اعداد ۱۵‏:‏۱‏-‏۴۱

۱۵  خداوند موسی را خطاب کرده،‏ گفت:‏ ۲  ‏«بنی‌اسرائیل را بگو:‏ چون به سرزمینی که برای سکونت به شما می‌دهم داخل شوید،‏ ۳  و بخواهید از گله یا رمه هدیهٔ اختصاصی* به خداوند تقدیم کنید تا رایحهٔ خوشایند* برای خداوند باشد،‏ خواه قربانی‌تمام‌سوز،‏ خواه قربانی جهت ادای نذر یا برای هدیهٔ اختیاری و یا اعیاد،‏ ۴  در این صورت،‏ آن که هدیهٔ خود را تقدیم می‌کند باید هدیهٔ آردی شامل یک‌دهم ایفَه* آردِ مرغوب نیز که با یک‌چهارمِ هین* روغن آمیخته شده باشد،‏ به خداوند تقدیم نماید.‏ ۵  همچنین همراه با قربانی تمام‌سوز و یا قربانی دیگر،‏ برای هر بره یک‌چهارمِ هین شراب به جهت هدیهٔ ریختنی تدارک ببیند.‏ ۶  و یا برای یک قوچ،‏ دو دهمِ ایفَه آردِ مرغوب،‏ آمیخته با یک‌سومِ هین روغن،‏ به جهت هدیهٔ آردی،‏ ۷  و یک‌سوّمِ هین شراب به جهت هدیهٔ ریختنی.‏ و این را به عنوان رایحهٔ خوشایند به خداوند تقدیم کند.‏ ۸  هرگاه گاو نری به عنوان قربانی تمام‌سوز یا قربانی نذری یا قربانی رفاقت برای خداوند تدارک می‌بیند،‏ ۹  همراه گاو،‏ سه دهمِ ایفَه آردِ مرغوب،‏ آمیخته با نیم هین روغن به جهت هدیهٔ آردی تقدیم کند،‏ ۱۰  و نیم هین شراب به جهت هدیهٔ ریختنی.‏ این است هدیهٔ اختصاصی و رایحهٔ خوشایند برای خداوند.‏ ۱۱  ‏«پس برای هر گاو نر یا قوچ،‏ یا برای هر برهٔ نرینه یا بزغاله بدین‌گونه عمل شود.‏ ۱۲  بر حسب تعدادی که تدارک می‌بینید،‏ برای هر کدام فراخور تعدادشان،‏ بدین‌گونه عمل کنید.‏ ۱۳  هر اسرائیلی بومی که هدیهٔ اختصاصی به عنوان رایحهٔ خوشایند به خداوند تقدیم می‌کند،‏ باید این دستورالعملها را بدین‌گونه به جا آورد.‏ ۱۴  و اگر طی قرون آینده،‏ غریبی در میان شما ساکن باشد،‏ و یا هر کس دیگری در میان شما باشد که بخواهد هدیهٔ اختصاصی به عنوان رایحهٔ خوشایند به خداوند تقدیم کند،‏ باید همان‌گونه که شما عمل می‌کنید،‏ عمل کند.‏ ۱۵  در خصوص جماعت اسرائیل،‏ برای شما و برای غریبی که در میان شما ساکن است،‏ یک فریضه باشد،‏ که فریضه‌ای ابدی در تمامی نسلهای شما خواهد بود؛‏ شما و شخص غریب در پیشگاه خداوند یکسانید.‏ ۱۶  شما و غریبی را که در میان شما ساکن است،‏ یک حکم و یک قانون خواهد بود.‏»‏ ۱۷  خداوند موسی را خطاب کرده،‏ گفت:‏ ۱۸  ‏«بنی‌اسرائیل را بگو:‏ چون به سرزمینی که شما را بدان‌جا می‌آورم،‏ داخل شوید،‏ ۱۹  و از نانِ آن سرزمین بخورید،‏ هدیه‌ای از آن به خداوند تقدیم کنید.‏ ۲۰  از نخستین خمیر خود،‏ قرص نانی هدیه کنید؛‏ آن را به عنوان هدیهٔ خرمن،‏ تقدیم کنید.‏ ۲۱  در تمامی نسلهای خود،‏ از نخستین خمیر خویش،‏ هدیه‌ای به خداوند بدهید.‏ قربانیهای گناهان ناخواسته ۲۲  ‏«هرگاه شماری از شما ناخواسته خطا ورزیده،‏ یکی از تمامی این فرامین را که خداوند به موسی امر فرموده است،‏ به جا نیاوردید،‏ ۲۳  یعنی از هرآنچه خداوند به واسطهٔ موسی به شما فرمان داده است،‏ از روزی که خداوند آنها را امر فرمود و از آن پس در تمامی نسلهای شما،‏ ۲۴  اگر این کار،‏ ناخواسته و بدون آگاهی جماعت انجام شده باشد،‏ آنگاه تمامی جماعت باید گاو نری به جهت قربانی تمام‌سوز،‏ به عنوان رایحهٔ خوشایند برای خداوند تقدیم کنند،‏ همراه با هدیهٔ آردی و هدیهٔ ریختنیِ آن،‏ مطابق دستورالعملهای مقرره،‏ و نیز یک بز نر به جهت قربانی گناه.