داوران ۳‏:‏۱‏-‏۳۱

۳  اینانند اقوامی که خداوند باقی نهاد تا به واسطهٔ آنها اسرائیل را بیازماید،‏ یعنی تمام اسرائیلیانی را که همهٔ جنگهای کنعان را تجربه نکرده بودند.‏ ۲  این تنها از آن سبب بود که نسلهای بنی‌اسرائیل جنگ را بشناسند،‏ و تا جنگ را به آنان که پیشتر جنگ‌ناآزموده بودند،‏ تعلیم دهد.‏ ۳  این اقوام عبارتند از:‏ پنج سردار فلسطینیان،‏ تمامی کنعانیان،‏ صیدونیان،‏ و نیز حِویانی که در کوهستانهای لبنان،‏ از کوه بَعَل‌حِرمون تا لِبوحَمات* میزیستند.‏ ۴  این اقوام به جهت آزمودن اسرائیلیان بودند،‏ تا معلوم شود که آیا اسرائیل از فرمانهای خداوند که به دست موسی به پدرانشان امر فرمود،‏ اطاعت خواهند کرد یا نه.‏ ۵  پس بنی‌اسرائیل در میان کنعانیان،‏ حیتّیان،‏ اَموریان،‏ فِرِزّیان،‏ حِویان و یِبوسیان ساکن شدند،‏ ۶  و دختران ایشان را برای خود به زنی گرفتند و دختران خود را به پسران ایشان دادند،‏ و خدایان ایشان را عبادت کردند.‏ عُتنِئیل ۷  باری،‏ بنی‌اسرائیل آنچه را که در نظر خداوند بد بود به جا آوردند.‏ آنان یهوه خدای خود را از یاد بردند،‏ و بَعَلها و اَشیرَه‌ها* را عبادت کردند.‏ ۸  پس خشم خداوند بر اسرائیل افروخته شد،‏ و ایشان را به کوشان‌رِشعَتاییم،‏ پادشاه اَرام نهرین* فروخت.‏ بنی‌اسرائیل هشت سال کوشان‌رِشعَتاییم را بندگی کردند.‏ ۹  اما بنی‌اسرائیل نزد خداوند فریاد برآوردند،‏ و خداوند رهاننده‌ای برایشان برانگیخت که ایشان را نجات داد،‏ یعنی عُتنِئیل پسر قِناز،‏ برادر کوچک کالیب را.‏ ۱۰  پس روح خداوند بر عُتنِئیل آمد،‏ و او اسرائیل را داوری کرد.‏ عُتنِئیل به نبرد بیرون رفت،‏ و خداوند کوشان‌رِشعَتاییم پادشاه اَرام را به دست او تسلیم نمود.‏ و دست عُتنِئیل بر کوشان‌رِشعَتاییم چیره گشت.‏ ۱۱  پس آن سرزمین چهل سال در آرامش بود.‏ آنگاه عُتنِئیل پسر قِناز مرد.‏ ایهود ۱۲  و بنی‌اسرائیل بار دیگر آنچه را که در نظر خداوند بد بود به جا آوردند.‏ پس خداوند،‏ عِجلون پادشاه موآب را بر اسرائیل قدرت بخشید،‏ زیرا در نظر خداوند شرارت ورزیده بودند.‏ ۱۳  عِجلون،‏ عَمّونیان و عَمالیقیان را نزد خویش گرد آورد،‏ و رفته،‏ اسرائیل را شکست داد؛‏ پس ایشان شهر نخلستان* را به تصرف درآوردند.‏ ۱۴  بنی‌اسرائیل عِجلون پادشاه موآب را هجده سال بندگی کردند.‏ ۱۵  اما چون بنی‌اسرائیل نزد خداوند فریاد برآوردند،‏ او نجات‌دهنده‌ای برایشان برانگیخت،‏ یعنی ایهود پسر جیرای بِنیامینی را که مردی چپ دست بود.‏ بنی‌اسرائیل به دست او برای عِجلون پادشاه موآب خَراج فرستادند.‏ ۱۶  ایهود برای خود شمشیری دو دم به درازای یک ذِراع* ساخت و آن را زیرِ جامهٔ خویش بر ران راست خود بست.