اِرْمیا ۱۰‏:‏۱‏-‏۲۵

۱۰  ای خاندان اسرائیل،‏ کلامی را که خداوند به شما می‌گوید،‏ بشنوید!‏ ۲  خداوند چنین می‌فرماید:‏ ‏«راه و رسم دیگرْ قومها را نیاموزید،‏و از نشانه‌های آسمان مهراسید،‏هرچند دیگرْ قومها از آنها در هراسند.‏ ۳  زیرا رسوم این قومها باطل است:‏درختی از جنگل می‌بُرندو صنعتگر با قلم خویش به آن شکل می‌دهد.‏ ۴  سپس آن را به طلا و نقره می‌آراید،‏و به میخ و چکش استوار می‌سازد تا تکان نخورد.‏ ۵  آنان همچون مَتَرسک در بُستانِ خیارند،‏که سخن گفتن نتوانند،‏و آنها را حمل باید کرد،‏از آن رو که راه رفتن نتوانند.‏از آنها مهراسید،‏زیرا نه بدی توانند کردو نه نیکی!‏»‏ ۶  ای خداوند،‏ چون تو کسی نیست!‏تو عظیمی،‏ و نامت عظیم در قدرت!‏ ۷  ای پادشاه قومها،‏کیست که از تو نترسد؟‏زیرا که این تو را می‌شاید!‏چراکه در میانِ جملهٔ حکیمان قومهاو در همهٔ ممالک ایشان،‏چون تو کسی نیست.‏ ۸  آنان جملگی ابلهند و نادان،‏زیرا تعلیم بتها چوب است و بس!‏ ۹  نقرهٔ چکش‌خورده از تَرشیش می‌آورند،‏و طلای ناب از اوفاز.‏این بتها کارِ صنعتگرند،‏و عمل دستانِ زرگر؛‏پوشش آنها لاجورد است و ارغوان،‏همهٔ آنها کار مردانی است چیره‌دست.‏ ۱۰  اما یهوه خدای حقیقی است؛‏اوست خدای زنده و پادشاه جاودان.‏از غضب او زمین به لرزه درمی‌آید،‏و قومها را در برابرِ قهرش تابِ تحمل نیست.‏ ۱۱  بدیشان چنین بگویید:‏ «خدایانی که زمین و آسمان را نساخته‌اند،‏ از روی زمین و از زیر آسمان نابود خواهند شد.‏»‏ ۱۲  او زمین را به قوّت خویش ساخت،‏و جهان را به حکمت خویش استوار کرد،‏و آسمانها را به فهم خویش گسترانید.‏ ۱۳  چون ندا درمی‌دهد،‏ غوغای آبها در آسمان پدید می‌آید؛‏او ابرها را از کَرانهای زمین برمی‌آورَد؛‏برقها برای باران می‌سازد،‏و باد از خزانه‌های خویش بیرون می‌آوَرَد.‏ ۱۴  آدمیان جملگی ابلهند و نادان؛‏هر زرگری از تمثالهای تراشیدهٔ خویش سرافکنده خواهد شد،‏زیرا بتهای ریخته‌شده‌اش دروغین است،‏و هیچ نَفَسی در آنها نیست.‏ ۱۵  آنها بی‌ارزشند و اسباب مسخره،‏و در روز محاکمه تلف خواهند شد.‏ ۱۶  اما آن که نصیب یعقوب است،‏ مانند آنها نیست،‏زیرا اوست سازندهٔ همهٔ موجودات.‏اسرائیل قبیلهٔ میراث اوست،‏نام او خداوند لشکرهاست.‏ هلاکت آینده ۱۷  ای کسانی که در محاصره‌اید،‏بُغچهٔ خویش از زمین برگیرید!‏ ۱۸  زیرا خداوند چنین می‌فرماید:‏‏«این بار ساکنان این سرزمین راگویی با فَلاخَن بیرون خواهم افکند،‏و ایشان را مضطرب خواهم ساخت تا بفهمند.‏»‏ ۱۹  وای بر من،‏ به سبب جراحتم!‏زخم مرا علاجی نیست!‏اما گفتم،‏ «این مصیبت من است،‏و باید آن را تحمل کنم.‏»‏ ۲۰  خیمه‌ام ویران گشته،‏و طنابهایم جملگی گسسته است؛‏فرزندانم از نزدم رفته‌اند،‏و دیگر در کنارم نیستند؛‏کسی نیست که دیگر بار خیمه‌ام را بِگُسترَد،‏و پرده‌هایم را بر پا دارد.‏ ۲۱  زیرا شبانان ابلهند،‏و از خداوند مسئلت نمی‌کنند؛‏پس کامیاب نمی‌شوند،‏و تمامی گلهٔ آنها پراکنده است.‏ ۲۲  بشنوید!‏ صدای خبری می‌آید!‏آشوبی عظیم از سرزمین شمال،‏تا شهرهای یهودا را ویران کند،‏و آنها را لانهٔ شغالان سازد.‏ دعای اِرمیا ۲۳  ای خداوند،‏ می‌دانم که راه انسان از آنِ او نیست،‏و آدمی که راه می‌رود،‏ قادر به هدایت قدمهای خویش نمی‌باشد.‏ ۲۴  ای خداوند،‏ مرا اصلاح کن،‏اما نه با خشم بلکه به انصاف خویش،‏مبادا نابودم سازی.‏ ۲۵  غضبت را بر قومهایی بریزکه تو را نمی‌شناسند،‏بر طوایفی که نامت را نمی‌خوانند؛‏زیرا ایشان یعقوب را فرو بلعیده‌اند؛‏او را فرو بلعیده و تباه ساخته‌اند،‏و کاشانه‌اش را ویران کرده‌اند.‏

پاورقی‌ها