زَکَریا ۸‏:‏۱‏-‏۲۳

۸  کلام خداوند لشکرها نازل شده،‏ گفت:‏ ۲  ‏«خداوند لشکرها چنین می‌فرماید:‏ برای صَهیون غیرتی بس عظیم دارم،‏ و با خشمی عظیم برایش غیورم.‏ ۳  خداوند چنین می‌گوید:‏ به صَهیون بازمی‌گردم و در میان اورشلیم ساکن خواهم شد.‏ اورشلیم ’شهر امین‘،‏ و کوهِ خداوند لشکرها ’کوه مقدس‘ نام خواهد گرفت.‏ ۴  خداوند لشکرها چنین می‌فرماید:‏ مردان و زنان سالخورده بار دیگر در کوچه‌های اورشلیم خواهند نشست و هر یک به سبب عمر طولانی،‏ عصا به دست خواهند داشت.‏ ۵  و کوچه‌های شهر آکنده از پسران و دخترانی خواهد بود که در کوچه‌هایش به بازی مشغولند.‏ ۶  خداوند لشکرها چنین می‌گوید:‏ اگرچه در آن ایام این امر در نظر باقیماندگان این قوم شگفت بنماید،‏ آیا در نظر من نیز شگفت خواهد بود؟‏ این است فرمودهٔ خداوند لشکرها.‏ ۷  خداوند لشکرها می‌فرماید:‏ اینک من قوم خویش را از ممالک شرقی و غربی نجات خواهم بخشید،‏ ۸  و آنان را خواهم آورد تا در اورشلیم ساکن شوند.‏ ایشان قوم من خواهند بود و من در امانت و عدالت خدای ایشان خواهم بود.‏»‏ ۹  خداوند لشکرها چنین می‌فرماید:‏ «دستهای شما قوی شود،‏ ای کسانی که در این روزها این سخنان را از دهان انبیا می‌شنوید،‏ انبیایی که چون پیِ خانهٔ خداوند لشکرها به جهت بنای معبد نهاده می‌شد،‏ حضور داشتند.‏ ۱۰  زیرا پیش از آن ایام،‏ انسان یا حیوان را هیچ مزدی نبود،‏ و نه امنیت از دشمن برای کسانی که خروج و دخول می‌کردند،‏ زیرا من هر کس را بر ضد همسایه‌اش برانگیخته بودم.‏ ۱۱  اما،‏ خداوند لشکرها می‌فرماید،‏ اکنون دیگر با باقیماندگان این قوم همچون گذشته عمل نخواهم کرد.‏ ۱۲  زیرا بذر به فراوانی خواهد رویید،‏ تاک میوهٔ خود را خواهد داد،‏ زمین محصول خود را خواهد آورد و آسمان شبنم خویش را ارزانی خواهد داشت.‏ آری،‏ من باقیماندگان این قوم را وارث تمامی این چیزها خواهم ساخت.‏ ۱۳  و واقع خواهد شد،‏ ای خاندان یهودا و ای خاندان اسرائیل،‏ که چنانکه شما در میان قومها لعنت به شمار می‌آمدید،‏ به همان‌گونه شما را نجات خواهم داد تا برکت باشید.‏ پس ترسان مباشید،‏ بلکه دستان شما قوی شود.‏»‏ ۱۴  زیرا خداوند لشکرها چنین می‌فرماید:‏ «آنگاه که پدران شما خشم مرا برانگیختند،‏ قصد کردم بر شما بلا نازل کنم؛‏ و خداوند لشکرها می‌گوید که از این کار چشم نپوشیدم.‏ ۱۵  به همین‌گونه در این ایام بار دیگر قصد کرده‌ام تا به اورشلیم و خاندان یهودا احسان کنم؛‏ پس ترسان مباشید!‏ ۱۶  این است آنچه باید انجام دهید:‏ هر یک با همسایهٔ خود سخن به راستی گویید؛‏ در محکمه‌های* خویش به حق و در جهت برقراری صلح و صفا داوری کنید؛‏ ۱۷  هیچ‌یک در دل خویش در حق دیگری بد میندیشید،‏ و قسم دروغ را دوست مدارید.‏ زیرا خداوند می‌فرماید:‏ از همهٔ اینها متنفرم.‏»‏ ۱۸  و کلام خداوند لشکرها بر من نازل شده،‏ گفت:‏ ۱۹  ‏«خداوند لشکرها چنین می‌فرماید:‏ روزهٔ ماه چهارم و روزهٔ ماه پنجم و روزهٔ ماه هفتم و روزهٔ ماه دهم برای خاندان یهودا به شادمانی و سرور و اعیاد خوش بدل خواهد شد.‏ پس راستی و صلح را دوست بدارید.‏ ۲۰  ‏«خداوند لشکرها چنین می‌فرماید:‏ بار دیگر قومها و ساکنان شهرهای بسیار خواهند آمد ۲۱  و ساکنان یک شهر به شهر دیگر رفته،‏ خواهند گفت:‏ ”بیایید برویم تا از خداوند مسئلت نماییم و خداوند لشکرها را بجوییم،‏ و من نیز خود خواهم آمد.‏“ ۲۲  آری،‏ قومهای بسیار و ملتهای نیرومند خواهند آمد تا خداوند لشکرها را در اورشلیم بجویند و از خداوند مسئلت کنند.‏ ۲۳  خداوند لشکرها چنین می‌فرماید:‏ در آن روزها،‏ ده تن از همهٔ زبانها و قومها دست به دامن یک یهودی شده،‏ خواهند گفت:‏ ”بگذارید همراه شما بیاییم،‏ زیرا شنیده‌ایم که خدا با شماست.‏“»‏

پاورقی‌ها

‏۸:‏۱۶ در عبری:‏ ”در دروازه‌های خود“ آمده است،‏ زیرا در آن زمان تمام معاملات تجاری و امور قضایی در آنجا حل و فصل می‌شد.‏