اِشَعْیا ۵‏:‏۱‏-‏۳۰

۵  بگذارید سرود عاشقانهٔ خویش را برای محبوبم بسرایم،‏سرودی در وصف تاکستانش:‏محبوب مرا تاکستانی بودبر دامن تپه‌ای حاصلخیز.‏ ۲  او زمینِ آن را کند و آن را از سنگها زُدود،‏و بهترین موها را در آن غرس کرد.‏برجی نیز در میانش ساخت،‏و چَرخُشتی در آن کَند؛‏آنگاه به انتظار نشست تا انگور بیاورد،‏اما انگورِ تلخ آورد.‏ ۳  حال ای ساکنان اورشلیم و مردمان یهودا،‏میان من و تاکستانم حکم کنید.‏ ۴  برای تاکستان من دیگر چه می‌شد کرد،‏ که در آن نکردم؟‏پس چرا چون منتظر انگور بودم،‏ انگور تلخ آورد؟‏ ۵  حال به شما می‌گویمبا تاکستان خود چه خواهم کرد:‏پرچینِ آن را بر خواهم داشت تا خورده شود،‏و دیوارش را فرو خواهم ریخت تا پایمال گردد.‏ ۶  آن را ویرانه‌ای خواهم ساختکه نه هَرَس خواهد شدو نه علفهای هرز آن کنده خواهد گشت؛‏و خار و خس در آن خواهد رویید.‏ابرها را نیز حکم خواهم کردکه دیگر بر آن باران نبارانند.‏ ۷  آری،‏ تاکستانِ خداوندِ لشکرها خاندان اسرائیل است،‏و مردمان یهودا نهال دلپذیر اویند.‏او برای انصاف انتظار کشید،‏و اینک خون‌ریزی بود؛‏و برای عدالت،‏و اینک ناله و فریاد بود!‏ داوری  ۸  وای بر شما که خانه بر خانهو مزرعه بر مزرعه می‌افزایید،‏تا آنگاه که مکانی باقی نمانَدو شما تنها صاحبانِ زمین در میان آن باشید!‏ ۹  خداوندِ لشکرها در گوش من گفت:‏‏«براستی که خانه‌های بسیار منهدم خواهد شد؛‏خانه‌های بزرگ و مجلل،‏ خالی از سَکَنِه خواهد گشت.‏ ۱۰  از ده جریب* تاکستان،‏ تنها یک بَت* شراب حاصل خواهد شد،‏و از یک حومِر* تخم،‏ تنها یک ایفَه* غَله.‏»‏ ۱۱  وای بر آنان که سحرگاهان برمی‌خیزندتا در پی مُسکِرات روند،‏و شب تا دیرگاه بیدار می‌مانندتا شرابْ ایشان را گرم کند!‏ ۱۲  در بزمهای ایشان بربط و چنگ است،‏و دف و نی و شراب؛‏اما به کارهای خداوند نظر نمی‌کنند،‏و عمل دستهای او را نمی‌بینند.‏ ۱۳  بنابراین،‏ قوم من به سبب عدم معرفتبه اسارت خواهند رفت؛‏اشراف ایشان گرسنگی خواهند کشید،‏و عوام ایشان از تشنگی بی‌تاب خواهند شد.‏ ۱۴  از این رو هاویه گلوی خود را گشادتر کرده،‏و دهان خویش را بی‌اندازه گشوده است؛‏نجبای اورشلیم و عوام آن،‏عربده‌کشان و وجدکنندگان آن،‏بدان فرو خواهند رفت.‏ ۱۵  مردمان خم خواهند شد،‏و هر یک ذلیل خواهند گشت،‏و چشمان متکبران پست خواهد گردید.‏ ۱۶  اما خداوندِ لشکرها به انصافْ متعال خواهد بود،‏و خدای قدوس خویشتن را به عدالتْ قدوس خواهد نمود.‏ ۱۷  آنگاه گوسفندان خواهند چرید،‏ چنانکه در چراگاه‌های خویش،‏و بره‌ها* در میان ویرانه‌های دولتمندان خوراک خواهند خورد.