‏ ۱۷  او خَراج را به عِجلون پادشاه موآب که مردی به‌غایت فربه بود،‏ تقدیم کرد.‏ ۱۸  و چون از تقدیم خَراج فارغ شد،‏ کسانی را که خَراج را آورده بودند مرخص نمود.‏ ۱۹  اما خودش نزد بتهای* نزدیک جِلجال برگشت و گفت:‏ «ای پادشاه،‏ برایت پیغامی محرمانه دارم.‏» پادشاه فرمود:‏ «سکوت!‏» و ملازمانش جملگی از حضور او بیرون رفتند.‏ ۲۰  آنگاه ایهود نزد عِجلون که در بالاخانهٔ تابستانی خود تنها نشسته بود،‏ رفت و گفت:‏ «از جانب خدا برایت پیغامی دارم.‏» پس پادشاه از جایگاه خود برخاست.‏ ۲۱  آنگاه ایهود با دست چپ،‏ شمشیر را از ران راست خود برکشید و آن را در شکم پادشاه فرو برد،‏ ۲۲  چندان که دستهٔ شمشیر نیز با تیغهٔ آن در شکم عِجلون فرو رفت،‏ و پیه روی تیغه را پوشانید،‏ زیرا که ایهود شمشیر را از شکم او بیرون نکشید؛‏ و روده‌هایش* بیرون آمد.‏ ۲۳  آنگاه ایهود به ایوان بیرون رفته،‏ درهای بالاخانه را بر او بست و قفل کرد.‏ ۲۴  پس از رفتن او،‏ خدمتکاران آمدند و چون دیدند درهای بالاخانه قفل است،‏ با خود گفتند:‏ «به‌یقین در بالاخانهٔ تابستانی،‏ قضای حاجت می‌کند.‏» ۲۵  آنان آنقدر منتظر ماندند تا خجل شدند،‏ و چون پادشاه باز هم درهای بالاخانه را نگشود،‏ کلید گرفته درها را گشودند،‏ و اینک سرورشان مرده بر زمین افتاده بود.‏ ۲۶  در همان حال که آنها درنگ می‌کردند،‏ ایهود گریخت و از محل بتها گذشته،‏ به سِعیرَت فرار کرد.‏ ۲۷  چون بدان‌جا رسید،‏ در نواحی مرتفع اِفرایِم کَرِنا نواخت،‏ و بنی‌اسرائیل همراه او از نواحی مرتفع به زیر آمدند،‏ و او پیشاپیش آنها می‌رفت.‏ ۲۸  ایهود به ایشان گفت:‏ «از پی من بیایید،‏ زیرا خداوند دشمنانتان موآبیان را به دست شما تسلیم کرده است.‏» پس بنی‌اسرائیل از پی او به زیر آمدند،‏ و گذرگاههای اردن را در برابر موآبیان به تصرف درآورده،‏ نگذاشتند هیچ‌کس از آنها عبور کند.‏ ۲۹  و در آن وقت نزدیک به ده هزار موآبی را که همگی مردانی تنومند و دلاور بودند کشتند،‏ و هیچ‌کس جان به در نبرد.‏ ۳۰  و موآب در آن روز زیر دست اسرائیل مطیع گردید،‏ و سرزمین هشتاد سال آرامی یافت.‏ شَمجَر ۳۱  پس از ایهود،‏ شَمجَر پسر عَنات آمد که ششصد مرد فلسطینی را با چوبدست گاورانی کشت.‏ او نیز اسرائیل را نجات داد.‏

پاورقی‌ها

‏۳:‏۳ یا:‏ ”مدخلِ حَمات“.‏
‏۳:‏۷ ”اَشیرَه“ الههٔ باروری که پرستش آن با اعمال منافی عفت همراه بود؛‏ همچنین در بقیهٔ کتاب.‏
‏۳:‏۸ که در شمال غربی بین‌النهرین است.‏
‏۳:‏۱۳ منظور ”اَریحا“ است.‏
‏۳:‏۱۶ در عبری:‏ ”اِمّا“.‏ یک اِمّا تقریباً معادل ۴۵ سانتی‌متر است.‏
‏۳:‏۱۹ یا:‏ ”معادن سنگ“؛‏ همچنین در آیهٔ ۲۶.‏
‏۳:‏۲۲ یا ”مدفوعش“.‏