اِشَعْیا ۴۲‏:‏۱‏-‏۲۵

۴۲  این است خادم من که از او حمایت می‌کنم،‏و برگزیدهٔ من که جانم از او خشنود است.‏من روح خود را بر او می‌نهم،‏و او عدالت را در حق قومها جاری خواهد ساخت.‏ ۲  او فریاد نخواهد زد و آوای خویش بلند نخواهد کرد،‏و صدای خود را در کوچه‌ها نخواهد شنوانید.‏ ۳  نی خُرد شده را نخواهد شکست،‏و فتیلهٔ کم‌سو را خاموش نخواهد کرد.‏او عدالت را در کمال امانت اجرا خواهد نمود؛‏ ۴  سست نخواهد شد و دلسرد* نخواهد گشتتا عدل و انصاف را بر زمین برقرار سازد.‏سواحل دوردست چشم‌انتظار شریعت اویند.‏ ۵  یهوه خدا که آسمانها را آفرید و آنها را گسترانید،‏او که زمین و ثمرات آن را وسعت می‌بخشد،‏و نَفَس را به مردمانی که بر آنندو روح را به کسانی که بر آن سالکند ارزانی می‌دارد،‏ چنین می‌فرماید:‏ ۶  ‏«من،‏ یهوه،‏ تو را به جهت برقراری عدالت خوانده‌ام؛‏من دست تو را خواهم گرفتو تو را حفظ خواهم کرد؛‏من تو را عهدی برای قومو نوری برای ملتها خواهم ساخت؛‏ ۷  تا چشمان نابینایان را بگشایی،‏و اسیران را از زندان برهانی،‏و ظلمت‌نشینان را از سیاهچال به در آوری.‏ ۸  ‏«من یهوه هستم!‏ نام من این است!‏من جلال خود را به کسی دیگر نخواهم داد،‏و نه ستایش خویش را به بتهای تراشیده.‏ ۹  اینک وقایع پیشین به‌انجام رسید،‏و حال من از چیزهای نو خبر می‌دهم،‏و آنها را پیش از وقوع به شما اعلام می‌دارم.‏»‏ سرود ستایش ۱۰  ای دریانوردان و هرآنچه در دریاست،‏ای سواحل دوردست و تمامی ساکنان آنها،‏سرودی نو برای خداوند بسرایید،‏و او را از کرانهای زمین بستایید.‏ ۱۱  صحرا و شهرهایش صدای خود را بلند کنند،‏و هم روستاهایی که اهالی قیدار در آنها ساکنند.‏ساکنان سِلاع بانگ شادی سر دهند،‏و از فراز کوهها فریاد برآورند.‏ ۱۲  خداوند را جلال دهند،‏و او را از سواحل دوردست ستایش کنند.‏ ۱۳  خداوند مانند جنگاوری بیرون می‌آید،‏و همچون مرد جنگی غیرت خویش را برمی‌انگیزاند؛‏فریاد برکشیده،‏ غریو نبرد سر می‌دهدو بر دشمنان خویش چیرگی می‌یابد.‏ ۱۴  ‏«دیرزمانی است که لب فرو بسته‌ام؛‏خاموش مانده‌ام و خودداری کرده‌ام؛‏اما حال چون زنی در حالِ زا فریاد خواهم کرد،‏و نَفَس‌زنان آه خواهم کشید.‏ ۱۵  کوهها و تپه‌ها را خراب خواهم کرد،‏و گیاهانشان را خشک خواهم ساخت.‏نهرها را به ساحل شنی بدل خواهم کرد،‏و برکه‌ها را خشک خواهم نمود.‏ ۱۶  نابینایان را به راهی که نمی‌دانند رهبری خواهم کردو در طریقهای ناآشنا هدایت‌خواهم نمود.‏تاریکی را در برابر ایشان به نور بدل خواهم کرد،‏ناهمواری‌ها را به زمین هموار.‏آری،‏ این همه را به جا خواهم آورد،‏و ایشان را وا نخواهم نهاد».‏ ۱۷  آنان که بر تمثالهای تراشیده توکل دارندو به بتهای ریخته‌شده می‌گویند:‏ «شمایید خدایان ما»!‏به عقب رانده خواهند شدو به‌غایت شرمسار خواهند گردید.‏ اسرائیل نابینا و ناشنوا ۱۸  ای ناشنوایان،‏ بشنوید!‏و ای نابینایان،‏ بنگرید تا ببینید!‏ ۱۹  کیست نابینا همچون خادم من،‏و کیست ناشنوا همچون پیام‌آور من که او را می‌فرستم؟‏کیست که کور باشد مانند هم‌پیمان من،‏و نابینا همچون خادم خداوند؟‏ ۲۰  چیزهای بسیار می‌بینی،‏ اما توجه نمی‌کنی؛‏گوشهایت باز است،‏ اما هیچ نمی‌شنوی!‏ ۲۱  خداوند را به سبب عدالتش پسند آمدکه شریعت خود را بزرگ داشته،‏ تکریم نماید.‏ ۲۲  اما اینان قومی به غنیمت برده شده و به تاراج رفته‌اند؛‏جملگی در سیاهچالها در بند نهاده شده و در زندانها پنهانند.‏غنیمت گشته‌اند و کسی نیست که رهایی‌شان دهد،‏به تاراج رفته‌اند و کسی نمی‌گوید:‏ «باز ده».‏ ۲۳  کیست در میان شما که بدین کلام گوش بسپارد،‏و برای ایام آینده توجه کند و بشنود؟‏ ۲۴  کیست که یعقوب را به تاراجگر تسلیم کرد،‏و اسرائیل را به دست غارتگران سپرد؟‏آیا خداوند نبودکه به او گناه ورزیدند؟‏*زیرا نمی‌خواستند به راههای او سلوک کنند،‏و از شریعت او اطاعت نکردند.‏ ۲۵  از این رو حِدَت خشم خود را بر ایشان ریختو شدت جنگ را بر ایشان نازل فرمود؛‏و آن ایشان را از هر سو در کام کشید،‏اما در نیافتند؛‏و ایشان را سوزانید،‏اما عبرت نیاموختند.‏

پاورقی‌ها

‏۴۲:‏۴ یا ”شکسته“.‏
‏۴۲:‏۲۴ در عبری:‏ «ورزیدیم».‏