اِشَعْیا ۴۳‏:‏۱‏-‏۲۸

۴۳  اما اکنون خداوند،‏ آفرینندهٔ تو ای یعقوب،‏ و صانع تو ای اسرائیل،‏ چنین می‌فرماید:‏ ‏«مترس،‏ زیرا من تو را فدیه داده‌ام،‏*و تو را به نام خوانده‌ام،‏ پس از آنِ من هستی.‏ ۲  چون از آبها بگذری،‏ با تو خواهم بود،‏و چون از نهرها عبور کنی،‏ تو را فرو نخواهند گرفت.‏چون از میان آتش روی،‏ نخواهی سوخت،‏و شعله‌اش تو را نخواهد سوزانید.‏ ۳  زیرا من یهوه خدای تو هستم،‏قدوس اسرائیل،‏ نجات‌دهندهٔ تو.‏مصر را فدیهٔ تو می‌سازم،‏و کوش و سِبا را به جای تو می‌دهم.‏ ۴  از آنجا که در نظرم گرانبها و محترمی،‏و چون تو را دوست می‌دارم،‏آدمیان را به عوض تو خواهم داد،‏و قومها را به عوض جان تو تسلیم خواهم کرد.‏ ۵  مترس،‏ زیرا من با تو هستم؛‏فرزندانت را از مشرق خواهم آورد،‏و تو را از مغرب جمع خواهم کرد.‏ ۶  به شمال خواهم گفت:‏ ”رهایشان کن“،‏و به جنوب که:‏ ”نگاهشان مدار“.‏پسرانم را از دوردستها بیاورید،‏و دخترانم را از چهار گوشهٔ زمین؛‏ ۷  یعنی هر که را که به نام من خوانده می‌شودو او را برای جلال خویش آفریده،‏و سرشته و ساخته‌ام.‏»‏ اسرائیل شاهد خداوند  ۸  قومی را که چشم دارند اما نمی‌بینند،‏و گوش دارند اما نمی‌شنوند،‏ بیرون آور!‏ ۹  تمامی قومها گرد هم آیند،‏و ملتها جمع شوند.‏کیست در میان آنها که این را بیان کند،‏و امور نخستین را بر ما اعلام دارد؟‏شاهدان خود را بیاورندتا ثابت کنند که ایشان راست می‌گویند؛‏تا دیگران بشنوند و بگویند:‏ «آری،‏ درست است.‏»‏ ۱۰  خداوند می‌فرماید:‏ «شما شاهدان من هستید،‏و خادم من که شما را برگزیده‌ام،‏تا مرا بشناسید و به من ایمان آورید،‏و دریابید که من او هستم.‏پیش از من خدایی مصوّر نشده،‏و پس از من نیز نخواهد بود.‏ ۱۱  من،‏ آری من،‏ یهوه هستم،‏و جز من نجات‌دهنده‌ای نیست.‏ ۱۲  من بیان داشته و نجات داده و اعلام کرده‌ام،‏و خدایی بیگانه در میان شما نبوده است.‏ خداوند می‌فرماید:‏‏«شما شاهدان من هستید،‏ و من خدا هستم.‏ ۱۳  آری از ایام قدیم من اویم؛‏کسی از دست من رهایی نتواند داد؛‏چون من عمل کنم،‏ کیست که آن را برگرداند؟‏»‏ کار تازهٔ خدا ۱۴  خداوند که ولیّ شما و قدوس اسرائیل است چنین می‌فرماید:‏ «من به‌خاطر شما به بابِل خواهم فرستاد و همهٔ ایشان یعنی کَلدانیان را در همان کشتیهایی که بدان فخر می‌کنند،‏ وادار به فرار خواهم کرد.‏ ۱۵  ‏«من یهوه هستم،‏ قدوسِ شما،‏آفرینندهٔ اسرائیل،‏ پادشاه شما.‏»‏ ۱۶  خداوند چنین می‌فرماید -‏همان که راهی در دریا ساخت،‏و طریقی در میان آبهای عظیم پدید آورد؛‏ ۱۷  همان که ارابه‌ها و اسبان را بیرون آورد،‏و سپاهیان و جنگاوران را،‏و آنان در آنجا افتادند و دیگر برنخاستندو از بین رفته،‏ چون فتیله خاموش شدند:‏ ۱۸  ‏«چیزهای پیشین را دیگر به یاد میاورید،‏و به امور قدیم میندیشید.‏ ۱۹  هان،‏ اکنون من کاری تازه می‌کنم:‏هم‌اکنون در حال پدید آمدن است؛‏آیا آن را تشخیص نمی‌دهید؟‏من در بیابان راهی پدید می‌آورم،‏و در بَرَهوتْ نهرها جاری می‌سازم.‏ ۲۰  وحوش صحرا مرا حرمت خواهند داشت،‏حتی شغالان و شترمرغان،‏زیرا که در بیابان آب جاری می‌کنمو در بَرَهوتْ نهرها روان می‌سازم،‏تا قوم برگزیدهٔ خویش را سیراب کنم،‏ ۲۱  قومی را که برای خود سرشتمتا ستایش مرا بیان دارند.‏ بی‌وفایی اسرائیل ۲۲  ‏«اما تو ای یعقوب،‏ مرا نخواندی،‏و تو ای اسرائیل،‏ از من خسته شدی!‏ ۲۳  گوسفندان به جهت قربانی تمام‌سوز برایم نیاوردی،‏و با قربانیهای خود مرا تکریم نکردی.‏من با مطالبهٔ هدایا،‏ باری گران بر تو ننهادمو با طلبیدن بخور،‏ تو را خسته نکردم.‏ ۲۴  برایم نی معطر به نقره نخریدیو به پیه قربانیهایت مرا خشنود نساختی،‏بلکه با گناهانت باری گران بر من نهادی،‏و با تقصیرات خویش مرا خسته کردی.‏ ۲۵  ‏«من هستم،‏ آری من،‏ که نافرمانیهایت را به‌خاطر خویشتن محو می‌سازم،‏و گناهانت را دیگر به یاد نمی‌آورم.‏ ۲۶  گذشته را به من یادآور شو؛‏بیا تا با هم به داوری بنشینیم!‏حجّت خود را بیاور،‏تا ثابت شود که حق به جانب توست.‏ ۲۷  نیای نخست تو* گناه ورزید،‏و میانجیگران* تو بر من عِصیان ورزیدند.‏ ۲۸  پس من نیز سروران قُدس را بی‌حرمت خواهم ساخت،‏و یعقوب را به نابودی و اسرائیل را به دشنام خواهم سپرد.‏

پاورقی‌ها

‏۴۳:‏۱ ”فدیه“ یعنی «پرداختن بهای آزادی» یا «بازخرید کردن».‏
‏۴۳:‏۲۷ اشاره‌ای است به یعقوب یا ابراهیم و یا حتی آدم.‏
‏۴۳:‏۲۷ یا ”سخنگویان“.‏