امثال ۳۱‏:‏۱‏-‏۳۱

۳۱  سخنان لِموئیل شاه،‏وحی‌ای که مادرش به او تعلیم داد:‏  ۲  ‏«چه گویم ای پسرم،‏ چه گویم ای پسر رحِمِ من،‏چه گویم ای پسر نذرهای من؟‏ ۳  نیروی خویش را صرف زنان مکن،‏و نه قوّت خویش را صرف آنان کهشاهان را به نابودی می‌کشند.‏ ۴  ‏«ای لِموئیل،‏ شاهان را نمی‌شاید،‏شاهان را نمی‌شاید که شراب نوشند،‏و نه حاکمان را که مشتاق مُسکِرات باشند.‏ ۵  مبادا بنوشند و قوانین را از یاد ببرند،‏و حق را از مظلومان سلب کنند.‏ ۶  مُسکِرات را به آنان ده که هلاک می‌شوند،‏و شراب را به تلخکامان؛‏ ۷  تا بنوشند و فقر خویش فراموش کنندو تیره‌روزی خویش دیگر به یاد نیاورند.‏ ۸  ‏«دهان خود را برای بی‌زبانان بگشا،‏به‌خاطر دادرسی همهٔ بیچارگان.‏ ۹  دهان بگشا و عادلانه داوری کن؛‏فقیران و نیازمندان را دادرسی نما.‏»‏ حکمت:‏ همسری شایسته* ۱۰  کیست که همسری شایسته تواند یافت؟‏ارج او از یاقوت بس فزونتر است.‏ ۱۱  دل شوهرش بر وی اعتماد داردو از هیچ سودی کم نخواهد داشت.‏ ۱۲  در همهٔ روزهای زندگی خویشبه شوهرش نیکی خواهد کرد،‏ نه بدی.‏ ۱۳  پشم و کتان را می‌جویدو با دستان خویش به رغبت کار می‌کند.‏ ۱۴  همچون کشتیهای بازرگانان استکه خوراک خویش از دوردستها می‌آورد.‏ ۱۵  آنگاه که هنوز شب است،‏ برمی‌خیزد؛‏طعام برای اهل خانهٔ خود فراهم می‌کندو کنیزان خویش را نصیبها می‌دهد.‏ ۱۶  مزرعه‌ای در نظر می‌گیرد و آن را می‌خرد؛‏از دسترنج خویش تاکستانی غرس می‌کند.‏ ۱۷  با عزم راسخ به کار مشغول می‌گردد*و نیروی بازوان خویش را به کار می‌گیرد.‏ ۱۸  منفعت تجارت خود را می‌بیند،‏و چراغش در شب خاموش نمی‌گردد.‏ ۱۹  دستان خویش به دوک دراز می‌کندو انگشتانش چرخ را می‌گیرد.‏ ۲۰  فقیران را با روی گشاده می‌پذیردو دستانش را به روی نیازمندان می‌گشاید.‏ ۲۱  چون برف ببارد،‏ دغدغهٔ اهل خانهٔ خویش ندارد،‏چه همهٔ اهل خانهٔ او جامهٔ گرم* به تن دارند.‏ ۲۲  برای بستر خود ملحفه می‌دوزد؛‏کتان لطیف و ارغوان می‌پوشد.‏ ۲۳  شوهرش را در دروازه‌های شهر می‌شناسند،‏و با مشایخ ولایت می‌نشیند.‏ ۲۴  جامه‌های کتانْ دوخته،‏ می‌فروشد،‏برای بازرگانان شالها تهیه می‌کند.‏ ۲۵  قوّت و عزّت،‏ جامهٔ اوست؛‏و بر روزهای آینده لبخند می‌زند.‏ ۲۶  دهان خود را حکیمانه می‌گشاید،‏و تعلیم محبت‌آمیز بر زبان اوست.‏ ۲۷  بر امور اهل خانهٔ خویش نظارت می‌کند،‏و نان بیکارگی نمی‌خورد.‏ ۲۸  فرزندانش برخاسته،‏ او را مبارک می‌خوانند؛‏شوهرش نیز او را می‌ستاید:‏ ۲۹  ‏«زنان بسیار کارهای شایسته کرده‌اند،‏اما تو بر آنها همه پیشی گرفته‌ای.‏»‏ ۳۰  جذابیت فریبنده است و زیبایی زودگذر؛‏اما زنی را که از خداوند می‌ترسد،‏ باید ستود.‏ ۳۱  او را از ثمرهٔ دستانش بدهید،‏باشد که کَرده‌هایش وی را در دروازه‌های شهر بستایند.‏

پاورقی‌ها

‏۳۱:‏۹ آیات ۱۰-‏۳۱ به صورت شعر است،‏ به نوعی که هر آیه با یکی از حروف الفبای عبری به ترتیب آغاز می‌شود.‏
‏۳۱:‏۱۷ در اصل عبری:‏ «کمر خود را به قوّت می‌بندد» که در اینجا به عزم راسخ و جدیت اشاره دارد.‏
‏۳۱:‏۲۱ در اصل عبری:‏ ”جامهٔ قرمز“.‏