رومیان ۱۲‏:‏۱‏-‏۲۱

۱۲  پس ای برادران،‏ در پرتو رحمتهای خدا،‏ از شما استدعا می‌کنم که بدنهای خود را همچون قربانی زنده و مقدّس و پسندیدهٔ خدا تقدیم کنید که عبادت معقول* شما همین است.‏ ۲  و دیگر همشکل این عصر* مشوید،‏ بلکه با نو شدن ذهن خود دگرگون شوید.‏ آنگاه قادر به تشخیص ارادهٔ خدا خواهید بود؛‏ ارادهٔ نیکو،‏ پسندیده و کامل او.‏ ۳  زیرا به واسطهٔ فیضی که به من عطا شده است،‏ هر یک از شما را می‌گویم که خود را بیش از آنچه می‌باید،‏ مپندارید،‏ بلکه هر یک به فراخور میزان ایمانی* که خدا به شما بخشیده است،‏ واقع‌بینانه دربارهٔ خود قضاوت کنید.‏ ۴  زیرا همان‌گونه که هر یک از ما را بدنی واحد است که از اعضای بسیار تشکیل شده و کار همهٔ این اعضا یکسان نیست،‏ ۵  ما نیز که بسیاریم،‏ در مسیح یک بدن را تشکیل می‌دهیم و هر یک،‏ اعضای یکدیگریم.‏ ۶  بر حسب فیضی که به ما بخشیده شده است،‏ دارای عطایای گوناگونیم.‏ اگر عطای کسی نبوّت است،‏ آن را متناسب با ایمانش به کار گیرد.‏ ۷  اگر خدمت است،‏ خدمت کند.‏ اگر تعلیم است،‏ تعلیم دهد.‏ ۸  اگر تشویق است،‏ تشویق نماید.‏ اگر کمک به نیازمندان است،‏ با سخاوت چنین کند.‏ اگر رهبری است،‏ این کار را با جدیّت انجام دهد.‏ و اگر رحم و شفقت به دیگران است،‏ شادمانه به این کار مشغول باشد.‏ جلوه‌های گوناگون محبت ۹  محبت باید بی‌ریا باشد.‏ از بدی بیزار باشید و به آنچه نیکوست،‏ سخت بچسبید.‏ ۱۰  با محبتِ برادرانه سرسپردهٔ هم باشید.‏ در احترام گذاشتن به یکدیگر،‏ از هم پیشی بگیرید.‏ ۱۱  هیچ‌گاه غیرت شما فروکش نکند؛‏ در روحْ شعله‌ور باشید و خداوند را خدمت کنید.‏ ۱۲  در امیدْ شادمان،‏ در سختیها شکیبا و در دعا ثابت‌قدم باشید.‏ ۱۳  در رفع احتیاجات مقدسین سهیم شوید و میهمان‌نواز باشید.‏ ۱۴  برای کسانی که به شما آزار می‌رسانند،‏ برکت بطلبید؛‏ برکت بطلبید و لعن نکنید!‏ ۱۵  با کسانی که شادمانند،‏ شادی کنید،‏ و با کسانی که گریانند،‏ بگریید.‏ ۱۶  برای یکدیگر ارزش برابر قائل باشید!‏ مغرور نباشید،‏ بلکه با کسانی که از طبقات محرومند،‏ معاشرت کنید.‏* خود را برتر از دیگران مپندارید.‏ ۱۷  به هیچ‌کس به سزای بدی،‏ بدی نکنید.‏ دقّت کنید که آنچه را در نظر همگان پسندیده است،‏ به جای آورید.‏ ۱۸  اگر امکان دارد،‏ تا آنجا که به شما مربوط می‌شود،‏ با همه در صلح و صفا زندگی کنید.‏ ۱۹  ای عزیزان،‏ انتقام مگیرید،‏ بلکه آن را به غضب خدا واگذارید.‏ زیرا نوشته شده که «خداوند می‌گوید:‏ ”انتقام از آن من است؛‏ من هستم که سزا خواهم داد.‏“» ۲۰  برعکس،‏ «اگر دشمنت گرسنه است،‏ به او خوراک بده!‏ و اگر تشنه است،‏ به او آب بنوشان!‏ اگر چنین کنی،‏ اخگرهای سوزان بر سرش خواهی انباشت.‏» ۲۱  مغلوب بدی مشو،‏ بلکه بدی را با نیکویی مغلوب ساز.‏

پاورقی‌ها

‏۱۲:‏۱ یا ”روحانی“.‏
‏۱۲:‏۲ یا:‏ ”این دنیا“.‏
‏۱۲:‏۳ یا:‏ ”به فراخور آن مقیاس ایمانی“.‏
‏۱۲:‏۱۶ یا:‏ «بلکه با فروتنی به امور کوچک بپردازید».‏