تَثنیه ۱۹‏:‏۱‏-‏۲۱

۱۹  ‏«آنگاه که یهوه خدایتان اقوامی را که سرزمینشان را به شما می‌دهد منقطع سازد،‏ و شما وارث ایشان شده،‏ در شهرها و خانه‌هایشان ساکن شوید،‏ ۲  سه شهر در سرزمینی که یهوه خدایتان به شما به ملکیت می‌دهد،‏ برای خود جدا کنید.‏ ۳  فاصله‌ها* را اندازه بگیرید و سرزمینی را که یهوه خدایتان به شما به ملکیت می‌دهد به سه قسمت تقسیم کنید،‏ تا هر قاتلی بتواند به آنجا بگریزد.‏ ۴  ‏«این است حکم قاتلی که با گریختن به آنجا زنده می‌ماند:‏ هرگاه کسی نادانسته همنوع خود را بکشد،‏ بی‌آنکه با او دشمنیِ قبلی داشته باشد.‏ ۵  برای مثال،‏ کسی که با همسایهٔ خود برای بریدن درخت به جنگل برود،‏ و هنگامی که با دستش تبر را برای قطع کردن درخت بلند می‌کند،‏ سَرِ تبر از دسته جدا شده به همسایه‌اش برخورَد و او بمیرد.‏ چنین کسی می‌تواند با گریختن به یکی از این شهرها زنده بماند،‏ ۶  مبادا خونخواهِ مقتول در شدت خشم خود قاتل را تعقیب کرده،‏ به سبب راه طولانی،‏ به او برسد و او را بکشد،‏ حال آنکه سزاوار مرگ نبوده زیرا پیشتر بر مقتول بُغض نداشته است.‏ ۷  از این رو به شما فرمان می‌دهم که سه شهر برای خود جدا کنید.‏ ۸  اگر یهوه خدایتان،‏ همان‌گونه که برای پدرانتان سوگند خورد،‏ حدود شما را وسیع گردانید و تمامی سرزمینی را که به پدرانتان وعده داده بود،‏ به شما بخشید -‏ ۹  مشروط به آن که همهٔ فرامینی را که امروز به شما امر می‌فرمایم به‌دقّت به جای آرید،‏ یعنی یهوه خدای خود را دوست داشته،‏ پیوسته در راه او گام بردارید -‏ آنگاه سه شهر دیگر نیز بر این سه بیفزایید،‏ ۱۰  تا خون ناحق در سرزمینی که یهوه خدایتان به شما به میراث می‌دهد ریخته نشود،‏ و خون کسی بر گردن شما نباشد.‏ ۱۱  ‏«اما اگر کسی از همسایهٔ خویش کینه داشته،‏ در کمین وی باشد و بر وی حمله آورده،‏ او را به ضربِ کشنده بزند که بمیرد،‏ و به یکی از این شهرها بگریزد،‏ ۱۲  آنگاه مشایخ شهرش فرستاده،‏ او را از آنجا بگیرند و به خونخواهِ مقتول تسلیم کنند تا کشته شود.‏ ۱۳  چشم تو بر او ترحم نکند.‏ بر شماست که لکهٔ خونِ ناحق را از میان اسرائیل پاک کنید تا برای شما نیکو باشد.‏ مرزهای مِلک شخصی ۱۴  ‏«در سرزمینی که یهوه خدایتان برای تصرف به شما می‌دهد،‏ در مِلکی که به دست خواهید آورد،‏ مرز همسایهٔ خویش را که پیشینیان نهاده‌اند،‏ تغییر ندهید.‏ قوانین مربوط به شاهدان ۱۵  ‏«شهادت تنها یک تن علیه کسی،‏ برای اثبات هیچ جرم یا گناهی،‏ از هر قبیل کارِ خلاف که شخص مرتکب شده باشد،‏ کافی نیست.‏ به گواهی دو یا به گواهی سه شاهد هر سخنی ثابت خواهد شد.‏ ۱۶  هرگاه شاهدی مُغرِض بر کسی برخاسته،‏ او را به ارتکاب جرمی متهم کند،‏ ۱۷  آنگاه هر دو طرفِ دعوا باید در پیشگاه خداوند،‏ نزد کاهنان و داورانی که در آن زمان بر سر کارند،‏ حاضر شوند.‏ ۱۸  داوران باید به‌دقّت تفحص کنند،‏ و اگر شاهد،‏ شاهدی دروغین است و به دروغ بر ضد برادرش شهادت داده است،‏ ۱۹  آنگاه با وی همان کنید که قصد داشت با همنوعش کند.‏ بدین‌گونه بدی را از میان خود خواهید زدود ۲۰  و دیگران شنیده،‏ خواهند ترسید،‏ و دیگر هرگز مرتکب چنین عمل زشتی در میان شما نخواهند شد.‏ ۲۱  چشم تو ترحم نکند:‏ جان به عوض جان باشد،‏ چشم به عوض چشم،‏ دندان به عوض دندان،‏ دست به عوض دست،‏ و پا به عوض پا.‏

پاورقی‌ها

‏۱۹:‏۳ در عبری:‏ ”شاهراه“ یا ”جاده“.‏