تَثنیه ۲۶‏:‏۱‏-‏۱۹

۲۶  ‏«چون به سرزمینی که یهوه خدایتان به شما به ملکیت می‌بخشد،‏ داخل شدید و آن را تصرف کرده،‏ در آن ساکن گشتید،‏ ۲  آنگاه مقداری از نوبر تمامی محصول زمین را که از سرزمینی که یهوه خدایتان به شما می‌دهد برداشت می‌کنید،‏ در سبدی بگذارید و به مکانی که یهوه خدایتان برمی‌گزیند تا نام خود را در آن ساکن سازد،‏ بروید.‏ ۳  و نزد کاهنی که در آن روزها باشد رفته،‏ به او بگویید:‏ ”امروز به یهوه خدایت اعلام می‌دارم که به آن سرزمین که یهوه برای پدران ما سوگند خورد که به ما بدهد،‏ داخل شده‌ام.‏“ ۴  آنگاه کاهن سبد را از دست شما گرفته،‏ پیش مذبح یهوه خدایتان بگذارد.‏ ۵  سپس در حضور یهوه خدای خود اقرار کرده،‏ بگویید:‏ ”جَدّ من اَرامی آواره‌ای بود که با شماری اندک به مصر فرود شده،‏ در آنجا غربت اختیار کرد و به قومی بزرگ و نیرومند و بی‌شمار بدل گشت.‏ ۶  اما مصریان با ما بدرفتاری کرده،‏ آزارمان دادند و ما را به بیگاری گرفتند.‏ ۷  آنگاه نزد یهوه خدای پدران خویش فریاد برآوردیم،‏ و خداوند صدای ما را شنید و مشقت و محنت و مظلومیت ما را دید.‏ ۸  و خداوند ما را به دست نیرومند و بازوی افراشته،‏ و با اعمال بس مَهیب و آیات و معجزات از مصر بیرون آورد ۹  و به این مکان درآورد،‏ و سرزمینی را که شیر و شهد در آن جاری است به ما بخشید.‏ ۱۰  هان اکنون من نوبر محصول زمینی را که تو ای خداوند به من داده‌ای،‏ آورده‌ام.‏“ و آن سبد را در حضور یهوه خدای خود بگذارید و یهوه خدایتان را پرستش کنید.‏ ۱۱  سپس همراه لاویان و نیز غریبانی که در میان شمایند،‏ به‌خاطر همهٔ چیزهای نیکویی که یهوه خدایتان به شما و به خاندانتان بخشیده است،‏ شادی کنید.‏ ۱۲  ‏«در سال سوّم که سال ده‌یک است،‏ چون از پرداخت ده‌یکِ محصولِ خود فارغ شده،‏ آن را به لاویان و غریبان و یتیمان و بیوه‌زنان دادید تا در اندرون شهرهای شما بخورند و سیر شوند،‏ ۱۳  آنگاه در پیشگاه یهوه خدایتان چنین بگویید:‏ ”بنا بر تمامی فرامینی که به من امر فرمودی،‏ موقوفات را از خانهٔ خویش به در کردم،‏ و آنها را به لاویان و غریبان و یتیمان و بیوه‌زنان دادم.‏ از فرمانهای تو سر نپیچیده،‏ هیچ‌یک از آنها را فراموش نکردم.‏ ۱۴  به هنگامِ سوگواری خود از آن نخوردم،‏ و آنگاه که نجس بودم از آن برنگرفتم،‏ و چیزی از آن به مردگان وقف نکردم.‏ بلکه کلام یهوه خدایم را اطاعت کردم،‏ و مطابق هرآنچه به من فرمان دادی به عمل آوردم.‏ ۱۵  از مسکن مقدس خود،‏ از آسمان،‏ بنگر و قوم خود اسرائیل و زمینی را که بنا بر سوگند خود برای پدران ما به ما بخشیدی برکت عطا فرما،‏ همان سرزمین را که شیر و شهد در آن جاری است.‏“‏ گنج خداوند ۱۶  ‏«امروز یهوه خدایتان به شما فرمان می‌دهد که این فرایض و قوانین را به جای آورید.‏ پس به هوش باشید تا آنها را به تمامی دل و تمامی جان خود به جا آورید.‏ ۱۷  شما امروز اعلام کردید که یهوه خدای شماست،‏ و اینکه در راههای او گام خواهید زد و فرایض و فرامین و قوانین او را به جای آورده،‏ صدای او را خواهید شنید.‏ ۱۸  و خداوند امروز اعلام می‌کند که شما قومی هستید که گنج اوست،‏ چنانکه به شما وعده فرمود،‏ و اینکه باید از همهٔ فرمانهای او اطاعت کنید،‏ ۱۹  و اینکه شما را در ستایش و شهرت و شکوه از تمامی قومهایی که آفریده است برتر خواهد ساخت،‏ و همان‌گونه که وعده داده است،‏ برای یهوه خدای خویش قومی مقدس خواهید بود.‏»‏

پاورقی‌ها