اعداد ۳۲‏:‏۱‏-‏۴۲

۳۲  بنی‌رِئوبین و بنی‌جاد احشام بسیار داشتند.‏ ایشان با دیدن زمین یَعزیر و زمین جِلعاد دریافتند که آن مکان،‏ مکانی مناسب برای احشام است.‏ ۲  پس آمده،‏ به موسی و اِلعازارِ کاهن و رهبران جماعت گفتند:‏ ۳  ‏«عَطاروت،‏ دیبون،‏ یَعزیر،‏ نِمرَه،‏ حِشبون،‏ اِلِعالِه،‏ سِبام،‏ نِبو و بِعون،‏ ۴  یعنی سرزمینی که خداوند پیش روی جماعت اسرائیل مغلوب ساخته،‏ سرزمین احشام است و ما خدمتگزارانتان دامدار هستیم.‏» ۵  نیز گفتند:‏ «اگر بر ما نظر لطف داری،‏ این زمین به ما خدمتگزارانت به ملکیت داده شود،‏ و ما را از اردن عبور مده.‏»‏ ۶  ولی موسی به بنی‌جاد و بنی‌رِئوبین گفت:‏ «آیا رواست که برادران شما به جنگ بروند و شما اینجا آسوده بنشینید؟‏ ۷  چرا بنی‌اسرائیل را از عبور کردن به سرزمینی که خداوند به ایشان بخشیده است،‏ دلسرد می‌سازید؟‏ ۸  پدران شما نیز چنین کردند،‏ آن هنگام که ایشان را از قادِش‌بَرنِع برای دیدن این سرزمین فرستادم.‏ ۹  زیرا چون به وادی اِشکول برآمده،‏ زمین را دیدند،‏ بنی‌اسرائیل را از داخل شدن به سرزمینی که خداوند به ایشان بخشیده است،‏ دلسرد ساختند.‏ ۱۰  و خشم خداوند در آن روز افروخته شد و سوگند خورد که:‏ ۱۱  ‏”به‌یقین،‏ هیچ‌یک از مردان بیست ساله و بالاتر که از مصر بیرون آمدند،‏ آن سرزمین را که سوگند خوردم به ابراهیم و اسحاق و یعقوب بدهم،‏ نخواهند دید،‏ زیرا که مرا به کمال پیروی نکردند،‏ ۱۲  مگر کالیب پسر یِفُنّه قِنِزّی و یوشَع پسر نون،‏ زیرا ایشان خداوند را به کمال پیروی کردند.‏“ ۱۳  پس خشم خداوند بر اسرائیل برافروخته شده،‏ ایشان را چهل سال در بیابان آواره ساخت تا زمانی که تمامی آن نسل که در نظر خداوند شرارت ورزیده بودند،‏ از میان رفتند.‏ ۱۴  و اینک شما،‏ نسلی از مردمان گناهکار،‏ در جای پدران خود برخاسته‌اید تا بر شدت خشم خداوند نسبت به اسرائیل بیفزایید!‏ ۱۵  زیرا اگر از پیروی او روی گردانید،‏ بار دیگر ایشان را در بیابان رها خواهد کرد و شما تمامی این قوم را هلاک خواهید ساخت.‏»‏ ۱۶  آنگاه ایشان نزدیک موسی آمده،‏ گفتند:‏ «در اینجا آغلها برای احشام خود،‏ و شهرها برای کودکان خویش بنا خواهیم کرد،‏ ۱۷  اما خود سلاح برمی‌گیریم و پیشاپیش بنی‌اسرائیل می‌رویم تا زمانی که ایشان را به مکانشان برسانیم.‏ ولی کودکانمان به سبب ساکنان زمین،‏ در شهرهای حصاردار خواهند ماند.‏ ۱۸  و تا هر یکی از بنی‌اسرائیل مِلک خود را نگرفته باشد،‏ به خانه‌های خویش باز نخواهیم گشت.‏ ۱۹  زیرا ما با ایشان در آن سوی اردن و فراتر از آن،‏ میراث نخواهیم یافت،‏ زیرا میراث ما در این سوی اردن،‏ به جانب شرق،‏ به ما رسیده است.