اِشَعْیا ۴۹‏:‏۱‏-‏۲۶

۴۹  ای سرزمینهای ساحلی،‏ به من گوش فرا دهید!‏ای قومهای دوردست،‏ توجه کنید!‏خداوند مرا از رَحِم فرا خواند،‏و از بطن مادرم مرا به نام صدا زد.‏ ۲  دهان مرا چون شمشیر تیز ساخت،‏و مرا زیر سایهٔ دست خود پنهان کرد.‏مرا تیرِ صیقلی ساخت،‏و در تَرکِش خود پنهانم کرد.‏ ۳  مرا گفت:‏ «تو خادم من هستی،‏اسرائیل،‏ که در او جلال خود را نمایان خواهم ساخت.‏»‏ ۴  اما من گفتم:‏ «بیهوده محنت کشیده‌امو قوّت خویش به باطل و عبث صرف کرده‌ام؛‏اما به‌یقین حقِ من با خداوند است،‏و پاداش من،‏ با خدای من.‏»‏ ۵  و حال،‏ خداوند چنین می‌فرماید،‏همان که مرا از رَحِم برای خدمت خویش بسرشت،‏تا یعقوب را نزدش بازآورم،‏و اسرائیل را گرد او جمع کنم،‏زیرا که در نظر خداوند محترم هستم،‏و خدای من قوّت من است.‏ ۶  آری،‏ او چنین می‌فرماید:‏‏«سهل است که خادم من باشی،‏تا قبایل یعقوب را بر پا بداری،‏و اسرائیلیانی را که محفوظ داشته‌ام،‏ بازآوری؛‏بلکه تو را نوری برای ملتها خواهم ساختتا نجات مرا به کرانهای زمین برسانی.‏»‏ ۷  خداوند،‏ که ولیّ و قدوس اسرائیل است،‏به او که مورد تحقیر و انزجار قوم،‏و بندهٔ سلاطین است،‏ چنین می‌فرماید:‏‏«پادشاهان با دیدن تو بر پا خواهند ایستاد،‏و سروران روی بر زمین خواهند نهاد،‏به سبب خداوند که امین استو قدوس اسرائیل،‏ که تو را برگزیده است.‏»‏ احیای اسرائیل ۸  خداوند چنین می‌فرماید:‏ ‏«در زمان لطف خود،‏ تو را اجابت کردم،‏و در روز نجات،‏ یاری‌ات دادم؛‏تو را حفظ خواهم کرد،‏و عهدی برای قومْ خواهم ساخت،‏تا این سرزمین را آباد سازی،‏و آن را میانشان تقسیم کنی؛‏ ۹  تا به زندانیان بگویی:‏ ”به در آیید!‏“‏و به آنان که در تاریکی‌اند،‏ که:‏ ”خویشتن را بنمایانید!‏“‏‏«آنان در کنار راهها خواهند چرید،‏و بر همهٔ ارتفاعات خشک،‏ چراگاه خواهند یافت.‏ ۱۰  گرسنگی و تشنگی نخواهند کشید،‏و بادِ سوزان و آفتابِ داغ آسیبی بدیشان نخواهد رسانید.‏زیرا او که بر ایشان شفقت دارد رهبری‌شان خواهد کرد،‏و نزد چشمه‌های آب هدایتشان خواهد نمود.‏ ۱۱  من همهٔ کوههای خود را راه خواهم ساخت،‏و شاهراههای من افراشته خواهد شد.‏ ۱۲  اینک آنان از دوردستها می‌آیند؛‏برخی از شمال،‏ برخی از غرب،‏و برخی از دیار سینیم.‏*‏»‏ ۱۳  ای آسمانها بانگ شادی سر دهید،‏و ای زمین وجد نما!‏ای کوهها شادمانه بسرایید،‏زیرا خداوند قوم خود را تسلی می‌دهد،‏و بر ستمدیدگان خویش شفقت می‌کند.