اِشَعْیا ۵۳‏:‏۱‏-‏۱۲

۵۳  چه کسی پیام ما را باور کرده،‏و بازوی خداوند بر کِه مکشوف گشته است؟‏ ۲  زیرا در حضور وی چون نهال،‏و همچون ریشه‌ای در زمینِ خشک خواهد رویید.‏او را نه شکل و شمایلی است که بر او بنگریم،‏و نه ظاهری که مشتاق او باشیم.‏ ۳  خوار و مردود نزد آدمیان،‏مرد دردآشنا و رنجدیده.‏چون کسی که روی از او بگردانند،‏خوار گشت و به حسابش نیاوردیم.‏ ۴  حال آنکه رنجهای ما بود که او بر خود گرفتو دردهای* ما بود که او حمل کرد،‏اما ما او را از جانب خدا مضروب،‏و از دست او مصدوم و مبتلا پنداشتیم.‏ ۵  حال آنکه به سبب نافرمانیهای ما بدنش سوراخ شد،‏و به جهت تقصیرهای ما لِه گشت؛‏تأدیبی که ما را سلامتی بخشید بر او آمد،‏و به زخمهای او ما شفا می‌یابیم.‏ ۶  همهٔ ما چون گوسفندان،‏ گمراه شده بودیم،‏و هر یک از ما به راه خود رفته بود،‏اما خداوند تقصیر جمیع ما را بر وی نهاد.‏ ۷  آزار و ستم دید،‏اما دهان نگشود؛‏همچون بره‌ای که برای ذبح می‌برند،‏و چون گوسفندی که نزد پشم‌برنده‌اش خاموش است،‏همچنان دهان نگشود.‏ ۸  با محاکمه‌ای ظالمانه برده شد؛‏چه کسی از نسل او سخن تواند گفت،‏زیرا او از زمین زندگان منقطع شد،‏و به سبب نافرمانی قوم من مضروب گردید؟‏ ۹  گرچه هیچ خشونت نورزید،‏و فریبی در دهانش نبود،‏قبرش را با شریران تعیین کردند،‏و پس از مرگش،‏ با دولتمندان.‏ ۱۰  اما خواست خداوند این بودکه او را لِه کرده،‏ به دردها مبتلا سازد.‏چون جان خود را قربانی گناه ساخت،‏*نسل خود را خواهد دید و عمرش دراز خواهد شد،‏و ارادهٔ خداوند به دست وی به انجام خواهد رسید.‏ ۱۱  ثمرهٔ مشقت جان خویش را خواهد دیدو سیر خواهد شد.‏خادم پارسای من به معرفت خود سببِ بسیاری را پارسا خواهد گردانید،‏زیرا گناهان ایشان را بر خویشتن حمل خواهد کرد.‏ ۱۲  بنابراین من نیز او را در میان بزرگان نصیب خواهم داد،‏و غنیمت را با زورآوران تقسیم خواهد کرد.‏زیرا جان خویش را به کام مرگ ریخت،‏و از خطاکاران شمرده شد؛‏او گناهان بسیاری را بر دوش کشید،‏و برای خطاکاران شفاعت می‌کند.‏

پاورقی‌ها

‏۵۳:‏۴ یا ”مرضهای“.‏
‏۵۳:‏۱۰ یا:‏ «چون جان او را قربانی گناه ساختی».‏