‏»‏ ۲۰  آنگاه موسی به ایشان گفت:‏ «اگر چنین کنید،‏ و اگر به حضور خداوند برای جنگ مسلح شوید،‏ ۲۱  و هر یک از مردان مسلح شما به حضور خداوند از اردن عبور کنند تا آن زمان که او دشمنان خویش را از برابر خود بیرون براند،‏ ۲۲  و آن سرزمین در حضور خداوند مغلوب شود،‏ آنگاه،‏ پس از آن،‏ می‌توانید بازگردید و دیگر تعهدی به خداوند و اسرائیل نخواهید داشت،‏ و این سرزمین در پیشگاه خداوند مِلک شما خواهد بود.‏ ۲۳  اما اگر چنین نکنید،‏ همانا به خداوند گناه ورزیده‌اید و یقین دانید که گناهتان گریبان شما را خواهد گرفت!‏ ۲۴  پس شهرها برای کودکان خود و آغلها برای گله‌هاتان بنا کنید،‏ و به قولی که داده‌اید،‏ عمل نمایید.‏»‏ ۲۵  پس بنی‌جاد و بنی‌رِئوبین به موسی گفتند:‏ «خدمتگزارانت بر طبق فرمان سرورمان عمل خواهیم کرد.‏ ۲۶  کودکان و زنان،‏ احشام و همهٔ دامهایمان،‏ آنجا در شهرهای جِلعاد خواهند ماند،‏ ۲۷  ولی خدمتگزارانت،‏ یعنی هر مرد مسلح برای جنگ،‏ چنانکه سرورمان فرموده است،‏ به حضور خداوند برای نبرد عبور خواهیم کرد.‏»‏ ۲۸  پس موسی دربارهٔ ایشان به اِلعازارِ کاهن و یوشَع پسر نون و سران خاندانهای قبایل بنی‌اسرائیل فرمان داد.‏ ۲۹  موسی به ایشان گفت:‏ «اگر بنی‌جاد و بنی‌رِئوبین،‏ یعنی همهٔ آنان که به حضور خداوند برای نبرد مسلح شده‌اند،‏ همراه شما از اردن عبور کنند و زمین پیش روی شما مغلوب گردد،‏ آنگاه زمین جِلعاد را به ایشان به ملکیت بدهید.‏ ۳۰  اما اگر مسلح نشوند و همراه شما عبور نکنند،‏ در آن صورت،‏ در میان شما در زمین کنعان ملک بگیرند.‏» ۳۱  بنی‌جاد و بنی‌رِئوبین پاسخ دادند:‏ «آنچه خداوند به خدمتگزارانت گفته است،‏ خواهیم کرد.‏ ۳۲  مسلح در حضور خداوند به سرزمین کنعان عبور خواهیم کرد،‏ و مِلک میراث ما،‏ در این سوی اردن برای ما خواهد ماند.‏»‏ ۳۳  آنگاه موسی به ایشان،‏ یعنی به بنی‌جاد و بنی‌رِئوبین و نیم‌قبیلهٔ مَنَسی پسر یوسف،‏ مملکت سیحون پادشاه اَموریان و مملکت عوج پادشاه باشان را داد،‏ یعنی زمین و شهرهایش را با حدود آنها،‏ در سرتاسر آن سرزمین.‏ ۳۴  بنی‌جاد،‏ دیبون و عَطاروت و عَروعیر ۳۵  و عَطروت‌شوفان و یَعزیر و یُجبِهاه ۳۶  و بِیت‌نِمراه و بِیت‌هاران را بنا کردند،‏ شهرهایی حصاردار را با آغلها برای گله‌ها.‏ ۳۷  بنی‌رِئوبین،‏ حِشبون و اِلِعالِه و قَریه‌تایِم ۳۸  و نِبو و بَعَل‌مِعون -‏ که نامشان تغییر کرد -‏ و سِبمَه را بنا کردند.‏ آنان به شهرهایی که بنا کرده بودند،‏ نامهای دیگر دادند.‏ ۳۹  و نسل ماکیر،‏ پسر مَنَسی به جِلعاد رفته،‏ آن را گرفتند و اَموریانِ آنجا را بیرون راندند.‏ ۴۰  پس موسی،‏ جِلعاد را به ماکیر پسر مَنَسی داد،‏ و او در آنجا ساکن شد.‏ ۴۱  و یائیر،‏ پسر مَنَسی رفته،‏ دهات آنجا را گرفت و آنها را حَووت‌یائیر* نامید.‏ ۴۲  نوبَخ نیز رفت و قِنات و دهاتش را گرفت و آنها را به نام خود،‏ نوبَخ نامید.‏

پاورقی‌ها

‏۳۲:‏۴۱ یا:‏ ”روستاهای یائیر“.‏