‏ ۱۴  اما صَهیون گفته است:‏ «خداوند مرا ترک کرده،‏و خداوندگار مرا از یاد برده است.‏»‏ ۱۵  ‏«آیا ممکن است مادر کودک شیرخوارهٔ خود را فراموش کند،‏و بر پسر رَحِم خویش ترحم ننماید؟‏اینان ممکن است فراموش کنند،‏اما من هرگز تو را فراموش نخواهم کرد.‏ ۱۶  ببین،‏ تو را بر کف دستهایم نقش کرده‌ام،‏و حصارهایت پیوسته در نظر من است.‏ ۱۷  پسرانت به‌شتاب باز خواهند آمدو آنان که تو را ویران کردند،‏ از تو دور خواهند شد.‏ ۱۸  سر برافراز و به اطراف خود بنگر،‏همهٔ پسرانت گرد آمده،‏ نزدت خواهند آمد.‏خداوند می‌فرماید:‏ به حیات خود قسم،‏تو تمام آنها را همچون زیور خواهی پوشید،‏و همچون عروس به آنها آراسته خواهی شد.‏ ۱۹  ‏«هرچند ویران و متروک شده‌ایو سرزمینت خرابه‌ای بیش نیست،‏اما اکنون از کثرتِ ساکنان تنگ خواهی شد،‏و آنان که تو را فرو می‌بلعیدند دور خواهند گشت.‏ ۲۰  فرزندان ایام داغداری‌ات،‏در گوش تو خواهند گفت:‏‏”این مکان برای ما بس تنگ است؛‏جای بیشتر برای سکونت ما فراهم کن.‏“‏ ۲۱  آنگاه در دل خود خواهی گفت:‏‏”اینها را چه کسی برایم زاده است؟‏من که داغدیده و نازا بودم،‏تبعیدی و طرد شده بودم؛‏پس اینها را چه کسی پرورانیده است؟‏!‏یکّه و تنها به حال خود رها شده بودم،‏پس اینها از کجا آمده‌اند؟‏!‏“»‏ ۲۲  خداوندگارْ یهوه چنین می‌گوید:‏‏«اینک دست خود را به سوی قومها دراز می‌کنم،‏و عَلَم خویش را به سوی آنها برمی‌افرازم؛‏آنان پسران تو را بر دستهای خویش خواهند آورد،‏و دخترانت را بر دوش خود حمل خواهند کرد.‏ ۲۳  پادشاهانْ پدرخواندهٔ تو خواهند بود،‏و ملکه‌ها دایه‌ات.‏در برابرت خم شده،‏ روی بر زمین خواهند نهاد،‏و خاک پایت را خواهند لیسید.‏آنگاه خواهی دانست که من یهوه هستم،‏و هر که بر من امید بندد سرافکنده نخواهد شد.‏»‏ ۲۴  آیا غنیمت از دست جنگاور بازگرفته شود؟‏یا اسیران از چنگ ستم‌پیشه رهانیده گردند؟‏ ۲۵  اما خداوند چنین می‌فرماید:‏‏«آری،‏ اسیران از چنگ ستم‌پیشه رهانیده خواهند گشت،‏و غنیمت از دست جنگاور بازگرفته خواهد شد.‏من با مخالفان تو مخالفت خواهم کرد،‏و من فرزندان تو را نجات خواهم داد.‏ ۲۶  من به آنان که بر تو ستم کردند گوشتِ تنِ خودشان را خواهم خورانید،‏و به خون خویش مست خواهند شد،‏ آن سان که به شراب.‏آنگاه تمامی بشر خواهند دانستکه من یهوه،‏ نجات‌دهندهٔ تو،‏ولیّ تو،‏ و قدیرِ یعقوب هستم.‏»‏

پاورقی‌ها

‏۴۹:‏۱۲ ممکن است اشاره به شهری به نام ”اَسوان“ در جنوب مصر باشد که جامعهٔ بزرگی از یهودیان در آنجا سکونت داشتند.‏