‏ ۲۵  و کاهن برای تمامی جماعت بنی‌اسرائیل کفّاره به جا آورَد و ایشان آمرزیده خواهند شد،‏ زیرا آن کار ناخواسته بوده است و ایشان قربانی خویش را به عنوان هدیهٔ اختصاصی برای خداوند آورده و قربانی گناه خود را به جهت عمل ناخواستهٔ خویش به حضور خداوند تقدیم کرده‌اند.‏ ۲۶  و تمامی جماعت بنی‌اسرائیل و غریبی که در میان ایشان ساکن است،‏ آمرزیده خواهند شد،‏ زیرا که تمامیِ قوم مشمول آن بوده‌اند.‏ ۲۷  ‏«امّا اگر فردی واحد ناخواسته گناه ورزد،‏ باید بز ماده‌ای یک ساله به جهت قربانی گناه تقدیم کند.‏ ۲۸  کاهن در پیشگاه خداوند برای کسی که ناخواسته گناه ورزیده،‏ کفّاره به جا آورد تا به جهت وی کفّاره شود،‏ و او آمرزیده خواهد شد.‏ ۲۹  هر کسی را که ناخواسته گناه کند،‏ خواه بومی خواه غریبی که در میان ایشان ساکن است،‏ یک قانون خواهد بود.‏ ۳۰  اما کسی که به عمد* گناه کند،‏ خواه بومی خواه غریب،‏ به خداوند کفر ورزیده است و باید از میان قوم خود منقطع شود.‏ ۳۱  چون او کلام خداوند را خوار شمرده و فرمان او را زیر پا نهاده است،‏ باید قطعاً منقطع شود و تقصیرش بر گردنش خواهد بود.‏»‏ مجازات زیر پا گذاشتن شَبّات ۳۲  هنگامی که بنی‌اسرائیل در صحرا بودند،‏ مردی را یافتند که در روز شَبّات هیزم جمع می‌کرد.‏ ۳۳  کسانی که آن مرد را در حال جمع‌آوری هیزم یافتند،‏ او را نزد موسی و هارون و تمامی جماعت آوردند.‏ ۳۴  آنان او را در حبس نگاه داشتند،‏ زیرا بر ایشان معلوم نبود که با او چه باید کرد.‏ ۳۵  خداوند به موسی گفت:‏ «این مرد قطعاً باید کشته شود؛‏ تمامی جماعت او را بیرون از اردوگاه به سنگها سنگسار کنند.‏» ۳۶  پس تمامی جماعت آن مرد را از اردوگاه بیرون برده،‏ به سنگها سنگسار کردند که بمرد،‏ چنانکه خداوند به موسی فرمان داده بود.‏ آویزه‌های جامه‌ها ۳۷  خداوند موسی را خطاب کرده،‏ گفت:‏ ۳۸  ‏«بنی‌اسرائیل را بگو که در همهٔ نسلهایشان،‏ بر گوشه‌های* جامهٔ خود آویزه‌ها* بدوزند و بر آویزهٔ گوشه‌ها،‏ رشته‌ای آبی رنگ قرار دهند.‏ ۳۹  این آویزه‌ها برای شماست تا به آنها بنگرید و همهٔ فرامین خداوند را به یاد آورده،‏ آنها را به جا آورید و از پی شهوات دلها و چشمان خود که شما را به هرزگی می‌کشند،‏ مروید،‏ ۴۰  و تا تمامی فرمانهای مرا به یاد آورده،‏ به جا آورید،‏ و برای خدای خود مقدس باشید.‏ ۴۱  من یهوه،‏ خدای شما هستم که شما را از زمین مصر بیرون آوردم تا خدای شما باشم.‏ من یهوه،‏ خدای شما هستم.‏»‏

پاورقی‌ها

‏۱۵:‏۳ رجوع کنید به لاویان ۱:‏۱۷‏.‏
‏۱۵:‏۳ این واژهٔ عبری می‌تواند حاوی مفهوم ”تسکین بخشیدن“ و ”آرام کردن“ هم باشد؛‏ همچنین در بقیهٔ کتاب.‏
‏۱۵:‏۴ یک ”ایفَه“ تقریباً معادل ۲۲ لیتر است؛‏ همچنین در بقیهٔ باب.‏
‏۱۵:‏۴ یک ”هین“ تقریباً معادل ۵/‏۳ لیتر است؛‏ همچنین در بقیهٔ باب.‏
‏۱۵:‏۳۰ در عبری:‏ «اما کسی که با دستی بلند عمل کند».‏
‏۱۵:‏۳۸ یا ”دامن“ و یا ”لبهٔ“.‏
‏۱۵:‏۳۸ در عبری:‏ ”صیصیت“.‏