چنین ابری عظیم از شاهدان را گرداگرد خود داریم،‏ بیایید هر بارِ اضافی و هر گناه را که آسان به دست و پای ما می‌پیچد،‏ از خود دور کنیم و با استقامت در مسابقه‌ای که برای ما مقرر شده است،‏ بدویم.‏ ۲  و چشمان خود را بر قهرمان و مظهر کامل ایمان* یعنی عیسی بدوزیم که به‌خاطر آن خوشی که پیشِ رو داشت،‏ صلیب را تحمل کرد و ننگ آن را ناچیز شمرد و اکنون بر جانب راست تخت خدا نشسته است.‏ ۳  به او بیندیشید که چنان مخالفتی را از سوی گناهکاران تحمل کرد،‏ تا خسته و دلسرد نشوید.‏ ۴  هنوز در نبرد خود با گناه تا پای جان ایستادگی نکرده‌اید ۵  و آن سخن تشویق‌آمیز را از یاد برده‌اید که شما را پسران خطاب کرده،‏ می‌گوید:‏ ‏«ای پسرم،‏ تأدیب خداوند را خوار مشمار،‏و چون توبیخت کند،‏ دلسرد مشو.‏ ۶  زیرا خداوند آنان را که دوست می‌دارد،‏ تأدیب می‌کند،‏و هر فرزند خود را که می‌پذیرد،‏ تنبیه می‌نماید.‏»‏ ۷  سختیها را به منزلهٔ تأدیب تحمل کنید؛‏ خدا با شما همچون پسران رفتار می‌کند.‏ زیرا کدام پسر است که پدرش او را تأدیب نکند؟‏ ۸  اگر شما تأدیب نشده‌اید،‏ در حالی که همه از آن سهمی داشته‌اند،‏ پس حرامزاده‌اید،‏ نه فرزندان حقیقی.‏ ۹  به‌علاوه،‏ همهٔ ما پدران زمینی داشته‌ایم که تأدیبمان می‌کردند،‏ و ما به آنها احترام می‌گذاشتیم.‏ حال،‏ چقدر بیشتر باید پدر روحهایمان را اطاعت کنیم تا حیات داشته باشیم.‏ ۱۰  پدران ما کوتاه‌زمانی بنا بر صلاحدید خود،‏ ما را تأدیب کردند.‏ امّا خدا برای خیریت خودمان ما را تأدیب می‌کند تا در قدّوسیت او سهیم شویم.‏ ۱۱  هیچ تأدیبی در حین انجام شدن،‏ خوشایند نیست،‏ بلکه دردناک است.‏ امّا بعد برای کسانی که به وسیلهٔ آن تربیت شده‌اند،‏ میوهٔ آرامش و پارسایی به بار می‌آورد.‏ ۱۲  پس دستهای سست و زانوان لرزان خود را قوی سازید!‏ ۱۳  برای پاهای خود راههای هموار بسازید،‏ تا پای لنگ بیشتر صدمه نبیند،‏ بلکه شفا یابد.‏ هشدار در مورد بازگشت به گناه ۱۴  سخت بکوشید که با همهٔ مردم در صلح و صفا به سر برید و مقدّس باشید،‏ زیرا بدون قدّوسیت هیچ‌کس خداوند را نخواهد دید.‏ ۱۵  مواظب باشید کسی از فیض خدا محروم نشود،‏ و هیچ ریشهٔ تلخی نمو نکند،‏ مبادا موجب ناآرامی شود و بسیاری را آلوده کند.‏ ۱۶  هوشیار باشید که هیچ‌یک از شما فاسد* یا همچون عیسو دنیوی نشود که به‌خاطر کاسه‌ای آش،‏ حقِ پسر ارشد بودن خود را فروخت.‏ ۱۷  و چنانکه می‌دانید،‏ بعد که خواهان به میراث بردن آن برکت بود،‏ مقبول واقع نشد.‏ و هرچند با زاری در پی آن بود،‏ جای توبه پیدا نکرد.‏ ۱۸  زیرا به کوهی نزدیک نیامده‌اید که بتوان لمس کرد،‏ کوهی که مشتعل به آتش باشد؛‏ و نه به تاریکی و تیرگی و باد شدید؛‏ ۱۹  و نه به نفیر شیپور و یا به آواز کلامی که شنوندگان التماس کردند دیگر با ایشان سخن نگوید.‏ ۲۰  زیرا تحمّل آن فرمان را نداشتند که می‌گفت،‏ «حتی اگر حیوانی کوه را لمس کند،‏ می‌باید سنگسار شود.‏» ۲۱  آن منظره چنان هراسناک بود که موسی گفت:‏ «از ترس به خود می‌لرزم.‏»‏ ۲۲  بلکه به کوه صَهیون نزدیک آمده‌اید،‏ به اورشلیم آسمانی که شهر خدای زنده است.‏ به جمع شادمانهٔ هزاران هزار فرشته آمده‌اید،‏ ۲۳  به کلیسای نخست‌زادگانی که نامهایشان در آسمان نوشته شده است.‏ به خدا نزدیک شده‌اید،‏ به خدایی که داور همهٔ آدمیان است،‏ و به روحهای پارسایانی که کامل شده‌اند،‏ ۲۴  و به عیسی که واسطهٔ عهدی جدید است،‏ و به خونِ پاشیده‌ای که نیکوتر از خون هابیل سخن می‌گوید.‏ ۲۵  به‌هوش باشید که از گوش فرا دادن به آن که سخن می‌گوید،‏ سر باز مزنید.‏ اگر آنان که به آن که بر زمین بدیشان هشدار داده بود گوش فرا ندادند،‏ راه گریزی نیافتند،‏ پس ما چه راه گریزی خواهیم داشت اگر از گوش فرا دادن به آن که از آسمان به ما هشدار می‌دهد،‏ سر باز زنیم.‏ ۲۶  در آن زمان،‏ صدای او زمین را به لرزه درآورد،‏ امّا اکنون وعده داده است که «یک بار دیگر نه تنها زمین بلکه آسمان را نیز به لرزه در خواهم آورد.‏» ۲۷  عبارتِ ’یک بار دیگر‘ به از میان برداشته شدنِ* چیزهایی اشاره دارد که به لرزه درمی‌آیند -‏ یعنی چیزهای آفریده شده -‏ تا آنچه تزلزل‌ناپذیر است،‏ باقی بماند.‏ ۲۸  پس چون پادشاهی‌ای را می‌یابیم که تزلزل‌ناپذیر است،‏ بیایید شکرگزار باشیم و خدا را با ترس و هیبت عبادتی پسندیده نماییم،‏ ۲۹  زیرا «خدای ما آتش سوزاننده است.‏»‏

پاورقی‌ها

‏۱۲:‏۲ یا:‏ ”بر بانی و کامل‌کنندهٔ ایمان“.‏
‏۱۲:‏۱۶ یا ”مرتد“.‏
‏۱۲:‏۲۷ یا:‏ ”به تبدیل“.‏