تَثنیه ۱۰‏:‏۱‏-‏۲۲

۱۰  ‏«در آن هنگام خداوند مرا گفت:‏ ”دو لوح سنگی دیگر همانند لوحهای نخست برای خود بتراش و بر فراز کوه به حضور من بیا.‏ صندوقی از چوب نیز برای خود بساز.‏ ۲  من کلمات لوحهای نخست را که شکستی،‏ بر این لوحها خواهم نوشت،‏ و تو باید آنها را در صندوق بگذاری.‏“ ۳  پس صندوقی از چوب اقاقیا ساختم و دو لوح سنگی همانند لوحهای نخست تراشیدم و آن دو لوح را به دست گرفته،‏ به کوه برآمدم.‏ ۴  آنگاه خداوند آن ده فرمان را که در کوه در روز گردهم‌آیی از میان آتش به شما گفته بود مطابق نگارش نخستین بر روی آن لوحها نوشت و آنها را به من داد.‏ ۵  آنگاه روی گردانیده،‏ از کوه فرود آمدم،‏ و لوحها را در صندوقی که ساخته بودم نهادم.‏ و در آنجا هستند،‏ همان‌گونه که خداوند مرا امر فرموده بود.‏»‏ ۶  ‏(‏بنی‌اسرائیل از بِئیروت بنی‌یَعَقان* به موسیرَه کوچ کردند.‏ در آنجا هارون درگذشت و همان‌جا به خاک سپرده شد؛‏ و پسرش اِلعازار به جای وی کهانت می‌کرد.‏ ۷  از آنجا به جُدجودَه و از جُدجودَه به یُطباتا،‏ سرزمینی با نهرهای آب کوچ کردند.‏ ۸  در آن هنگام خداوند قبیلهٔ لاوی را جدا کرد تا صندوق عهد خداوند را حمل کنند و در حضور خداوند به خدمت بایستند،‏ و به نام او برکت دهند،‏ چنانکه تا به امروز چنین است.‏ ۹  از این روست که لاوی را در میان برادران خود نصیب و میراثی نیست؛‏ زیرا خداوند میراث اوست،‏ چنانکه یهوه خدایتان به او گفته بود.‏)‏ ۱۰  ‏«پس من همچون روزهای نخست،‏ چهل روز و چهل شب در کوه ماندم.‏ و این بار نیز خداوند مرا اجابت کرد،‏ و خداوند نخواست شما را نابود کند.‏ ۱۱  خداوند مرا گفت:‏ ”برخیز و پیشاپیش این قوم روانه شو تا به سرزمینی که به پدرانشان سوگند خوردم که به ایشان بدهم،‏ درآیند و آن را به تصرف آورند.‏“‏ عصارهٔ شریعت ۱۲  ‏«و اکنون ای اسرائیل،‏ یهوه خدایت از تو چه می‌خواهد،‏ جز آنکه از یهوه خدایت بترسی و در همهٔ راههایش گام برداری و او را دوست بداری و یهوه خدای خود را به تمامی دل و تمامی جان خود عبادت کنی،‏ ۱۳  و فرمانهای خداوند و فرایض او را که من امروز برای خیریت تو به تو امر می‌فرمایم نگاه داری.‏ ۱۴  اینک آسمان،‏ آری بلندترین آسمانها،‏ از آنِ یهوه خدای توست،‏ و نیز زمین و هرآنچه در آن است.‏ ۱۵  با این همه،‏ خداوند دل در پدران شما بست و ایشان را محبت کرد و پس از ایشان نسل ایشان،‏ یعنی شما را از میان همهٔ قومها برگزید،‏ چنانکه امروز شده است.‏ ۱۶  پس دلهای خود را ختنه کنید و دیگر گردنکشی منمایید.‏ ۱۷  زیرا یهوه خدای شما خدای خدایان و رَب‌الارباب است،‏ خدای عظیم و قادر و مَهیب که نه طرفداری می‌کند و نه رشوه می‌گیرد.‏ ۱۸  یتیمان و بیوه‌زنان را دادرسی می‌کند و غریبان را دوست داشته،‏ خوراک و پوشاک به ایشان می‌دهد.‏ ۱۹  پس شما نیز غریبان را دوست بدارید،‏ زیرا که خود در سرزمین مصر غریب بودید.‏ ۲۰  از یهوه خدای خود بترسید و او را عبادت کنید.‏ به او بچسبید و به نام او سوگند یاد کنید.‏ ۲۱  او را تنها بستایید.‏ اوست خدای شما که این کارهای عظیم و مَهیب را که به چشم خود دیدید برای شما انجام داده است.‏ ۲۲  پدران شما هفتاد تن بودند که به مصر فرود شدند و اکنون یهوه خدایتان شما را چون ستارگان آسمان کثیر گردانیده است.‏

پاورقی‌ها

‏۱۰:‏۶ یا:‏ ”از چاههای بنی‌یَعَقان“.‏