حِزْقیال ۴۶‏:‏۱‏-‏۲۴

۴۶  ‏«خداوندگارْ یهوه چنین می‌فرماید:‏ دروازهٔ صحن درونی که رو به جانب شرق دارد،‏ شش روزِ کاری بسته باشد،‏ اما در روز شَبّات بازگردد،‏ و در روز ماه نو نیز.‏ ۲  حاکم از بیرون از طریق ایوانِ دروازه داخل شود،‏ و نزد چارچوب دروازه بایستد.‏ کاهنان قربانیهای تمام‌سوز و قربانیهای رفاقت وی را تقدیم کنند،‏ و او بر آستانهٔ دروازه پرستش کند و سپس بیرون رود.‏ اما دروازه تا شامگاه بسته نشود.‏ ۳  مردمان این سرزمین باید روزهای شَبّات و روزهای اوّل ماه،‏ نزد مدخل آن دروازه به حضور خداوند پرستش کنند.‏ ۴  قربانی تمام‌سوزی که حاکم در روز شَبّات به حضور خداوند تقدیم می‌کند شش برهٔ بی‌عیب و یک قوچ بی‌عیب باشد.‏ ۵  و هدیهٔ آردی که با قوچ تقدیم می‌کند یک ایفَه* باشد،‏ ولی با بره‌ها هر قدر که دستش می‌رسد،‏ همراه با یک هین* روغن برای هر ایفَه.‏ ۶  روز ماه نو،‏ گاو نرینه‌ای بی‌عیب از گله،‏ و شش بره و یک قوچ که بی‌عیب باشند،‏ تقدیم کند.‏ ۷  هدیهٔ آردی‌اش،‏ یک ایفَه برای گاو و یک ایفَه برای قوچ و هر قدر که دستش می‌رسد برای بره‌ها باشد،‏ همراه با یک هین روغن برای هر ایفَه.‏ ۸  وقتی حاکم داخل می‌شود،‏ باید از طریق ایوانِ دروازه داخل شود،‏ و از همان راه نیز بیرون رود.‏ ۹  ‏«هنگامی که مردمان این سرزمین در اعیاد مقرر به حضور خداوند می‌آیند،‏ آن که از دروازهٔ شمالی برای پرستش داخل می‌شود،‏ از دروازهٔ جنوبی بیرون رود و آن که از دروازهٔ جنوبی داخل می‌شود،‏ از دروازهٔ شمالی بیرون رود.‏ هیچ‌کس نباید از راه دروازه‌ای که بدان داخل شده است،‏ بازگردد،‏ بلکه هر کس از دروازهٔ مقابل بیرون رود.‏ ۱۰  حاکم در میان ایشان باشد؛‏ آنگاه که ایشان داخل می‌شوند،‏ او نیز داخل شود،‏ و آنگاه که بیرون می‌روند،‏ او نیز بیرون رود.‏ ۱۱  ‏«در جشنها و اعیاد مقرر،‏ با هر گاو،‏ یک ایفَه هدیهٔ آردی تقدیم شود و با هر قوچ هم یک ایفَه،‏ ولی با بره‌ها هر قدر که دستش می‌رسد،‏ همراه با یک هین روغن برای هر ایفَه.‏ ۱۲  وقتی حاکم هدیهٔ اختیاری فراهم می‌آورد،‏ خواه قربانی تمام‌سوز و خواه هدایای رفاقت به عنوان هدیهٔ اختیاری به خداوند،‏ دروازه‌ای را که روی به جانب شرق دارد،‏ برای او باز کنند.‏ و او قربانی تمام‌سوز یا قربانیهای رفاقت خود را همان‌گونه تقدیم کند که در روز شَبّات تقدیم می‌کند.‏ سپس بیرون رود،‏ و چون بیرون رفت،‏ دروازه را ببندند.‏ ۱۳  ‏«هر روز،‏ برهٔ یک‌ساله‌ای بی‌عیب به جهت قربانی تمام‌سوز برای خداوند،‏ فراهم کن.‏ صبح به صبح باید آن را فراهم آوری.‏ ۱۴  همراه با آن،‏ صبح به صبح،‏ هدیهٔ آردی نیز مهیا کن،‏ یعنی یک ششمِ ایفَه آرد،‏ و یک سوّمِ هینْ روغن برای مرطوب کردن آرد به عنوان هدیهٔ آردی برای خداوند.‏ این فریضه‌ای ابدی خواهد بود.‏ ۱۵  پس،‏ صبح به صبح بره و هدیهٔ آردی و روغن را به جهت قربانی تمام‌سوزِ دائمی فراهم آور.‏ ۱۶  ‏«خداوندگارْ یهوه چنین می‌فرماید:‏ اگر حاکم هدیه‌ای به یکی از پسران خود به میراث بخشد،‏ از آنِ پسرانش خواهد بود و بر حسب وراثت،‏ مِلکِ ایشان به شمار خواهد آمد.‏ ۱۷  اما اگر از میراث خود هدیه‌ای به یکی از خادمانش ببخشد،‏ تنها تا سال آزادی از آنِ وی خواهد بود،‏ و پس از آن،‏ به حاکم باز پس داده خواهد شد.‏ میراث او تنها از آنِ پسرانش خواهد بود.‏ ۱۸  حاکم نباید با بیرون راندن قوم از مِلکشان چیزی از میراث آنها را تصاحب کند،‏ بلکه باید از ملکِ خودش به پسران خود میراث بخشد،‏ تا از قوم من هیچ‌کس از مِلکِ خویش پراکنده نشود.‏»‏ مکان طبخ هدایا ۱۹  سپس مرا از راه مدخل کنار دروازه،‏ به اتاقهای مقدس کاهنان بُرد که رو به سوی شمال داشتند،‏ و اینک در انتهای غربی آنجا مکانی بود.‏ ۲۰  آنگاه مرا گفت:‏ «این است مکانی که کاهنان قربانی جبران و قربانی گناه را می‌جوشانند و هدایای آردی را می‌پزند،‏ تا از بیرون آوردن آنها به صحن بیرونی و انتقال تقدسِ آئینی به مردم خودداری کنند.‏»‏ ۲۱  آنگاه مرا به صحن بیرونی آورده،‏ در چهار گوشهٔ صحن گردانید.‏ و اینک در هر گوشهٔ صحن،‏ صحنِ دیگری بود.‏ ۲۲  یعنی در چهار گوشهٔ صحن،‏ صحنهایی محصور بود به طول چهل ذِراع* و عرض سی ذِراع؛‏ و این چهار صحنِ واقع در گوشه‌ها به یک اندازه بودند.‏ ۲۳  دور تا دور،‏ در درونِ چهار صحن،‏ طاقچه‌هایی بود و زیر طاقچه‌ها،‏ دور تا دور،‏ مکانهایی برای طبخ.‏ ۲۴  آنگاه مرا گفت:‏ «اینها آشپزخانه هستند،‏ جایی که خادمین معبد قربانیهای قوم را می‌پزند.‏»‏

پاورقی‌ها

‏۴۶:‏۵ یک ”ایفَه“ تقریباً معادل ۲۲ لیتر است؛‏ همچنین در بقیهٔ باب.‏
‏۴۶:‏۵ یک ”هین“ تقریباً معادل ۵/‏۳ لیتر است؛‏ همچنین در بقیهٔ باب.‏
‏۴۶:‏۲۲ یک ذِراع تقریباً معادل ۴۵ سانتی‌متر است؛‏ همچنین در بقیهٔ باب.‏