حَبَقوق ۲‏:‏۱‏-‏۲۰

۲  بر دیدبانگاه خود می‌ایستم و بر حصار قرار می‌گیرم؛‏خواهم نگریست تا ببینم به من چه خواهد گفت،‏و برای شکایتم چه پاسخی خواهم یافت.‏ پاسخ خداوند  ۲  آنگاه خداوند مرا پاسخ داد:‏‏«رؤیا را بنویس و آن را بر لوحها به‌روشنی بیان دار،‏تا نداکننده با آن بدود.‏ ۳  زیرا زمان مقرر برای تحقق رؤیا هنوز نرسیده،‏ولی به سوی مقصد می‌شتابد و قاصر نخواهد آمد.‏اگرچه به طول انجامد،‏ منتظرش بمان،‏زیرا که به‌یقین خواهد آمد و تأخیر نخواهد کرد.‏ ۴  ‏«هان او را که به خویشتن می‌بالد ملاحظه کن!‏جان او در اندرونش صالح نیست؛‏اما پارسا به ایمان* خود زیست خواهد کرد.‏* ۵  شراب شخص متکبر را رسوا می‌کند؛‏او قرار و آرام ندارد.‏زیرا همچون گور آزمند است،‏و بسان مرگ،‏ سیری‌ناپذیر.‏همهٔ قومها را نزد خود جمع می‌کند،‏و همهٔ ملتها را با خود گرد می‌آورد.‏»‏ وای بر کَلدانیان شریر  ۶  آیا اینان همه بر او طعنه نخواهند زد و به تمسخر او را نخواهند گفت:‏‏«وای بر آن که بر آنچه از آنِ وی نیست می‌افزاید،‏و خویشتن را زیر بار سنگین وثیقه‌ها خم می‌سازد!‏تا به کی چنین خواهد کرد؟‏»‏ ۷  آیا طلبکارانِ تو به ناگاه بر نخواهند خاست،‏و آزاردهندگانت بیدار نخواهند شد،‏و تو برای ایشان غنیمت نخواهی بود؟‏ ۸  از آنجا که تو ملتهای بسیار را به غنیمت بردی،‏باقیماندگانِ قومها تو را به غنیمت خواهند برد؛‏زیرا خون آدمیان را ریختی،‏و بر زمین و شهر و ساکنان آن خشونت روا داشتی.‏ ۹  ‏«وای بر آن که برای خانهٔ خود حریصِ سود نامشروع باشد،‏تا آشیانهٔ خویش را بر بلندی قرار دهدو از چنگ بلا در امان مانَد!‏ ۱۰  تو با منقطع ساختن قومهای بسیاررسوایی برای خانهٔ خویش تدبیر کرده،‏و بر جان خویشتن گناه ورزیده‌ای.‏ ۱۱  زیرا که سنگ از میان دیوار به فریاد در خواهد آمد،‏و تیرِ چوبین او را پاسخ خواهد داد.‏ ۱۲  ‏«وای بر آن که با خونریزی شهری بنا کندو آن را بر بی‌انصافی استوار سازد!‏ ۱۳  آیا این از جانب خداوند لشکرها نیستکه قومها برای آتش مشقّت کِشند،‏و ملتها برای بطالت خویشتن را خسته سازند؟‏ ۱۴  زیرا همان‌گونه که آبها دریا را می‌پوشاند،‏جهان از معرفتِ جلالِ خداوند مملو خواهد شد.‏ ۱۵  ‏«وای بر آن که همسایهٔ خویش را می‌نوشاند،‏و با ریختن زهرِ خود او را مست می‌سازد،‏تا بر عریانی‌اش بنگرد.‏ ۱۶  تو به عوض جلال،‏ از رسوایی سیر خواهی شد؛‏اکنون خود نیز بنوش و بی‌دینی* خویش را نمایان ساز.‏زیرا که جامِ دست راست خداوند به تو خواهد رسید،‏و رسوایی،‏ جلالِ تو را خواهد پوشانید.‏ ۱۷  خشونتی که بر لبنان روا داشتی،‏اکنون تو را فرو خواهد گرفت،‏و نابودی حیوانات،‏اکنون تو را به هراس خواهد افکند؛‏زیرا خون آدمیان را ریختی،‏و بر زمین و شهر و ساکنانش خشونت روا داشتی.‏ ۱۸  ‏«از تمثال تراشیده چه فایده که صنعتکاری آن را بسازد،‏از بت ریخته شده و آموزگار دروغ؟‏که صانع بر مصنوع خود توکل کند،‏حال آنکه بتی گنگ بیش نیست!‏ ۱۹  وای بر آن که به چوبی گوید،‏ ”بیدار شو!‏“‏یا به سنگی خاموش که:‏ ”برخیز!‏“‏آیا تواند تو را چیزی آموزد؟‏اینک به طلا و نقره اندود گشته،‏لیکن در اندرونش هیچ روحی نیست.‏ ۲۰  اما خداوند در معبد مقدس خویش است،‏پس تمامی زمین به حضور وی خاموش باشد.‏»‏

پاورقی‌ها

‏۲:‏۴ یا ”وفاداری“.‏
‏۲:‏۴ یا:‏ «زنده خواهد ماند».‏
‏۲:‏۱۶ در عبری:‏ ”ختنه‌ناشدگی“.‏