‏ ۱۸  وای بر آنان که شرارت را به ریسمانهای دروغ،‏و گناه را گویی به طنابِ ارابه می‌کشند؛‏ ۱۹  که می‌گویند:‏ «بگذارید خدا تعجیل کندو کار خویش بشتاباند تا آن را ببینیم!‏بگذارید مشورت قدوس اسرائیل نزدیک آید؛‏بگذارید بیاید تا آن را بدانیم!‏»‏ ۲۰  وای بر کسانی که بدی را نیکیو نیکی را بدی می‌خوانند؛‏وای بر آنان که ظلمت را در جای نورو نور را در جای ظلمت می‌نشانند؛‏وای بر آنان که تلخی را در جای شیرینیو شیرینی را در جای تلخی می‌نهند!‏ ۲۱  وای بر کسانی که در چشم خود حکیمندو در نظر خویش،‏ خردمند!‏ ۲۲  وای بر آنان که پهلوانند،‏ اما در شراب‌خواری!‏و قهرمانند،‏ اما در آمیختن مُسکِرات!‏ ۲۳  که مجرمان را به رشوه تبرئه می‌کنندو حق بی‌گناهان را از آنان دریغ می‌دارند.‏ ۲۴  از این رو همان‌گونه که زبانه‌های آتش کاه را فرو می‌بلعدو علفِ خشک در شعله محو می‌شود،‏به همین‌سان ریشهٔ ایشان خواهد گندید،‏و شکوفهٔ ایشان چون دوده بالا خواهد رفت،‏زیرا شریعت خداوندِ لشکرها را نپذیرفتندو کلام قدوس اسرائیل را خوار شمردند.‏ ۲۵  بنابراین،‏ خشم خداوند بر قوم خویش افروخته می‌شودو دست خود را بر ایشان دراز کرده،‏ مبتلایِشان می‌سازد.‏کوهها به لرزه درمی‌آیندو اجساد مردگان چون فضولات بر معابر می‌افتد.‏با این همه،‏ خشم او فرو ننشسته،‏و دست او همچنان دراز است.‏ ۲۶  بیرقی برای قومهای دوردست بر پا خواهد داشت،‏و برای آمدنشان از کرانهای زمین صَفیر خواهد زد؛‏و هان،‏ ایشان به‌شتاب و به‌سرعت خواهند آمد.‏ ۲۷  اَحَدی از ایشان خسته نیست،‏ و احدی نمی‌لغزد؛‏احدی از ایشان نمی‌خسبد و به خواب نمی‌رود.‏شالِ کمر هیچ‌یک باز نشدهو بندِ پای‌افزار هیچ‌یک پاره نگشته.‏ ۲۸  تیرهای ایشان تیز استو کمانهایشان جملگی کشیده.‏سُم اسبانشان بسان سنگ خاراستو چرخ ارابه‌های‌شان همچون گردباد.‏ ۲۹  غُرش ایشان همچون غرش شیر است،‏و چون شیران ژیان نعره سر می‌دهند.‏نعره‌زنان صید را گرفته،‏ با خود می‌برند،‏و رهاننده‌ای نیست.‏ ۳۰  در آن روز بر آن خواهند غرید،‏بسان غرش دریا؛‏و چون کسی بر زمین بنگرداینک ظلمت و تنگی خواهد بود؛‏و روشنایی به واسطهٔ ابرهای آن تاریک خواهد شد.‏

پاورقی‌ها

‏۵:‏۱۰ در متن عبری ده ”یوغ“ به کار رفته که اشاره به مساحت زمینی دارد که در یک روز توسط ده جفت گاو نر که با یوغ به هم بسته شده بودند،‏ شخم زده می‌شد.‏
‏۵:‏۱۰ یک ”بَت“ تقریباً معادل ۲۲ لیتر است.‏
‏۵:‏۱۰ یک ”حومِر“ تقریباً معادل ۲۲۰ لیتر است.‏
‏۵:‏۱۰ یک ”ایفَه“ تقریباً معادل ۲۲ لیتر است.‏
‏۵:‏۱۷ نسخهٔ ترجمهٔ یونانی هفتادتَنان؛‏ در نسخهٔ عبری:‏ ”غریبان“.‏