تَثنیه ۶‏:‏۱‏-‏۲۵

۶  ‏«این است فرمانها و فرایض و قوانینی که یهوه،‏ خدای شما،‏ امر فرمود به شما بیاموزم،‏ تا آنها را در سرزمینی که برای تصرفش بدان عبور می‌کنید،‏ به جای آرید،‏ ۲  و تا شما و فرزندانتان و فرزندان فرزندانتان از یهوه خدای خود بترسید و تمامیِ فرایض و فرمانهای او را که من به شما حکم می‌کنم،‏ در تمامی ایام زندگیتان نگاه دارید،‏ تا عمر دراز داشته باشید.‏ ۳  پس ای اسرائیل،‏ بشنو و آنها را به‌دقّت انجام ده،‏ تا در سرزمینی که شیر و شهد در آن جاری است سعادتمند باشی و بسیار افزون گردی،‏ همان‌گونه که یهوه خدای پدرانت به تو وعده داده است.‏ ۴  ‏«بشنو،‏ ای اسرائیل:‏ یهوه،‏ خدای ما،‏ خداوندِ یکتاست.‏* ۵  یهوه خدای خود را با تمامی دل و با تمامی جان و با تمامی قوّت خود محبت کن.‏ ۶  و این سخنان که من امروز تو را امر می‌فرمایم،‏ بر دل تو باشد.‏ ۷  آنها را به‌دقّت به فرزندانت بیاموز،‏ و حین نشستن در خانه و رفتن به راه،‏ و هنگام خوابیدن و برخاستن،‏ از آنها گفتگو کن.‏ ۸  آنها را چون نشان بر دست خود ببند و چون علامت بر پیشانیت* بگذار.‏ ۹  آنها را بر چارچوب دَرِ خانهٔ خود و بر دروازه‌های خویش بنگار.‏ ۱۰  ‏«چون یهوه خدایت تو را به سرزمینی درآوَرَد که برای پدرانت ابراهیم و اسحاق و یعقوب سوگند خورد که به تو بدهد،‏ به شهرهای بزرگ و نیکویی که خود بنا نکرده‌ای،‏ ۱۱  و خانه‌های آکنده از هر نعمت که خود نیاکنده‌ای،‏ و حوضهای کنده شده که خود نکنده‌ای،‏ و تاکستانها و درختان زیتونی که خود نکاشته‌ای،‏ و چون خورده سیر شوی،‏ ۱۲  آنگاه به هوش باش مبادا خداوند را که تو را از سرزمین مصر،‏ از آن خانهٔ بندگی به در آورد،‏ فراموش کنی.‏ ۱۳  از یهوه،‏ خدای خویش بترس و او را عبادت کن،‏ و تنها به نام او سوگند بخور.‏ ۱۴  خدایانِ غیر،‏ یعنی خدایانِ اقوامِ پیرامونِ خود را پیروی مکن،‏ ۱۵  زیرا یهوه خدای تو که در میان توست،‏ خدایی غیور است،‏ مبادا خشم یهوه خدایت بر تو افروخته شود و تو را از روی زمین نابود سازد.‏ ۱۶  ‏«یهوه خدای خود را میازما،‏ چنانکه او را در مَسَّه آزمودی.‏ ۱۷  فرمانهای یهوه خدای خود را،‏ و شهادات و فرایض او را که به تو امر فرمود،‏ نگاه دار.‏ ۱۸  آنچه را که در نظر خداوند درست و نیکو است به جای آر،‏ تا سعادتمند باشی و به آن سرزمین نیکو که خداوند سوگند خورد به پدرانت بدهد داخل شده،‏ آن را تصرف کنی،‏ ۱۹  و تا او دشمنانت را از پیش روی تو برانَد،‏ چنانکه خداوند وعده فرموده است.‏ ۲۰  ‏«چون پسرت در آینده از تو بپرسد:‏ ”مقصود از این شهادات و فرایض و قوانین که یهوه خدای ما به شما امر فرموده،‏ چیست؟‏“ ۲۱  آنگاه به پسر خود بگو:‏ ”ما در مصر بندهٔ فرعون بودیم.‏ اما خداوند ما را با دستی نیرومند از آن سرزمین بیرون آورد.‏ ۲۲  خداوند در برابر دیدگان ما آیات و معجزات عظیم و هولناک بر ضد مصر و فرعون و تمامی اهل خانه‌اش نمایان ساخت ۲۳  و ما را از آنجا بیرون آورد تا به سرزمینی که برای پدرانمان سوگند خورده بود که به ما ببخشَد،‏ درآورَد.‏ ۲۴  پس خداوند به ما فرمان داد تا همهٔ این فرایض را به جای آریم و از یهوه خدای خود بترسیم،‏ تا همیشه سعادتمند باشیم و ما را زنده نگاه دارد،‏ چنانکه تا امروز شده است.‏ ۲۵  پارسایی ما به این خواهد بود که تمامی این فرمانها را در حضور یهوه خدای خود به‌دقّت به جا آوریم،‏ همان‌گونه که ما را امر فرموده است.‏“‏

پاورقی‌ها

‏۶:‏۴ یا:‏ «یهوه خدای ماست،‏ یهوه یکتاست» یا «یهوه،‏ تنها یهوه،‏ خدای ماست».‏
‏۶:‏۸ در عبری:‏ ”میان چشمانت“.‏