اعداد ۲۷‏:‏۱‏-‏۲۳

۲۷  آنگاه دختران صِلُفِحاد،‏ پسر خِفِر،‏ پسر جِلعاد،‏ پسر ماکیر،‏ پسر مَنَسی،‏ که از طایفه‌های مَنَسی پسر یوسف بود،‏ پیش آمدند.‏ نام دختران صِلُفِحاد،‏ مَحلَه و نوعَه و حُجلَه و مِلکَه و تِرصَه بود.‏ ۲  آنان نزد در خیمهٔ ملاقات در حضور موسی و اِلعازارِ کاهن و در حضور رهبران و تمامی جماعت ایستاده،‏ گفتند:‏ ۳  ‏«پدر ما در بیابان مرد.‏ او در میان جماعتی نبود که با گروه قورَح بر ضد خداوند گرد آمدند،‏ بلکه به سبب گناه خود مرد،‏ و پسری نداشت.‏ ۴  حال،‏ چرا باید نام پدر ما از آن رو که پسری نداشت از میان طایفه‌اش محو گردد؟‏ به ما نیز در میان برادران پدر ما سهمی بدهید!‏»‏ ۵  موسی تقاضای ایشان را به حضور خداوند برد ۶  و خداوند به موسی گفت:‏ ۷  ‏«دختران صِلُفِحاد درست می‌گویند.‏ به‌واقع سهمی در میان برادران پدرشان بدیشان به میراث ده و میراث پدرشان را به آنان منتقل کن.‏ ۸  و بنی‌اسرائیل را خطاب کرده،‏ بگو:‏ ”اگر مردی بمیرد و پسری نداشته باشد،‏ میراث او را به دخترش منتقل کنید.‏ ۹  اگر دختری نداشت،‏ میراثش را به برادرانش بدهید.‏ ۱۰  اگر برادری نداشت،‏ میراثش به برادران پدرش داده شود.‏ ۱۱  و اگر پدر او نیز برادری نداشت،‏ میراث وی را به نزدیکترین خویشاوند او در طایفه‌اش بدهید،‏ و او آن را به میراث خواهد برد.‏ این برای بنی‌اسرائیل فریضهٔ قانونی خواهد بود،‏ همان‌گونه که خداوند به موسی فرمان داد.‏“»‏ یوشَع،‏ جانشین موسی ۱۲  آنگاه خداوند به موسی گفت:‏ «به این کوه عَباریم برآی و سرزمینی را که به بنی‌اسرائیل داده‌ام،‏ ببین.‏ ۱۳  وقتی آن را دیدی،‏ تو نیز همچون برادرت هارون به قوم خود خواهی پیوست.‏ ۱۴  زیرا در بیابان صین،‏ هنگامی که جماعت مجادله کردند،‏ شما بر کلام من عِصیان ورزیدید و نزد آبها قدوسیت مرا در نظر ایشان حرمت ننهادید.‏» این آبها همان آبهای مِریبَهِ قادِش در صحرای صین است.‏ ۱۵  موسی خداوند را خطاب کرده،‏ گفت:‏ ۱۶  ‏«تمنا اینکه یهوه،‏ خدای ارواح تمامی بشر،‏ مردی را بر این جماعت بگمارد ۱۷  تا پیشاپیش ایشان بیرون رود و پیشاپیش ایشان به درون آید،‏ و ایشان را بیرون برد و به درون آورد،‏ تا جماعت خداوند همچون گوسفندانِ بی‌شبان نباشند.‏» ۱۸  پس خداوند به موسی گفت:‏ «یوشَع پسر نون را که روح* در اوست برگیر و دست خود را بر او بگذار.‏ ۱۹  او را در حضور اِلعازارِ کاهن و تمامی جماعت بر پا بدار،‏ و در نظر ایشان وظایفش را بدو محول نما.‏ ۲۰  و از عزّت خویش به او عطا کن تا تمامی جماعت بنی‌اسرائیل از او اطاعت نمایند.‏ ۲۱  او باید به حضور اِلعازارِ کاهن بایستد و اِلعازار برای او به حکم اوریم* در حضور خداوند سؤال کند.‏ ایشان به کلام او بیرون روند و به کلام او به درون آیند،‏ اِلعازار و همهٔ بنی‌اسرائیل با او،‏ یعنی تمامی جماعت.‏» ۲۲  موسی طبق فرمان خداوند عمل کرد.‏ او یوشَع را برگرفته،‏ او را به حضور اِلعازارِ کاهن و تمامی جماعت بر پا داشت.‏ ۲۳  آنگاه دستهای خود را بر وی نهاد و وظایفش را به او محول کرد،‏ چنانکه خداوند به واسطهٔ موسی گفته بود.‏

پاورقی‌ها

‏۲۷:‏۱۸ منظور ”روح خدا“ است.‏
‏۲۷:‏۲۱ ماهیت ”اوریم و تُمّیم“ کاملاً روشن نیست،‏ اما احتمالاً دو سنگ بودند که کاهنان از طریق آنها ارادهٔ خدا را تشخیص می‌دادند؛‏ رجوع کنید به خروج ۲۸:‏۳۰‏.‏